Reggae Geel 2006: intussen backstage (& in de 18" Corner)

Ook backstage is Reggae Geel uniek. Een paar vrienden en lokale genodigden, veel meer volk tref je er niet aan. De artiestenruimte achter het podium ligt er haast de hele dag verlaten bij. Een droom voor de fan in mij natuurlijk. De namen die dit jaar op de affiche staan, hebben mijn visie op de reggae en het leven mee bepaald. Mijn allereerste reggaeplaat was Negrea Love Dub, geproduceerd door Linval Thompson, sprankelende dubs van zijn grootste hits op dat moment. De stem van Cornell Campbell heeft me altijd diep ontroerd. Prince Jazzbo is een levende legende, een man die als MC van Studio One al toaster was toen U-Roy nog gewoon Ewing Beckford heette. Triston Palmer stond consequent op de playlist toen wij in de eerste helft van de jaren '80 (ja, Civilizee Foundation, er waren al Belgische deejays en sound systems voor 1994) de reggae - en in dit geval de rubadub - overal in het land gingen uitdragen. Sister Carol was na Ranking Ann (productie Mad Professor) en Sister Nancy (productie Winston Riley) de eerste grote vrouwelijke toaster, tegelijk rasta queen en feministe, met een grote fanbase in New York en Israël. The Congos hebben één van de mooiste reggaeplaten ooit gemaakt en ik vond hen fantastisch in Dour, amper drie weken geleden.

Maar wie is de eerste grote naam die wij backstage tegen het lijf lopen? Mikey Dread (Campbell)! Presentator van de allereerste reggaeradioshow in Jamaica Dread at the controls, waarvan de jingles tot vandaag opduiken in de meest uiteenlopende dubs en dance-platen. Heeft samengewerkt met The Clash en UB40 en maakte een reeks uitstekende platen, zowel dub (African anthem is een klassieker) als gezongen, of eerder gesingjayt, met die kenmerkende schrapende, nasale stem van hem. Het was hem dus echt, eerder vandaag in de 18" Corner, met Dread Pressure Sound System. Schitterende plek trouwens, die dub space tussen de bomen. Ik heb er vrijdag alweer een paar uur staan skanken op de muziek van Jah Tubbys Worlsystem en Channel 1. En zaterdag dook daar dus plots Mikey Dread om een potje mee te toasten. Lekkere binnenkomer.

Onder vier ogen blijkt Mikey Dread minder vrolijk dan hij klonk aan de microfoon. "Ik wou dat ik veel meer platen had uitgebracht. Ik heb thuis nog een veertigtal (!) platen liggen, helemaal afgewerkt, maar ik vind geen eerlijke maatschappij om ze uit te brengen. I want a major deal, something bigger than the small time labels. I've also just recorded a new album, Backstage Pass, with Sly Dunbar and Roots Radics. Sly, Flabba Holt, Robbie Lynn, Dalton Brownie and Chinna Smith on guitarâ... But mi don't have a record deal yet. The dub album is ready too. I don't know man... You know, my father turned 100 last march. He is now 100 years old."

Leuk om te weten. Mikey Dread heeft dus nog wel wat tijd om zijn zaakjes op orde te brengen. Hij moppert nog wat door over geld en deals, en dat hij zelf zoveel geld in zijn muziek steekt, en dat niemand hem serieus neemt. Dat jan-en-alleman hem sampelt, vindt hij niets eens zo erg. "Het bewijst dat al die mensen naar mijn platen luisteren. Listen, can you tell the people to come to my website? www.mikeydread.com So, don't call me Mickey Dread, like Mickey Mouse. It's Mikey, without c. Mike plus e."

Nog leuker om te weten.
Ha, daar komt Prince Jazzbo aangestommeld. Hij draagt een glanzend, kitscherig rood ensemble zoals dat alleen de Jamaicanen goed staat en steekt ook meteen van wal zoals alleen de Jamaicanen dat kunnen. En zoals hij ook op het podium voortdurend levenslessen en historische informatie meegeeft.
"You must remember I've started my own production company in 1973. Individually! Now my catalogue is so big that I can't manage all of it. So sometimes I don't know what happens to my products."

Your recording career started earlier didn't it?
"January 1971. First recordings with Coxsone Dodd The Downbeat, for whom I've been a DJ in the sixties. Than I recorded with Glen Brown, voiced an album for Lee Perry in 1974..."

I've got a record Kick boy face, bought in a white bootleg sleeve...
"That's my production. Some guy pirate it and put it out in Europe."

But that's about everything you've ever released, the records we've just named. That means I've got all of them.
"No man, you don't even have 5% of my productions! You know my new album? Selling fast man!"

So you’ve got a record deal somewhere?
"No man. If you can help me out there, I'll be helpful. In need money to spend in the business. I've got 14 brand new singles out, recorded recently in Jamaica. I revoiced some tracks from way back, 1974-1976."

What's your brandmark tune in Jamaica? Do you still perform live?
"Yeah man, all the time. Mi mash up di place every time. Dem love all the tunes, yu'know. I've made a lot of hits. Crab walking, Pepper rock, Concubine, Kick boy face, Ital Corner, Step forward youth, Every nigger is a winner... You see: I'm there!"

Your classic album is Ital Corner, a Lee Perry production.
"Yes man. He signed it over to me. I've got the rights. I have a lot to thank to Lee Perry, man! But to record, it only take me the time of the length of the album. Straight. I never stop, from start to finish. Yeah man, take care."

Prince Jazzbo moet gaan optreden. Met Mafia & Fluxy dit keer, de Engelse ritmesectie die eender welke stijl aan kan, eender welke beat of ritme. Met de archetypische rockers van Cornell Campbell zorgen ze voor het eerste echte hoogtepunt van de dag.

Later, het is al na middernacht, neemt Linval Thompson me mee naar de kleedkamer. Hij eet achter elkaar twee appels en bevestigt al smakkend mijn vragen met een simpel "Yes man" of "Yu' know". De mond leeggegeten vertelt hij dat hij zijn allereerste single meteen zelf geproduceerd heeft, There is no other woman. "I didn"t really plan it, to become a producer, but it just happened. Maybe because the Father give me talent to do that. From birth."

How did so many of your records get released by Trojan?
"I recorded them at King Tubbys and I take them to Trojan. And they liked it."

So they offered you a good deal?
"Yes. And the still pay me today. Every compilation, I get paid. I love marijuana was used in a film. You know that movie, Eurotrip? Yeah man."

You've registered the rights on most of your music. Why were you one of the few artists doing that at the time?
"Maybe they"re not smart enough. I earned my money writing real songs and real lyrics, getting copy rights and royalties. It's all my master tapes, man. You know the album Pacman, a dub album? Still selling big in Germany, man!"

You never consider doing new recordings?
"Not really. I don't think I would like them."

Zo gaat het nog even door. Interessant om te weten is nog dat Linval Thompson Henry Junjo Lawes in de business geïntroduceerd heeft, de grensverleggende rubadubproducer, en dat Sly & Robbie destijds op Negrea Love Dub en al die andere prachtige dubplaten wel degelijk zijn riddims speelden. "It were my songs so I showed Robbie what strings to play. Me don't sing riddim, me create them."
En toen begon het concert van The Congos.