.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
Door cursusverplichtingen pas rond 1 uur gearriveerd in Hasselt, maar gelukkig moest Soul Stereo nog beginnen. De Franse sound system trapte af met een wicked selectie van exclusieve Studio One dub plates (zoals ik er een week daarvoor overigens ook een paar had gehoord bij Bassment Sound, in Koersel - dit zijn de plates die een ouwe zak als ik wil horen) en rub-a-dub, de reggae die ik destijds zelf overvloedig gedraaid heb, zo tussen 1980 en 1985. Ik wist niet meteen dat deze avond niet stuk kon.
Lone Ranger! Nu pas besef ik waarom hij toen mijn favoriete toaster was. Nee, geen rapper, geen dj, maar een toaster, misschien wel de laatste grote toaster die Jamaica gekend heeft. En tegelijk toch ook het prototype van de dancehall-dj, een stuk sneller en energieker dan zijn voorlopers en vooral ongemeen strak, op ieder moment perfect in de maat én in de riddim. Volgens mij was Cutty Ranks de laatste dj die die kunst zo goed beheerste, al was het maar omdat zijn collega's tegenwoordig nog maar sporadisch een volledig nummer uitdoen, niet live en zeker niet in de studio. U zou verbaasd zijn als u wist hoe de raps van sommige dj's soms in elkaar geflanst worden, letterlijk woord per woord.
Niets van dat alles bij Lone Ranger, zeker niet als hij aankondigt old skool te gaan. In Jamaica (en ook in mijn hoofd) betekent dat eerst de oorspronkelijke versie, dan een version door Carlton Livingstone en daarna Lone Ranger. En af en toe nog een dubje erachteraan. Bijna uitsluitend Studio One. Zalig.
Carlton Livingstone! Nu pas besef ik dat hij één van de allerbeste zangers van de jaren '80 was. '100 Lbs Of Collie Weed' (coming from St. Ann), 'Don't Follow Rumours': ze horen net zo goed thuis op stokoude Studio One riddims als op minimale rub-a-dub, en die kregen we ook beiden te horen.
Ik vond dit een onvergetelijke party, een hoogtepunt van het concertseizoen, toch zeker in de sector sound system. Zeer laat thuisgekomen en de volgende dag bijna niet in Roeselare geraakt voor de Jamaica Benefit (Calabash in topvorm!), maar ik loop nu nog op wolken. Let the good times roll: wanneer de volgende keer?
Luistert naar reggae sinds 1977, schrijft er professioneel over sinds de vroege jaren 80 (in De Morgen, De Standaard, P-Magazine, Highlife en vele andere bladen) en richtte deze site op in 2002. Auteur van 'De Rasta Revelatie' (2008) en 'In Het Spoor Van De Keizer' (2016).
Nov 08, 2004