Ska almighty: Rude Rich & The High Notes feat. Derrick Morgan @ Effenaar

Ik had Rude Rich & The High Notes nog nooit zien spelen. Wat een gemis, besef ik nu. Alleen The Skatalites in hun beste periode wisten de ska en rocksteady live zo briljant te spelen als deze Hollandse bende. Drums die klinken zoals ska-drums moeten klinken, a rumble from the jungle. Afwisselend elektrische en contrabas. De strakste blazerssectie ten oosten van Dean Frazer en compagnie. Een echte Hammond voor de toetsenist. En een zanger met een stem vol warme kracht, een man die zelfs de Jamaicaanse tenors en falsetto's naar de kroon steekt. Het is dat ik onlangs in Geel Cornel Campbell zelf aan het werk heb gezien, want de versie die The High Notes in Eindhoven neerzetten van 'Queen Of The Minstrel' was werkelijk magistraal.

En zo was het hele eerste uur van dit dubbelconcert een aaneenschakeling van grote klassiekers, gespeeld met veel vakmanschap en respect, gearrangeerd en gemixt zoals alleen de grote producers van weleer dat konden. De volle sound van Coxsone Dodd of Harry Mudie. Ik voelde me in dat nieuwe knusse clubzaaltje van de Effenaar helemaal ingebed in de muziek, zoals het hoort als je naar oude reggae luistert. Titels? 'Swing Easy', 'Rock Fort Rock', 'I'm Not A King' en 'Mr. Fix It' (de twee kanten van een schitterende 12", inclusief dubs, die Rude Rich & The High Notes recent gemaakt hebben met Winston Francis), 'Simmer Down', een heerlijke versie van 'Money Worries', oorspronkelijk vroege rockers van The Maytones. From ska to roots!

Derrick Morgan verscheen op het podium als een blinde maar nog altijd fier zingende leeuw, een imponerende verschijning, cool en onweerstaanbaar. 'Do The Moonhop' en 'Skinhead Moonstomp' zijn de grootste hits die hij gescoord heeft, en die kregen de aanwezige skinheads ook, maar zijn lijzige stem past nog het best in pure, onversneden ska, van het soort waarin bas en drums even prominent aanwezig zijn als de blazers. Ik kon alleen maar toekijken in ontzag en bewondering, en dansen natuurlijk, rijzig en ingehouden, zoals Derrick Morgan zelf. Ik heb de afgelopen maanden behoorlijk wat "legendarische" artiesten aan het werk gezien (Jerry Lee Lewis, BB King, Burning Spear, Simple Minds, Sting, The Congos, Linval Thompson, Cornel Campbell, Prince Jazzbo, Boney M) maar dit was toch weer iets bijzonders, ook al door de superieure backing natuurlijk. Als ik ooit het geld heb om een serieuze verjaardagsparty te organiseren, zullen Rude Rich & The High Notes de festiviteiten opluisteren. De groep speelde eerder ook al samen met Alton Ellis, Rico en Winston Francis, live in Holland. Een mens kan niet alles zien in het leven.