Zion Train - Original Sounds Of The Zion + Various Artists - The Inspirational Sounds Of Jah Works (Universal Egg)

Massive Attack en Leftfield groeiden ermee op, The Orb en Orbital ook. Allemaal lieten ze zich inspireren door de Engelse grootmeesters Mad Professor, Adrian Sherwood en Jah Shaka. Dub vond ook ingang bij de travellers, de nieuwe hippies, en het is in die kringen dat DJ Perch en een paar vrienden eind jaren '80 het collectief Zion Train oprichtte. Vanuit een afgelegen hoek in Wales wordt de wereld sindsdien bestookt met releases van obscure dub acts die Tassilli Players (met blazers), Extremadura (exotica)of Headmix (folk dub) heten. De muziek van Zion Train zelf evolueerde het afgelopen decennium van orthodoxe reggaedub naar beukende dance dub, waarmee de groep vooral live succes oogst. Op deze vijfde CD klinken sommige tracks jammer genoeg net iets te monotoon om nog spannend zijn, ondanks het gebruik van wegwaaiende samples en vocals. Beter te pruimen is de barokke, meer gezapige reggae van 'Blessed Is He' of 'King Of The Sounds And Blues', maar dat kan natuurlijk ook te maken hebben met mijn leeftijd.

Vandaar misschien ook dat het verzamelde werk van producer Jah Works, door de jongens van Zion Train a great insipration genoemd, mij een stuk beter bevalt dan de soms al te heftige beats van zijn leerling-tovenaars. Rej 'Jah Works' Forte heeft sinds 1990 een hele rist vinylsingles uitgebracht, 7" en 12", gezongen versie op de a-kant, dub op de b-kant, naar aloude Jamaicaanse traditie. Authentieke roots & culture ook, zoals ze ginder zeggen, klassiek geschoolde reggae die zowel de zangers als de muzikanten genoeg ademruimte geeft, één die geheel in het teken staat van rastafari. Veel psalmen en gebeden dus op dit album, naast het onvermijdelijke sociale en politieke commentaar, maar gelukkig wordt Martin Campbell, de huiszanger van Jah Works, nooit prekerig. En de oude GT Moore, een bescheiden hitmaker uit de jaren '70 die lange tijd in België verbleef, zingt zo ontroerend mooi, zo origineel Jamaicaans, zo diepgelovig rasta, dat we hem ervan verdenken zijn blanke huid definitief te hebben ingewisseld voor een zwarte. 'Turn Israel' is bovendien schitterende reggae, door gitarist Moore zelf heel strak in mootjes gehakt, zonder ooit de flow te verliezen. Het beste nummer van de cd, zeker met die hallucinante dub erbij. Zou een track zijn van het binnenkort te verschijnen album 'Ganja Flower' van GT Moore. We zijn benieuwd, al was het maar omdat "binnenkort" in reggaeland een relatief begrip is.

Maar er staan nog meer verrassingen op dit album. Een heuse mars in dub van de Roots Crusaders bijvoorbeeld, de vaste band van Jah Works, de etherische gezangen van Albaroot in 'Tenement Dub', of het tot dusver enkel op MP3 verkrijgbare 'Dub Man Dub' van Jah Works zelf, volgestouwd met percussie, echo's en special effects, zoals het goede dub betaamt. Met deze muziek wil ik graag oud worden.