Abassi High power: heavyweight dub in de Gentse Cano Club

Ik wist meteen dat het goed zat. Een rastazuster warmde de plaats op met een uitmuntende dubselectie, from old to new. Het was nog geen middernacht en de sound stond nog lang niet open maar meer moest dat niet zijn, zo bij het binnenkomen. Meteen wat schoon volk opgemerkt bovendien, Rastov, Willie Wackie, Black Magic Plastic, Dread Pressure en de trouwe roots posse uit de regio. En een vibe van peace, love & unity natuurlijk, mijlenver verwijderd van het opgefokte en vaak agressieve sfeertje in andere dancehalls.

Voor zover je de Cano Club al een dancehall kan noemen natuurlijk. Stap er overdag binnen, als de gepensioneerden er zitten te kaarten of het bestuur van de kanovereniging vergadert, en je kan je niet inbeelden dat dub daar ooit zou aarden. Op een bepaald moment leek het ook alsof de boel gewoon in elkaar zou storten, zo zwaar dreunden de bassen door het interieur, op de rand van de pijngrens maar nooit erover. Eén keer werd ik letterlijk weggeblazen. Ik stond op een meter of vijf van de grootste luidsprekerunit, stond deftig te skanken op een schitterende intro, en toen draaide Perch plots de bassen open. Orkaan Katrina maar dan binnenin je lichaam, zoiets. En tegelijk een warme windstoot rond je hoofd. Ik laat me graag wegzinken in zo'n alomvattend basbad maar soms, heel soms, moet ik kortstondig uitwijken. Maar als er dan weer een tune aankomt die me bevalt, ga ik toch weer dichter bij de speakers staan.

En zo heb ik er nogal wat gehoord. Skyfire was in topvorm, en Abassi Hi Power sound wisselde spectaculaire steppers af met old school klassiekers, precies zoals ik het graag heb op een zaterdagnacht. Wie zijn set begint met Natural Mystic en Fade Away krijgt van mij trouwens altijd genoeg krediet om het minstens een uur uit te zingen. Abassi Hi Power, dat zijn dj/mixmaster Perch van Zion Train en MC Dubdada van Nucleus Roots en het Deep Roots-label. Jammer dat niet alle muziek op vinyl stond (liever een plaat die blijft hangen dan een cd, en de warmte gaat soms wat verloren), maar veel overweldigender kon een dub night hoe dan ook niet zijn. Wij zijn vertrokken na Max Romeo's 'One Step Forward', ergens tussen drie en vier maar volgens onze bron hebben ze nog lang tot in Keulen horen donderen. Give thanks to Sky Fire for keeping the roots fire burning.