Jamaica All Stars - Back To Zion (Passage Productions)

Opgenomen in Frankrijk. Booklet in Engels en Frans. Dizzy Moore, legendarische trompettist en mede-oprichter van The Skatalites, huis-blazer bij zowel Duke Reid als Coxsone Dodd, en Zoot Skully Simms, meester percussionist (op al die seventies en eighties LP's als Sticky en Skully, you name one producer, they've been there) ontmoeten Justin Hinds, zanger en componist van legendarische ska-tunes, voornamelijk Duke Reid producties: 'Carry Go Bring Come', 'The Ark' enzovoort, in the early seventies at the forefront of roots reggae music met onvergetelijke klassiekers als 'Natty Take Over' (bekend van met The Dominos). Justin Hinds leeft momenteel al jaren in de hills (city too hot) en heeft daar een rastaman camp (cultureel centrum) waar hij gatherings (grounations) houdt met de nyahbingi groep Wingless Angels, die eind jaren negentig een CD uitbrachten met als gast Keith Richards van de Rolling Stones, die al twintig jaar komt ontstressen in het bingi camp, sinds de Stones' samenwerking met Peter Tosh ('Walk & Don't Look Back'). Een hele boterham, een kroniek van Justin Hinds leven, hij draait dan ook al 45 jaar mee in de muziekbizz van het eiland.

Sparrow Martin, de grote onbekende (tot nu toe), blijkt de drummer en musical director van de Jamaica All Stars te zijn. Hij is tevens muziekleraar aan de Alpha Boys School en bracht de cream of the crop van zijn leerlingen samen als begeleidingsband voor de legendarische frontmannen van Jamaica All Stars. Alpha Boys School is dé muziekschool van Jamaica (komt in elke zichzelf respecterende reggae-documentaire voor), waar voornamelijk arme en verweesde kinderen een opleiding kunnen volgen (bij de nonnekes). Roland Alphonso, Don Drummond, Drumbago; zonder de meer dan degelijke muziekopleiding at Alpha Boys School zou er misschien nooit sprake geweest zijn van ska, reggae, rocksteady...

Met zo'n background is het niet moeilijk om hemelse muziek op een CD-ke te zetten: hemels-los en hemels-swingend, hemels-natuurlijk, respectvol, ingetogen én exuberant...al lezend denken een aantal jongeren waarschijnlijk weeral: die ouwe zak is weer bompa-ska aan't promoten, maar dit is technisch zo prachtig, zo puur; kun je ragga spelen zonder electriciteit? Dit wel! Een overzicht van 40 jaar Jamaicaanse muziekgeschiedenis met een interessante selectie afwisselend vocal en instrumental nummers: 'Allipang', 'Occupation', 'Simmer Down', 'Get Ready Rock Steady', 'Natty Take Over'... in een soort chronologische volgorde. De slot-track is een (sublieme) versie van het onvolprezen 'Rock Fort Rock', ode aan de Rock Fort Parish Cultural Centre, thuisbasis van The Mystic Revelation of Rastafari, alwaar al deze brethren al jaren samenkomen om te leren, te reasonen en te jammen, giving praises to the Most High Jah Ras Tafari! Dit is dan ook een zeer interessant document geworden, met slechts twee minpuntjes: ten eerste de sound is wat houterig, nasaal zelfs, en twee, dat er te weinig reggae en rocksteady op staat. Toch is dit mijns inziens een aanrader om gewoon van te genieten (muziek-technisch bvb.), om van te leren (idem), of gewoon op je wilde parties (hoog ambiance-gehalte door de DJ-achtige shouts in de meeste songs). Nice Stuff!