The Internationals: "Onze ambities zijn vrij bescheiden."

Die laatste zijn er op het eerste volwaardige album van The Internationals niet meer bij, maar dat doet niets af aan de kwaliteit van de plaat. 'The People Love It' mag dan al een totaal andere klank hebben dan het debuut, de muzikale verscheidenheid is groter geworden. The Internationals is nog altijd een onversneden ska-groep maar net als de grote Skatalites wagen ze zich met succes aan excursies naar andere ritmes en melodielijnen. "Ik denk dat we zelf iets sneller tevreden zouden geweest zijn," zegt Denis Dellaert, slaggitarist en frontman van de groep. "Maar Mark Thijs, onze producer, heeft er meer uitgehaald. Hij wijst ons consequent op kleine foutjes en mogelijke verbeteringen. Zonder hem zouden we waarschijnlijk ook een volledig ska-album hebben opgenomen. Nu staan er een paar latin-getinte songs op, en ook een echt reggaenummer. Live zijn wij de perfecte feestband maar op plaat volstaat dat niet om de mensen te blijven boeien. Dat heeft Mark ons duidelijk gemaakt. We hebben ook kunnen opnemen in een prachtige nieuwe studio in de Ardennen, La Chapelle in Waimes. Iedereen is daar een week lang komen logeren. We hebben ons dus dag en nacht op de opnames kunnen concentreren, wat niet evident is met deze groep."

Dellaert verwijst naar de vele groepen en projecten waar de muzikanten van The Internationals bij betrokken zijn: El Tattoo del Tigre, Belgian Afro Beat Association, Wawadadakwa, Les Messieurs "Het is heel moeilijk om iedereen bij elkaar te krijgen. Eén man beheert alle agenda's en we hebben gelukkig ook een paar vervangers." Hoe druk de heren ook bezet zijn, zeker in de zomermaanden, van de muziek kunnen ze nog altijd niet leven, of toch niet zoals het hoort. "Vadertje Staat is heel gulzig," monkelt Bosschaerts. "Wij spelen op jaarbasis gemiddeld vijf keer per maand en aan ieder optreden houden wij per man ongeveer 50 euro over. De meeste Vlaamse muzikanten zijn werkloos, gaan part time werken, zoals ik, of proberen te overleven als zelfstandige." Dellaerts: "Ik ken bijna niemand die van de muziek kan leven in dit land."

En dus zeker niet van de platenverkoop. Er circuleren nogal wat kopietjes van 'Fun-Kee Ara-Bee' en ook via internet worden sommige nummers uitgewisseld, maar die belangstelling zet zich niet door in de winkels. "De cd's moeten gewoon goedkoper worden," vindt Bosschaerts, de grote platenkoper van de band. Momenteel zit hij volop in de rocksteady, de directe voorloper van de reggae en op het nieuwe album heel smaakvol verpakt in 'Boss Steady'. Hij was het ook die de enige cover aanbracht, 'The Monkey', een compositie van trompettist Dave Bartholomew, de man achter Fats Domino. Maar zou de tegenvallende platenverkoop in dit geval ook niets te maken hebben met een gebrek aan belangstelling in de media? Je hoort de muziek van The Internationals wel eens als tune of achtergrondmuziek, maar de nummers worden zelden voluit gespeeld. Bosschaerts: "Wij zijn eigenlijk al heel tevreden met die tunes. Zo hoor je ons toch regelmatig. Maar wij maken natuurlijk ook instrumentale muziek en die wordt niet zo vaak gedraaid op de radio, toch niet als afzonderlijk nummer."

Denis Dellaert laat het niet aan zijn hart komen. "Onze ambities zijn vrij bescheiden. Wij weten wel zo'n beetje wat er te koop is in de muziekwereld en je moet al heel veel geluk hebben om ergens een break te krijgen. In augustus hebben wij met de Belgian Afrobeat Association meer dan drie uur kunnen spelen op Jazz Middelheim. Dat zijn op zich geweldige ervaringen die mijn bestaan als muzikant meer dan genoeg kleur geven."