
Je zou hen de Jamaicaanse tegenhangers kunnen noemen van de Cubaanse Buena Vista Social Club, de vier bejaarde heren die woensdagavond te gast waren in een goedgevulde VK.
Dizzy Moore, trompettist van The Skatalites toen die tussen 1964 en 1966 de fundamenten legden van alles wat vandaag ska, dub, reggae en ragga heet. Justin Hines, een van de beste zangers die Jamaica ooit gekend heeft, auteur van een vijftal klassieke albums, en een stem die na 40 jaar nog altijd niets aan emotie en bezieling heeft verloren. Mighty Sparrow, jarenlang koning van de calypso, ooit wereldwijd in de hitparades met 'Only A Fool' en tegenwoordig directeur van de befaamde Alpha Boys School, waar zowat alle belangrijke Jamaicaanse muzikanten ooit wel eens gepasseerd zijn. En de blinde Scully Simms, in de jaren '50 een jeugdidool dat scoorde met boogie en rhythm & blues, later percussionist op 1001 platen, ook die van Bob Marley. Het viertal voerde een 11-koppige band aan en nam het publiek mee op een onvergetelijke reis door de oergeschiedenis van de Jamaicaanse popmuziek.
En dan hadden we dus zaterdag in Geel al The Ethiopian gezien - 'Everything Crash' - en Max Romeo, met een handvol nieuwe nummers uit zijn nieuwe CD. Daarvoor Calabash feat. Erick Judah, subtiel en bezield als altijd, en daarna (wat mij betreft toch) King Shiloh, een orkaan van dub waarin ik mij met veel plezier een paar uur staande hield. In de andere zaal liet Far West Crew op dat moment een bom vallen, nog altijd de number one sound, zo verzekert men mij, en daar heb ik ook nooit aan getwijfeld.

Luistert naar reggae sinds 1977, schrijft er professioneel over sinds de vroege jaren 80 (in De Morgen, De Standaard, P-Magazine, Highlife en vele andere bladen) en richtte deze site op in 2002. Auteur van 'De Rasta Revelatie' (2008) en 'In Het Spoor Van De Keizer' (2016).
Feb 12, 2004