20 jaar Real World Records: te gast bij Peter Gabriel

Zelden zo'n gulle en galante gastheer gezien als Peter Gabriel. In de tuinen van Real World Studios, gelegen aan de rand van het mooie Engelse stadje Bath, ontving de zanger eind juni een tweehonderdtal journalisten en mensen uit de muziekwereld om de twintigste verjaardag te vieren van het platenlabel dat hij in 1986 zelf heeft opgericht. Borrelen, barbecue, dessertbuffet, drank à volonté: het zijn de basisingrediënten van een goed tuinfeest maar dit keer kregen de gasten er ook een studiobezoek én een minifestival bovenop. Met Peter Gabriel zelf in een opvallend dienende rol. Zowel tijdens de voorstelling van enkele Real World-artiesten in de prachtige hoofdstudio van het complex (uitgerust met een state-of-the-art SSL AWS 900 console, wat in deze sector de absolute top zou zijn), als op het podium - waar hij de optredende artiesten zelf met heel veel respect en dankbaarheid kwam aankondigen - cijferde Gabriel zich haast volledig weg. Toen het festivalletje werd afgesloten met een onaangekondigde jam van Little Axe en Robert Plant, met studiotovenaar Adrian Sherwood achter de knoppen, leek hij even geneigd om mee te zingen. Maar Peter Gabriel vond het wel goed zo en liet de eer aan Sevara Nazarkhan, de Oezbeekse zangeres die Real World recent onder de vleugels heeft genomen.

Geen platenlabel dat meer heeft gedaan voor de aanvaarding en de commerciële verspreiding van wereldmuziek dan Real World Records. Nusrat Fateh Ali Khan, Blind Boys of Alabama, Geoffrey Oreyma, Afro Celt Sound System, de soundtrack van 'The Last Temptation Of Christ': het zijn maar enkele van de successen die Real World in de eigen niche gescoord heeft. En die nichemarkt wil EMI, het moederhuis van Real World Records, ook koesteren. Naast de grote namen en de midpricetitels is de gespecialiseerde muziekmarkt zowat de enige die overeind blijft in de ravage die internet en piraterij hebben aangericht in de platensector. Echte liefhebbers kopen nog altijd bij voorkeur een officieel schijfje, in een mooie, goed gedocumenteerde verpakking, en ze gooien hun muziek ook minder snel on-line.

Voor de artiesten zelf bieden de voorzieningen van Real World unieke mogelijkheden. De studio is een genot om in te werken, zeer geavanceerd en akoestisch perfect ingericht maar ook gebouwd in warm hout en natuursteen, met natuurlijke air conditioning en uitzicht op de tuinen. De rivier die over het domein loopt, heeft een paar klaterende, verfrissende aftakkingen naar de omgeving van de studio.

Je krijgt bij Real World ook ruim de tijd om je ding te doen. Dat getuigden alvast de artiesten die Peter Gabriel aan zijn gasten presenteerde. De Chinese fluitist Guo Yue heeft in 1990 al een album uitgebracht op Real World en is een vaste gast op de vermaarde, ook al door Gabriel geïnitieerde WOMAD-festivals (World Of Music Arts And Dance). In 1996 was hij te zien op de Night of the Proms in Antwerpen, een concert dat hij tot de absolute hoogtepunten uit zijn carrière rekent. De nieuwe plaat van Yue heet Music Food And Love en is de dromerige soundtrack bij het gelijknamige gastronomische boek dat hij met zijn Engelse vrouw geschreven heeft. In het najaar komt Guo Yue het project persoonlijk voorstellen in Brussel.

Daby Touré is afkomstig uit Mauritanië maar kende zijn muzikale opvoeding in Parijs. Ook hij brengt straks zijn tweede album uit op Real World en Peter Gabriel heeft er alle vertrouwen in dat deze Afrikaanse singer-songwriter een grote toekomst wacht. Een beetje braaf en clean, de liedjes die hij schrijft, maar toch authentiek, met een vrolijke roots feel.

