Stratus - Fear Of Magnetism + Markus Kienzl - Product + E:gum - Keyboard Lies (Klein Records)

Stratus klinkt bij de eerste beluistering even ongrijpbaar als de gelijknamige wolken maar geleidelijk wordt je hoger meegezogen, naar een muzikaal universum waar nog maar weinigen het Engelse duo zijn voorgegaan. Brian Wilson lang geleden, toen nog zonder synthesizers, Howie B, Brian Eno. Het zijn geen foute referenties maar je moet wel mee willen op die trip, kitsch kunnen verdragen en geniale waanzin kunnen herkennen, verloren willen lopen in onbegrensde soundscapes, je op sleeptouw laten nemen door rare stemmen en geluiden. En dan zo weg als een huis ook nog de hidden track horen, het einde van alle dingen.

De wereld van Markus Kienzl is een stuk herkenbaarder, als was het maar omdat hij deel uitmaakt van Sofa Surfers, een van onze favoriete dubprojecten van de laatste jaren. Maar er wordt ook gerapt en gezongen, en Kienzl weet ook funk en soul plots heel dubby te laten klinken. In 'The Hood' steekt Oddatee met zijn militante rhymes Chuck D naar de kroon, en het nummer swingt ook als de neten. De vocals van de tegenwoordig alomtegenwoordige (toch in Wenen en Berlijn) Paul St.Hilaire geven de speedy sci-fi ragga van Dundy Lion een futuristische Jamaicaanse dimensie. Zo zou dancehall (ragga) binnen tien jaar wel eens kunnen klinken.

E:gum is de wat geforceerde artiestennaam van Hans Platzgumer, en zo klinken jammer genoeg ook sommige tracks op deze hoogst bizarre productie. Goed, je zou dit ook nieuwerwetse Velvet Underground kunnen noemen, of neurotische Kraftwerk, of disco voor weirdo's, maar deze plaat vereist wel erg veel muzikaal inlevingsvermogen. En een hoge tolerantie voor bliepjes, wollige synths en overdadige special effects.