Taffari - Addicted To Music (Minor7Flat5)

Het titelnummer is meteen een geweldig statement. 'Rasta Is The Highest' en 'Let There Be Peace' (feat. Junior Kelly) zijn tegelijk devote rasta gebeden, vrolijk voorthuppelende rockers riddims en onweerstaanbare meezingers. Een beetje soft misschien, en dat geldt ook voor de volgende trakcs, maar het zijn wel stuk voor stuk knappe songs, en in 'One Jah' vernoemt Taffari Boeddha en Allah, altijd een teken van ruimdenkendheid. 'Terrible Now-A-Days' brengt net op tijd weer wat leven in de weedplantage, ook met de verheffende boodschap erbij, en 'Evil Eat Itself' drijft op één van de beste nieuwe riddims die ik in lange tijd gehoord heb. Daarna wordt het kampvuur weer even aangestoken, zeker met Gentleman in 'One Love' en het acoustische 'We All Share The Same World', een Afrikaans getinte 'Redemption Song'. Gelukkig is 'Break Down Babylon' gewoon strakke nyahbinghi, ook kampvuurmuziek maar dan wel na het nuttigen van enige goedgevulde pijpen en het uitvoerig reasonen. 'Devils Angel' is de mooie afsluiter van een album dat best wat korter en gebalder had mogen zijn maar op deze manier toch ook een mooie indruk geeft van de weg die Taffari wil bewandelen. Het is de juiste weg.

'Reggae Party', 'Rise Up' (samen met singjay Anthony B), 'Evil Eat Itself': het zijn nummers die Luciano had kunnen zingen, Garnet Silk, Everton Blender, Jahmali of een andere rootszanger van de nieuwe generatie, heuse instantklassiekers zelfs. Eigen nummers bovendien, en geen voorgekauwde riddims. Maar wel uitsluitend rasta-lyriek dus, over Babylon dat moet vernietigd worden en vrede, liefde en rechtvaardigheid die de wereld moeten regeren. Wie daar geen boodschap aan heeft, blijft toch maar beter naar Sean Paul of Beenie Man luisteren.