Cubaanse ska op de Antilliaanse Feesten 2004

Aan parenclub Ammehoela naar rechts: het is een veelzeggende wegaanduiding voor de duizenden vrijgezellen die de Antiliaanse Feesten bezoeken. Of zo zien ze er toch uit, al die prachtige vrouwen en stoere mannen op het terrein, van alle kleuren en nationaliteiten. In Hoogstraten is de multiculturele samenleving niet alleen op het podium een feit maar ook op het terrein.

De koppels haal je er zo uit. Zij kussen elkaar hartstochtelijk op de mond en verweven hun danspassen met liefkozingen en omhelzingen. Want dat hebben alle toeschouwers in de Blauwbossen natuurlijk met elkaar gemeen: ze staan geen minuut stil. Zowat iedereen beweegt zich dansend voort, op de tonen van de muziek die daar toevallig het luidst weerklinkt. In de buurt van het grote podium ga je op in de massa en beweeg je het lichaam waar je staat. In en om de Joker-tent is dan weer plaats zat om te dansen. Als je het Palacio de la Salsa passeert, wordt je aangelokt door de muziek van een dj. Hij speelt klassiek gestroomlijnde son en salsa. De houten vloer van de spiegeltent is voorbehouden aan geoefende dansers, mensen die een van de talloze cursussen salsadansen gevolgd hebben. Of die gewoon met een ritmisch lijf geboren zijn natuurlijk.

Op weg naar de grote spiegeltent (Cahier Club Stage), loop je een woeste fanfare tegen het lijf, met een al even wild bewegend publiek eromheen. Tot die muziek weer overstemd wordt door de beats en ritmes uit de Cahier Club Stage, zonder twijfel het heetste plekje van de Feesten, in verschillende opzichten. Het is er bij momenten heel warm, je hoort er de zinderende urban sounds van de Caribische hoofdsteden, en de seksuele bewegingen en toespelingen zijn er niet van de lucht. Op het podiumpje staan K-Liber & McFarah, een Nederlands-Antilliaans gezelschap van dj's en danseressen, eerst de meisjes, dan de jongens, maar beiden even brutaal en wellustig als hun Jamaicaanse en Amerikaanse voorbeelden. Dit is de nieuwe Caribische muziek, digitaal gemaakt, schatplichtig aan rap, r&b en dancehall, maar nog altijd even exotisch en opwindend als de traditionele genres.

Het is een van de grote troeven van de Antilliaanse Feesten. De organisatoren weten waar het hart klopt van de Midden- en Zuid-Amerikaanse muziek. Hier geen bleke aftreksels of vergane gloriën maar de populairste groepen van het moment. De Amerikaanse Dominicanen van Aventura werden zaterdagavond opgewacht door honderden gillende meiden die alle liedjes luidkeels meezongen. De zangers van de groep toonden zich heuse latin lovers, en daar leent hun smachtende batchata-muziek zich ook uitstekend toe. Op het eerste gehoor eerder lichtvoetige ballades ontplooien de nummers zich telkens langzaam tot romantische slepers. Enkele vrouwen uit het publiek werd zelfs gevraagd om enige suggestieve geluiden te komen maken op het podium, terwijl de zanger heel subtiel een banaan afpelde. Op andere festivals zou je dit platvloers noemen maar hier hoort seks erbij. Die banaan ook trouwens. Aan de stand van Joker werden gratis Fair Trade-bananen uitgedeeld en die vonden de hele avond lang gretig aftrek.

Nog nieuwer dan K-Liber en Aventura, zeg maar gerust een ontdekking van programmator Lode Verschueren, en tegelijk oeroud: Ska Cubano, (u raadt het al) een Cubaanse skagroep. Zowat alle grote Jamaicaanse (en dit weekend ook Belgische: vrijdag Internationals, zaterdag The Dill Borthers) ska-artiesten zijn in Hoogstraten gepasseerd, lang voor ze in het 'gewone' circuit terechtkwamen zelfs, maar puur muzikaal heeft niemand ooit kunnen tippen aan dit uitgelezen orkest. Met Scott zelf als soms nog twijfelende MC (Europese premiére!), de typische Cubaanse crooner Benny Billy, vier virtuoze blazers, een onvermoeibare en perfect gedisciplineerde ritmesectie van drums, staande bas en gitaar, en een prachtige latin touch op toetsen en conga's. Ska Cubano is wat ons betreft dé revelatie van het festivalseizoen, maar wij zijn dan ook gek op ska. En check ook die geweldige debuut-CD, uit bij Casino Sound.

Er liepen op de Antilliaanse Feesten uiteraard wel meer geweldige muzikanten rond, want ook dat is een handelsmerk van de programmering. Iedereen mag het dan wel over de exuberante cocktails en exquise exotische spijzen hebben, over de schone toiletten en de comfortabele looppaden (zeker na de zondvloed van vrijdag geen overbodige luxe), over het gepassioneerde publiek en de gezellige aankleding van het terrein, op de podia stonden wel weer een twintigtal kwaliteitsacts, de ene al wat gladder en commerciëler dan de andere, maar muzikaal altijd hoogstaand. Ook zonder champagne (24 bonnen), Montecristo-sigaar (12 bonnen) of alcoholvrije Tengawisicocktail ('Love Drink', met gratis condoom!) is het op de Antilliaanse Feesten altijd weer genieten. Laat u vooral niet wijsmaken dat het vroeger beter was.