Groundation (Marcus Urani): "Reggae is een nieuwe vorm van jazz."

Stafford is samen met Urani het brein van de groep, en veel meer nog het hart. De man heeft het uiterlijk van een brave blanke Osama Bin Laden, de dreadlocks verborgen onder een tulband, een look die Amerikaanse en Europese rasta's zich in de jaren '90 wel vaker aanmaten. Maar wat Stafford op het podium presteert is verre van braaf. Met veel soul en bravoure, eigenschappen die je in de reggae alleen met de allergrootsten kan verbinden, zingt hij zijn teksten over liefde, hoop, rechtvaardigheid en verdraagzaamheid. Geen voorspelbare rasta-lyriek maar volwassen muzikale poëzie, even doordacht en ambitieus als de begeleidende muziek.

Groundation zou niet alleen misstaan op reggaefestivals maar is ook in staat om een rockpubliek te charmeren en zelfs te overdonderen, wat maar van heel weinig reggae-acts kan gezegd worden. Groundation gaat verder waar de Jamaicaanse rootsgroepen destijds gestopt zijn, muzikaal, inhoudelijk en op het podium. Groundation heeft de reggae opnieuw uitgevonden en zou met een beetje geluk wel eens heel groot kunnen worden. Bob Marley, Burning Spear, Lee Perry: het is in die categorie dat de Amerikanen sinds vorig jaar thuishoren. Overwegend blanke Amerikanen dus, studenten van California State University die eerst jazz hebben gespeeld en gestudeerd, en die hun kennis en virtuositeit nu integreren in zware rootsreggae, een heel nieuwe, originele stijl, even authentiek als de roots uit de jaren "70 maar een stuk energieker en verrassender. "Dat is ons doel," zegt Harrison Stafford. "Wij willen een volstrekt originele stem zijn."

Marcus Urani (toetsenist en mede-oprichter): "Reggae is gewoon een nieuwe vorm van jazz, zoals bijvoorbeeld ook Motown dat was. Wij injecteren die andere vormen in de reggae. Iedere muzikant brengt zijn achtergrond en ervaring mee."
Stafford: "Wij houden van rootsreggae maar die muziek dateert van de seventies. Wij leven in een heel andere wereld, in een andere ruimte. De Jamaicanen ook trouwens. Het is niet langer 'living in the ghetto' maar waar kan ik een mooie wagen kopen? Mijn teksten reflecteren onze Amerikaanse werkelijkheid. Over rastafari zingen wij niet, maar wel over de one-ness die rastafari bezielt. Je hoeft geen rasta te zijn om andere mensen lief te hebben en ervoor te zorgen."

Naast jullie eigen songs spelen jullie ook iedere avond een paar briljante covers van redelijk onbekende Bob Marley-songs. Vanwaar die keuze?
Stafford: "We proberen iedere avond andere nummers te spelen. En we kennen ongeveer tachtig songs van Bob Marley. Je kan dus al een paar keer komen kijken voor je dezelfde nummers hoort. Dat geldt trouwens voor al onze shows: onze setlist is bijna iedere dag verschillend."
Urani: "Die oude Marley stuff heeft vaak schitterende blazerarrangementen, en blazers spelen een essentiële rol in onze muziek.
Stafford: "Wij zullen altijd met blazers spelen. De rootsgroepen zouden hun blazers nooit mogen vervangen door synthesizers."

Jullie muziek draagt een vredevolle maar ook revolutionaire boodschap uit. Hoe wordt die tegenwoordig ontvangen in de Verenigde Staten?
Stafford: "Heel goed. De slinger zal weer langzaam naar de andere kant gaan. Muziek is in het verleden wel vaker de drijvende kracht geweest achter grote sociale evoluties, de burgerrechtenbeweging in de jaren '60 bijvoorbeeld. De mensen horen onze teksten en beginnen erover te praten, erover na te denken."
Urani: "Als we een kritische massa van bewuste mensen kunnen overtuigen, is er misschien nog hoop."