Joseph 'Culture' Hill dead & gone

Ik heb nog het punt gestaan om te gaan. Maar ik had Culture al zo vaak gezien, en zaterdag moest ik om 5 uur opstaan. Was ik toch maar de Petrol Club gegaan. Had ik toch maar het nachtje doorgedaan. Dan zou ik nu kunnen, nee: moeten schrijven over het allerlaatste concert van één van de belangrijkste en meest invloedrijke reggaezangers. Voor de mensen van mijn generatie was Joseph Hill niet alleen een zanger maar ook een leermeester, een authentieke rastaman én begenadigde songschrijver, een zeldzame combinatie in Jamaica. Zijn grote voorbeeld was Burning Spear, maar hij is zelf een icoon geworden. Vier platen, vier impressies:

'Two Sevens Clash', uitgekomen in 1977, het wonderjaar van de roots en ook van rastafari. Opgenomen in Joe Gibbs met de beste muzikanten van dat tijdperk is dit zonder twijfel een klassieker, een plaat die thuishoort in de Top 50 van beste reggaeplaten aller tijden. Ook de opvolgers 'Harder Than The Rest' en 'International Herb' heb ik eind jaren '70 volledig grijs gedraaid. Culture zong harmony's zoals we die nog nooit gehoord hadden, rauw en klagend. Ze gebruikten geen riddims maar schreven zelf prachtige rasta-anthems.

'Behold', een 12" op Studio One. Pas veel later gekocht, geen original van Studio One, maar wel een onsterfelijke plaat, inclusief het gekraak. Niemand heeft Joseph's stem ooit zo breekbaar doen klinken als Coxsone Dodd.

'One Stone', de schitterende comeback-cd midden jaren '90. Culture is nooit echt uit de picture geweest, zeker niet live (altijd een prima band en mooie backing vocals), maar met deze plaat demonstreerde Joseph Hill dat hij nog altijd frisse nieuwe songs kon schrijven en produceren.

'Production Something', een verrassende compilatie van discomixen en onvindbare of nooit eerder uitgebrachte tracks. Royaal gearrangeerde rootsreggae uit verschillende studio's, een schitterende staalkaart van Culture's kunnen.

In Manning Hill, Kingston laat Joseph Hill een vrouw en enkele kinderen na. Zijn zoon Kenyatta zou hem de laatste geplande concerten in Engeland vervangen. Of hij daarna, in navolging van Al Griffith & The Gladiators, ook de nieuwe vaste zanger wordt van Culture, is nog niet duidelijk. Maar het lijkt stilaan wel een traditie te worden in de reggae, zonen die hun vaders opvolgen.

Ja, ik weet dat Culture een trio was. Ode ook aan Albert Walker en Kenneth Paley. Maar Joseph Hill was het hart en het brein van de groep, de man die zich wist te profileren als boegbeeld van de reggae en van rastafari. Joseph's coat had many colours.