.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
Ook het label van de Marleys stort zich nu op de one riddim-business. Want dat is het toch geworden, het eindeloos recupereren van dezelfde riddims door producers en artiesten.
Tot een paar jaar geleden was er amper een handvol one riddim-LP's verschenen, platen dus waarop maar één riddim staat, die door verschillende artiesten geïnterpreteerd wordt. De riddimcultuur bestaat in Jamaica al sinds de sixties maar in de jaren '70 kwam alleen producer Rupie Edwards op het idee om alle versions van My Conversation en Feeling High samen te brengen op één plaat. Van Shank-I-Sheck verscheen in volle rub-a-dub (begin jaren '80) een fantastische compilatie (Dennis Brown, Horace Andy, Linval Thompson...) en Winston Riley schonk ons in 1984 Stalag 17-18-19, zonder twijfel het archetype van de one riddim-LP. Maar het was Under Mi Sleng Teng dat een kleine twee jaar later definitief de toon zette. Extravaganza was de allereerste elektronische one riddimplaat, gebouwd rond de original van Wayne Smith. Midden jaren '90 volgde dan de definitieve dijkbreuk. Coxsone Dodd liet eindelijk zijn rechten gelden op de Studio One-riddims die zo lang waren meegegaan en de producers zagen zich verplicht om zelf nieuwe riddims te creëren. Wat ze dus massaal gedaan hebben. Zowat iedere riddim heeft tegenwoordig zijn eigen album(s), versions die meestal eerst allemaal op single verschijnen en dan worden samengebracht.
'Ghetto Youths presents Educated Fools' is eigenlijk een song (en een riddim) van Damian 'Jr Gong' Marley, uit het album 'Halfway Tree', in 2002 bekroond met een Grammy. Dreigende, filmische strings, af- en aanzwellende drumbeats, veel ruimte tussen de beats en dus ook voor de dj's en zangers die de Marleys geïnviteerd hebben. Twee keer Bounty Killa, Determine, Mr.Mojo (Morgan Heritage) en Laza (LMS), Yami Bolo (schitterend als vanouds in Love can save the human race), El Pancho (?), Capleton (!), Daddigon (?), Kymani & Spragga Benz (!!) en de Amerikaanse rapper Sli: allemaal hebben ze culturele en sociale lyrics in huis. Alleen Buju Banton heeft het over 'Love Haffi Request' en valt ietwat uit de toon. Maar toch blij dat hij erbij is.
Sterke riddim, uitstekende productie (Stephen Marley), maar toch net iets te weinig verrassing.
Luistert naar reggae sinds 1977, schrijft er professioneel over sinds de vroege jaren 80 (in De Morgen, De Standaard, P-Magazine, Highlife en vele andere bladen) en richtte deze site op in 2002. Auteur van 'De Rasta Revelatie' (2008) en 'In Het Spoor Van De Keizer' (2016).
May 20, 2003