Laing werd geboren in Spanish Town en combineerde aanvankelijk zijn werk als biologieleraar aan de Spanish Town School met zijn ambities in de muziek. Eind jaren '70 zette hij zijn eerste stappen als zanger, om zich vanaf het midden van de jaren '80 steeds nadrukkelijker als deejay op verschillende soundsystems te profileren.

Dat deed hij aanvankelijk nog onder de naam Ranking Noseworthy, maar zijn eerste single, 'If I Don't Care', verscheen dan weer onder de naam Ranking Citrus, of kortweg Citchie, een verwijzing naar zijn liefde voor citrusvruchten. Later ging hij aan de slag bij Stereo One, waar hij dankzij een fout op een platenlabel uiteindelijk de naam Stitchie aangemeten kreeg.

In 1986 begon hij samen te werken met Prince Jammy, met wie hij onder meer 'Wear Yuh Size' opnam. Een jaar later verscheen dan debuutalbum 'Great Ambition'. Stitchie viel daarbij niet alleen op door zijn lyrics, maar ook door zijn humoristische stijl en het gebruik van verschillende personages en stemmen binnen één nummer.

Met 'Natty Dread', dat maar liefst veertien weken bovenaan de Jamaicaanse charts stond, scoorde hij vervolgens een eerste grote hit. Het succes leverde hem in 1988 een contract op bij Atlantic Records, waarmee hij na Yellowman een van de eerste dancehallartiesten werd die bij een grote Amerikaanse platenmaatschappij tekende. Albums als 'The Governor', 'Wild Jamaican Romances' en 'Rude Boy' volgden.

Na zijn Atlantic-periode werkte Stitchie nog samen met producers als Danny Browne, Donovan Germain en opnieuw King Jammy. Met 'Bun It Down', 'Hello Carol' en 'Hot Like The Sun' scoorde hij opnieuw verschillende Jamaicaanse hits. In 1995 verschenen achtereenvolgens 'Gangsta' op VP Records en 'Bangarang' op Shanachie Records.

In augustus 1997 raakte Stitchie gewond bij een auto-ongeval toen hij onderweg was naar Montego Bay, waar hij zou optreden tijdens Reggae Sumfest. Ondanks het medische advies om niet op te treden, trok hij toch naar het festival.

Na zijn optreden kreeg hij van een Canadese jongen een Gideonbijbel. Stitchie trok zich vervolgens terug in zijn hotelkamer, begon erin te lezen en bekeerde zich tot het christendom. Niet veel later maakte hij de overstap van dancehall naar gospelreggae.

Hoewel hij nog het dancehallalbum 'Raw Episode' afwerkte, weigerde hij het album vervolgens te promoten. In plaats daarvan nam hij een periode afstand van de muziek om zich verder in de Bijbel te verdiepen. In 1999 verscheen 'To God Be The Glory', zijn eerste album in gospelreggae-stijl, waarna nog verschillende albums in dezelfde richting zouden volgen.

Voor zijn bijdrage aan de gospelreggae ontving hij in 2012 een eredoctoraat van de Cornerstone Christian University in Orlando en  in januari 2016 werd hij bovendien opgenomen in de Gospel Hall of Fame. Een jaar eerder had hij met 'The Power Of Determination' ook zijn autobiografie uitgebracht.

Begin september 2024 kreeg Lt. Stitchie een zware beroerte, waarna hij niet meer kon spreken en nog maar beperkt mobiel was.

Lieutenant Stitchie werd net geen 61.