Lloyd Brown - Against The Grain (Charm/Jet Star)

Brown zingt zuiver en melodieus, als de grote Beres Hammond of Freddie McGregor, en maakt zich de nummers helemaal eigen. Dat deed hij eerder trouwens al met bijvoorbeeld 'Fill Me In', minstens even goed als het origineel van Craig David. En de muzikanten zijn top, het kruim van de Britse en JA reggae scene, die reggae doen klinken alsof de muziek pas gisteren was uitgevonden. Wat ook geldt voor de klassieke songs en riddims die het gezelschap opvoert. 'Main Squeeze' is misschien wel de beste Columbus-version die ik al gehoord heb. 'Food For Thought' is een prikkelende uptempo remake van Aswads 'Warrior Charge', met exquise horns van oa Tan Tan, een track die ik telkens weer wil rewinden, uitlopend in een explosieve dub. In 'Mr.Brown' wordt Desmond Dekkers '007 Shanty Town' verstrengeld in een oude kraker van Ray Charles en de gelijknamige song van Bob Marley. Lloyd Brown zingt op het niveau van de grote rocksteady nachtegalen. 'Close To Thee' (The Heptones?) en 'Bless Me' (The Cables' 'Baby Why') zijn oude Studio One, 'The Living Years' is een overbodige, poppy remake van een echte wereldhit. 'Can't Done' klinkt als de beste Wailers en in 'Jerusalem' covert Lloyd Brown heel mooi en fijngevoelig The Abyssinians. In Stevie Wonders 'Feeding Off The Love Of The Land' laat hij zich bijstaan door nu soul grootheid Omar, en in het laatste nummer door een keur aan zangers en zangeressen (Richie Davis, J.C. Lodge). Maar tegen dan zijn we toch stilaan in slaap gevallen, want soms durft Lloyd Brown ook heel soft voor de dag te komen, rond het kampvuur gezeten, niet ergens in de Blue Mountains, maar tijdens een unplugged sessie voor MTV. Wat niet wegneemt dat 'Against The Grain' een heel mooi album is, een blijver, een volwassen reggaeproductie met weinig zwakke momenten. Check it out.