Brussels In Dub: a midsummernight's dream (in dub)

Groot succes op Couleur Café: de danstent. Vrijdag was er geen doorkomen aan. Cartel Deluxe en Buscemi pompten de hele avond zware beats over het terrein maar voor het subtiele zang-, percussie en ­samplewerk moest je toch binnen zijn en daar was iedere vierkante centimeter bezet.

Zaterdag was dubdag en die sound domineerde zo mogelijk nog meer het geluid op het terrein. De akoestische Afrikaanse sets op het naburige podium drie waren enkel te genieten als je helemaal vooraan ging staan. Met Bush Chemists, Zion Train en Mad Professor had Couleur Café overigens niet de beloofde new dub in huis gehaald maar wel de technodub van de jaren '90. En dan was Zion Train de onbetwiste winnaar (die zangeres!), voor Bush Chemists en Mad Professor (met zanger Earl 16 en drie jonge rappers als teleurstellende verrassingsgasten), wiens dub stilaan zelfs wat belegen begint te klinken.

Nee, dan Brussels In Dub, een week eerder. Eerst Blood & Fire Sound System op de Grote Markt. Op de Grote Markt van Brussel! Ranking Joe! U Brown! Roots & culture! Recht tegenover het stadhuis! Geloof mij: dit was een onwaarschijnlijke overwinning voor reggae en rastafari in dit land. Wie had dat destijds durven denken, dat 'onze' muziek ooit nog eens over de hoofdstad zou schallen? En iedereen skanken, en blowen. Op de Grote Markt! Daarna nog net binnengeraakt in de AB, waar ik de mooiste dubnacht in jaren heb beleefd. Met échte new dub, uit Duitsland en Frankrijk. Pole: één bescheiden man achter een batterij apparatuur, maar wat een sublieme sounds haalde hij eruit. Minimalistische dub op het loungy ritme van tegenwoordig downbeat heet. Daarna in de Agora: Sun Is Shining, een DJ uit Luik. Draaide version op version, oud en nieuw, van de allerbeste riddims. Had een voorkeur voor de allerbeste, meest authentieke zangers, Barry Brown, Barrington Levy. Onbekende reggae die iedereen doet dansen en grooven: er zijn maar weinig reggae-dj's die dat presteren.

Iets voor twee uur begonnen in de grote zaal Burnt Friedman & The Nu Dub Players aan hun set. Een fantastische show, boven alle genres en stijlen verheven, muziek vàn en voor de toekomst. Een bassist, een oerdrummer (Jaki Liebezeit) en Burnt Friedman zelf achter de knoppen. Is dat een zuivere dub-bezetting of is dat een zuivere dub-bezetting? Ik kronkelde en trippelde, ik wilde al mijn ledematen tegelijk bewegen, maar in mijn geest was ik op reis, to a land where no man has gone before. Bewoog ik? Stond ik stil? Ik weet het niet meer. Het waren 50 beklemmende en tegelijk bevrijdende minuten. Concert van het jaar? Lichtjes uitgeput besloten we om nog heel even te blijven kijken naar Flow & Phex, een DJ-duo uit Lille (Frankrijk). Alleen als ze het spectaculair goed zou zijn, zouden we nog niet naar huis gaan. We zijn pas om zes uur thuisgekomen. Flow & Phex draaiden mijn favoriete platen (Wackies, rockers, heavy dub), maar ze mixten die zo formidabel, ze scratchten en speelden met de tracks, voegden er effecten en samples aan toe, en creëerden zo een heel nieuw universum, even intrigerend en avontuurlijk als dat van Select Cuts, de remix-serie op Blood & Fire. Flow & Phex zijn de beste reggae-dj's die ik ooit gezien heb. En 20 juni 2003 was de mooiste Midsummernight's Dreams die ik ooit beleefd heb.