Sevara Nazarkhan heeft een heel parcours afgelegd voor ze in Bath belandde. Ze kreeg een opleiding op het strenge, traditionele staatsconservatorium van Oezbekistan, in de hoofdstad Tasjkent, en leek voorbestemd om etnische volksmuziek te zingen. En te spelen: Sevara's instrument is de doutaré¸een tweesnarige luit. Haar debuut op Real World Records sloot nog nauw aan op dat traditionele idioom maar voor de plaat die volgend jaar moet verschijnen, werkt de zangeres samen met een stel jonge Engelse en Russische producers en programmeurs. Het eerste voorproefje ("nog niet helemaal klaar") dat de feestgangers in Bath te horen kregen, klonk alvast veelbelovend, Massive Attack op weg langs de Zijderoute. Sevara Nazarkhan zelf is een heel charmant maar ook eigenzinnig vrouwtje, een authentieke artieste die zich in het gezelschap van de grote muzikanten der aarde prima op haar gemak voelt.

Met Little Axe heeft Real World Records een stel legendarische muzikanten in huis gehaald, rond 1980 de ritmesectie van de allereerste raphits (Rapper's Delight, White Lines...), later Tackhead, het avantgardeproject van Adrian Sherwood. Een jaar of tien geleden introduceerden gitarist Skip McDonald, bassist Doug Wimbish en drummer Keith Le Blanc hun eigen getormenteerde variant van de blues, doorspekt met samples van oude shouters en zangers, door Sherwood verweven met duistere dub. Stone Cold Ohio, de tweede plaat die Little Axe heeft gemaakt voor Real World, verschijnt na de zomer en dit keer weerklinkt er ook gospel. Zij het dat Adrian Sherwood nog altijd een bepalende invloed heeft op de sound, zowel in de studio als live.

De geluidstovenaar heeft ook zelf een nieuw album klaar, 'Becoming A Cliché'. Het was Real World dat hem drie jaar geleden de kans gaf om eindelijk, na 25 jaar studiowerk, een eerste echte soloplaat uit te brengen, en die samenwerking is Sherwood uitstekend bevallen. Door het faillissement van zijn internationale verdeler en privé-problemen was hij wat op de dool geraakt maar de connectie met Real World heeft hem zichtbaar een nieuw elan gegeven. Adrian Sherwood werkt ook aan nieuwe albums van Tackhead, African Headcharge en Mark Stewart.

Het meest opmerkelijke project dat Peter Gabriel voorstelde in Bath, staat op naam van Simon Emmerson, brein en oprichter van Afro Celt Sound System. Samen met ontelbare Europese muziekliefhebbers heeft hij de puurheid en de schoonheid van de eigen volksmuziek pas ontdekt nadat hij de wereldmuziek in het hart had gesloten. "Wij verwelkomen hier traditionele muzikanten uit alle windstreken," zegt Emmerson, "en we hebben met die mensen fantastische dingen gemaakt. Maar onze eigen traditionele muziek is ook absoluut de moeite waard. Op zoek naar oude Engelse folksongs is er voor mij een nieuwe wereld opengegaan, even real als die van onze Afrikaanse en Aziatische vrienden."

Real World Records heeft wel eens jams opgezet van Engelse folkartiesten met wereldmuziekacts maar in The Imagined Village (zoals Simon Emmerson het initiatief gedoopt heeft) zijn het de Britten zelf die hun muziek en verleden exploreren. Paul Weller en Billy Bragg zijn van de partij maar ook "nieuwe" Britten als Transglobal Underground en Benjamin Zephaniah. De eerste fragmenten (de plaat verschijnt begin volgend jaar) fascineren van bij de eerste noot. De wereld van Real World is alweer een beetje groter geworden. Ook in de eigen achtertuin wordt wonderlijke muziek gemaakt.