The Congos (Roydel 'Ashanti Roy' Johnson): "Onze teksten zijn als bijbelverzen. Ook als je ze niet begrijpt, hebben ze toch een helend effect."

Pas de "nieuwe" CD van The Congos in handen gekregen, 'Swinging Bridge', en daar staan zowaar de onbekende nummers op die het kwartet afgelopen zomer al zo prachtig stond te zingen in Dour en Geel. Veelal met oude riddims, dat wel, maar wel in verheven samenzang, krachtiger dan we hen ooit gehoord hebben. Als alles goed gaat, zal de volgende plaat van The Congos geproduceerd worden door Ras Fire maar met dit album ligt de lat alvast hoog.

Ter opwarming, en ook heropgewarmd het interview met Roydel Johnson dat we eerder al publiceerden. 

De muziek van The Congos hapt niet zomaar lekker weg als lichtvoetige popreggae, en de etherische samenzang streelt voortdurend de trommelvliezen. De zuivere falsettostem van leadzanger Cedric Myton betovert op onverklaarbare wijze het gemoed en verveelt op geen enkel moment, zoals je nochtans zou kunnen verwachten. Niet alle grote rootsnamen uit de jaren '70 kunnen de hooggespannen verwachtingen inlossen als ze na al die tijd eindelijk op een Europees podium staan, maar de fans van The Congos waren in de zevende hemel, daar in Dour.

De carrière van The Congos bestaat eigenlijk maar uit één plaat. Die zo goed is omdat de allerbeste Lee Perry ze destijds geproduceerd heeft in zijn vermaarde Black Ark-studio. En die pas twintig jaar na de Jamaicaanse release een verkoopsucces is geworden in de rest van de wereld. Met de schitterend verzorgde, geannoteerde en verpakte heruitgave van 'Heart Of The Congos' in 1996 zette het Engelse onafhankelijke label Blood and Fire (gefinancierd door reggaeliefhebber Simply Red) niet alleen zichzelf op de kaart maar ook een groep die tot dan enkel in beperkte kring werd geprezen. Lee Perry zelf noemt 'Heart Of The Congos' de beste plaat die hij ooit gemaakt heeft, en daar zijn tal van reggaefans het volmondig mee eens.

"Die plaat is tijdloos omdat wij spirituele muziek maken," zegt Ashanti Roy, naast Cedric Myton de bekendste van de vier zangers omdat hij ook een vrij succesvolle solocarrière wist uit te bouwen. "Onze teksten zijn als bijbelverzen. Ook als je ze niet begrijpt, hebben ze toch een helend effect. Verder hebben wij gewoon heel hard gewerkt aan dat album en Lee Perry was natuurlijk een fantastische producer. Hij wist alles van klank en geluid en heeft de plaat echt een unieke sound gegeven."

Het was een authentieke studiosound die je live haast onmogelijk kan reproduceren. Wat The Congos nochtans wél proberen. "We willen de mensen wel degelijk laten proeven van de originele plaat. We zijn sinds Dour iedere dag blijven repeteren om die specifieke sound op punt te stellen. Geen gemakkelijke opgave want wij hebben indertijd gewerkt met Sly Dunbar, Robbie Shakespeare, Ernest Ranglin, Boris Gardener en andere geweldige muzikanten. Maar ik denk dat we stilaan aardig in de buurt komen."

Na 'Heart Of The Congos' gingen de vier zangers ieder hun eigen weg. Cedric Myton bracht twee middelmatige platen uit, Ashanti Roy vond in Engeland onderdak bij producer Adrian Sherwood, van de anderen werd niets meer vernomen. "Gelukkig is de plaat altijd goed blijven verkopen en kregen we regelmatig auteursrechten doorgestort, zeker sinds Blood and Fire ze opnieuw heeft uitgebracht. Maar ik ben ook gewoon een visser gebleven. Ik woon in een klein dorp aan de zuidkust van Jamaica en ga heel regelmatig diepzeevissen. De tekst van 'Fisherman' (de grootste hit van The Congos) was realiteit, geen fantasie."

'Fisherman' staat in meer dan twintig verschillende uitvoeringen op een dubbele compilatie-CD die in mei werd uitgebracht. Oude en jonge reggaesterren zingen en rappen hun versie van de klassieker. Volgens Ashanti Roy zijn er al meer dan 200.000 exemplaren van verkocht. "Blood and Fire doet fantastisch werk voor ons. We schrijven ook nog voortdurend nieuwe songs en hebben bijna een nieuw album klaar. Ik zou bijna zeggen dat The Congos nog nooit zo actief en populair zijn geweest als nu."