.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
Jamaica is een muzikaal tweestromenland geworden. Door het internationale succes van Sean Paul, Shaggy, Beenie Man, Elephant Man en andere dancehall studs lijkt de rootsreggae wat in de verdrukking te komen. Maar op het eiland zelf dienen zich nog altijd nieuwe rastamannen aan, rappers en zangers die het vuur van de grote dagen brandend willen houden. Na de digitale revolutie van de jaren '80 en '90, die de evolutie van klassiek gestroomlijnde reggae naar nieuwerwetse dancehall bewerkstelligde, halen ze zelfs opnieuw echte muzikanten naar de studio, wat in Kingston en omstreken de laatste jaren nog maar nauwelijks gebeurde.
De plaat van Everton Blender is grotendeels opgenomen in Los Angeles maar de zanger kon wel een beroep doen op het kruim van de Jamaicaanse scene, een voorrecht dat tot dusver vooral oude gloriën als Burning Spear en Israel Vibration te beurt viel. Blender is zelf ook niet meer van de jongsten (34) maar hij vertegenwoordigt wel de nieuwe rastageneratie, zoals die sinds het midden van de jaren '90 een plaats probeert op te eisen in de muziekbusiness. Everton Blender doet dat met de vertrouwde thema's, onderdrukking, onrechtvaardigheid, Haile Selassie, liefde en respect, maar bovenal met eigen songs, in zijn middens nog altijd een uitzonderlijk gegeven. Meer nog: de zware rootsnummers roepen herinneringen op aan de grote klassiekers uit het genre, gedragen door authentieke arrangementen, opgesmukt met heerlijke blazers en percussie. De spaarzame covers (nieuwe versions van oude riddims, in het lokale jargon) steken de originals naar de kroon, en ook dat is een zeldzaamheid als je weet dat van de meeste Jamaicaanse riddims soms honderden versions worden gemaakt.
Anthony B gebruikt op zijn album uitsluitend bekende en veelal hoogbejaarde riddims, drum- en baspatronen die dateren van de jaren '60 en '70 en die sindsdien telkens weer herwerkt, hermixt en herkauwd worden. De man kent zijn klassiekers, van snelle ska tot slepende roots, van het jazzy 'Dancing Mood' tot het vlotte 'Pass The Kutchie' (Pass The Dutchie in de drugvrije uitvoering). Hij heeft een paar leuke gasten uitgenodigd (Culture, Mighty Diamonds) en intrinsiek is Anthony B ook de beste singjay van Jamaica. Hij zingt en toast zijn rauwe rastalyriek met veel kracht en overtuiging, gedreven door de goede zaak, trots en militant als the lion from Zion. Alleen zijn we die riddims intussen beu gehoord, tenzij dan in de hitgevoelige dancehall, en maken andere roots acts (Everton Blender, Morgan Heritage) indruk met grotendeels riddimloze platen, lees: originele, zelf geschreven songs. Anthony B heeft nog altijd niet de plaat gemaakt die hij in zich draagt.
Luistert naar reggae sinds 1977, schrijft er professioneel over sinds de vroege jaren 80 (in De Morgen, De Standaard, P-Magazine, Highlife en vele andere bladen) en richtte deze site op in 2002. Auteur van 'De Rasta Revelatie' (2008) en 'In Het Spoor Van De Keizer' (2016).
Aug 26, 2003