Hove Live 2006 sluit het festivalseizoen af in schoonheid

Veel reggae en dancehall in de tent - het was zalig binnenkomen op de sounds van Mystic Breeze Collective en Civilizee Foundation mag zich zo stilaan de nieuwe champion noemen, voor zo ver wij daar zelf al belang aan hechten.

Op het grote podium speelde Panache Culture een degelijke maar zeker geen hoogstaande set. Voor een groep die ons live al zo vaak bekoord en overdonderd heeft, klonk het allemaal net iets te routineus en voorspelbaar. Maar nog wel altijd de beste reggaeband van het land natuurlijk, tot iemand ons overtuigt van het tegendeel.

Prince Malachi is de zoveelste zanger die vrij nadrukkelijk in de voetsporen van Luciano treedt maar hij doet dat wel met veel liefde en overtuiging. Lekkere riddims, goed uitgewerkte songs en een stem die niet gaat vervelen. De Franse band zagen we gedeeltelijk eerder al aan het werk met Horace Andy en enkele dancehall-acts en hoeft niet onder te doen voor de meeste Jamaicaanse backinggroepen van nu.

Aswad, dat is live altijd ambiance. Alleen oude zakken als ik mopperen nog over de aanwezigheid van Brinsley Forde, de voormalige leadzanger. Voor de kids is Aswad een groep die al eeuwen bestaat, met een stilaan legendarische status, en een hit die ze allemaal kennen uit hun kinderjaren, 'Don't Turn Around'. Drummer Drummie Zeb deed het trouwens prima als zanger, en niet alleen in zijn eigen songs. Surprise: ook hij introduceerde zijn zoon op het podium, in het zog van The Gladiators en Culture, of de kinderen Tosh en Marley. Solomon Zeb is wel een rapper, dus of hij ooit de nieuwe zanger van Aswad zal worden? Zijn vader barst in elk geval nog van energie en hij ziet er ook nog opvallend jong uit. Er was alleen iets met het geluid van Aswad, een beetje ongestuurd en te ruimtelijk, of het zou hier om een soort extravagante dub moeten gaan die wij niet konden vatten.

Laat op de avond nog even blijven hangen bij DJ Shantel, koning van de Balkansound, die demonstreerde hoe dicht reggae en Centraal-Europese volksmuziek eigenlijk bij elkaar liggen. Jammer dat Shantel al heel gauw het volume moest halveren want net als reggae behoort deze muziek loud & heavy door de luidsprekers te donderen. Maar dit is Hove, en daar moet het 's nachts natuurlijk wel een beetje rustig blijven. Opgemerkte BV's: Hugo Mathyssen en Inge Vervotte (met een pintje, niet met een joint).