Het album werd opgenomen in Engeland, met Engelse muzikanten, en uitgebracht door Trojan, de maatschappij die de rechten heeft op zowat al het werk van Scratch uit de periode '70-'74, inclusief de vroege Marley-catalogus. Wat de plaat zo bijzonder maakt, is dat Lee Perry alle tracks zelf geproduceerd en gemixt heeft, zoals hij dat ook zelf deed in de legendarische Black Ark-studio. Hij speelt daarbij vooral met zijn eigen stem. Soms lijkt het of er drie, vier Scratchen tegelijk aan het orakelen zijn, die allemaal hun eigen boodschappen verkondigen, al dan niet inspelend op wat de andere klonen zeggen. Thema's: Lee Perry zelf uiteraard, ganja en dollars, rastafari en Hare Krishna, verheffing en meditatie. Het is geen onzin die Scratch vertelt, maar het cryptische taalgebruik vereist de nodige inleving én kennis van de grote godsdiensten en filosofieën. Maar u kunt natuurlijk ook gewoon van de muziek genieten, funky reggae en soms zelfs disco, af en toe een bekende riddim ('I'll Take You There', 'Shocks Of Mighty'), geen echte dub maar wel heel zuiver en vrolijk gemixt. Op vier tracks zingen The Naylor Twins mee, twee stemmen die herinneren aan de hoge backing vocals van weleer, zoals die menige Upsetterproductie een frivool tintje meegaven. Ik kan me voorstellen dat u 'Jamaican E.T.' maar niks vindt. We spreken elkaar binnen twintig jaar nog eens.
