.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
Ze zien eruit als echte mafiosi, deze Siciliaanse bende, het kruim van wat de Sicilian Rocksteady All-Stars wordt genoemd. Rocksteady is de voorloper van de reggae, de muziek die in Jamaica werd gespeeld in de tweede helft van de jaren '60, dus het mag op zich al enige verbazing wekken dat het Italiaanse eiland daadwerkelijk een bloeiende rocksteady scene zou kennen.
Wel dus, en wat meer is: de heren imiteren niet zomaar. Ze vermengen de strakke, soms springerige ritmes met ongewone melodieën uit jazz (Charlie Parker), film (Ennio Morricone) en pop (Demis Roussos, in 'Forever And Never'). Niet altijd even makkelijk, het tempo ligt hoog, vaak eerder ska dan rocksteady, maar de ritmesectie houdt het geheel stevig in gareel, en de vier blazers fietsen virtuoos om de breaks en bruggetjes heen, even vakkundig als de talloze solo's die kwistig over het hele album verspreid staan. In 'Grande La Media Noche' dienen de muzikanten de ruige raggarapper Mono Loco van antwoord, maar ze trekken zich net zo graag even terug in de achtergrond. Om de zangeres Meg te begeleiden bijvoorbeeld, die in 'Se Stasera Sono Qui' zowel doet denken aan de oude Songfestivaldiva's als aan de Jamaicaanse queen of rocksteady Phyllis Dillon. Maar dit is toch in de eerste plaats een instrumentale productie, een mooi eerbetoon aan de ska en de rocksteady en tegelijk een nieuwe interpretatie van beide genres, het zoveelste bewijs dat de vroege Jamaicaanse sounds tot vandaag wereldwijd voor veel muzikanten, échte muzikanten, een inspiratiebron blijven. Zelfs op Sicilië.
Luistert naar reggae sinds 1977, schrijft er professioneel over sinds de vroege jaren 80 (in De Morgen, De Standaard, P-Magazine, Highlife en vele andere bladen) en richtte deze site op in 2002. Auteur van 'De Rasta Revelatie' (2008) en 'In Het Spoor Van De Keizer' (2016).
May 02, 2002