
Sizzla, Gregory, Anthony, Richie Spice: ze hebben dit jaar allemaal nieuwe platen uitgebracht. Alleen jammer dat ze niet goed genoeg waren om apart vermeld te worden in Fresh & Clean. Nieuwe roots en culture: haal hier je schade in.
Sizzla - Soul Deep (Greensleeves)
Goeiemorgen morgen! Nooit gedacht dat ik Sizzla nog eens zou vergelijken met Nicole & Hugo, maar met zo'n voze openingstrack ('Good morning') zoekt hij het zelf. Verder ook een brok matte r'n'b (met Morgan Heritage), iets dat van Sean Paul had kunnen zijn ('Nothing bothers me') en Sizzla die al zijn stemmetjes uitprobeert, ook dat irritant hoge geluid en in 'Love me', een nerveuze, coky riddim, dan nog eens door de vocoder gehaald. Geeuw. De enige echte reggaetrack op de plaat is Be strong'. Productie: Donovan Bennett aka Don Corleon.(Greensleeves)
Sizzla - Life (Greensleeves)
Op het door hemzelf geproduceerde 'Life' kan Sizzla (voor alle duidelijkheid: ik heb 'Black woman and child' destijds onthaald als een klein meesterwerk) mij al meer bekoren. 'Marijuana' is een heftig pleidooi (We don't give a fuck/Smoke it till my brain get stuck), ook muzikaal. 'We got the love' is nyahbinghi voor de 21ste eeuw, 'Jah works' mystieke ragga. Maar als Sizzla weer komt aandraven met die iele stem en de vocoder verwart met een dildo ('When nature calls'), haak ik af. En ook als hij begint te zagen (het titelnummer) of te (!) walsen, in het bezitterige 'One in my life'.
Various - Blaze (Pow Pow Productions)
Sizzla doet ook mee op de Blaze-compilatie van het Duitse Pow Pow Productions, homebase van Gentleman. Nieuwe one riddim albums zijn doorgaans niet aan mij besteed maar dit is een lekkere hobbelende riddim met frivole gitaarloopjes. De titeltrack van Junior Kelly heeft de riddim zijn naam gegegeven maar de grootste hit was 'Blood again' van Richie Spice, waarvan hier ook de clip is terug te vinden. Gentleman zelf doet het prima, Platinum zingt als de nieuwe Garnett Silk, Elijah Prophet brengt de zoetste versie, onversneden lovers, samen met Tafari. Twee verrassingen: Tippa Irie (in Duitsland altijd relatief populair gebleven) en de Italiaanse crew Brusco.
Richie Spice - Spice in your life (Fifth Element Records)
Hoezo Spice? Kruidig zou ik dit album zeker niet noemen. Het gaat allemaal zo traag en unplugged. Eerst een bombastische Amerikaanse intro en dan wegzakken in gezeur en gemekker. 'Black Like Tar' kan er nog mee door, 'Marijuana' is een behoorlijk nummer, 'Prime time girl' een version van een oude Studio One en dus onweerstaanbaar. Voor de rest zat ik hier alweer geeuwend naar te luisteren, ondanks de entertainende tussenstukjes, de ene keer kinderen, dan weer een chalice die wordt aangestoken. Maar meer kruiden zitten hier dus echt niet in.
Junior Kelly, Bounty Killer, Capleton - The Good, The Bad & The Blazing (Minor7Flat5)
Kelly is de goeie, Bounty de slechte en Capleton de laaiende. En wat mij betreft wint The Blazing. 'Hear the children' is heerlijke nieuwe roots, echt gezongen en niet gebruld of geblaft. 'Escape' klinkt nieuw en dreigend, een sombere impressie van het leven in de stadsjungle. 'They just don't know' is Capleton op z'n best. Bounty Killer toont een vrolijk gezicht in 'West Indies', is een schitterende rapper in 'Threat', gedreven door een minimale beat, en doet zijn ding op drum'n'bass in 'Hey yo hallo'. Van Junior Kelly onthou ik alleen 'All I do', een tintelend liefdeslied. 7 op 13: niet slecht voor een moderne rootsplaat.
Gregory Isaacs - Masterclass (Greensleeves)
Producer Blacka Dread stond in de jaren '80 steevast garant voor rootskwaliteit en slaagt er nu in om Gregory Isaacs nog eens naar een hoger plan te tillen. De eerste vier tracks zijn verwaarloosbaar en doen alweer het ergste vermoeden maar 'Caught you in a lie' is een geweldige sleper, en daarna wordt het alleen maar beter. 'My baby' en 'Hungry for your love' zijn majestueuze lovers, 'Stay at home' is een briljante version van 'Swing easy, 'False evidence' een onverwacht dubby uitvoering van 'I'm still in love with you'. Schitterend koortje, vette breaks, sterke nieuwe riddims, subtiel gitaarwerk: we hadden het niet meer durven hopen, zeker niet bij de aanblik van de spuuglelijke cover, maar Gregory Isaacs heeft zowaar nog eens een goeie plaat gemaakt. Of nee: de juiste producer gevonden.Respect to Blacka Dread. (KM)

Luistert naar reggae sinds 1977, schrijft er professioneel over sinds de vroege jaren 80 (in De Morgen, De Standaard, P-Magazine, Highlife en vele andere bladen) en richtte deze site op in 2002. Auteur van 'De Rasta Revelatie' (2008) en 'In Het Spoor Van De Keizer' (2016).
Nov 19, 2005