Van Casamance tot Jamaica: dertig jaar Helden in het Park met Giant Tree en Iba Mahr

De muzikale aftrap van deze zondag was weggelegd voor 'King' Johnny den Artiest. Voor ondergetekende kwam deze opener echter nog net iets te vroeg: na drie intensieve, slapeloze dagen op Reggae Geel bleek de vermoeidheid nog te groot en geraakte ik simpelweg niet tijdig mijn bed uit om deze set live mee te pikken.

Giant Tree: roots uit de Casamance

Ik zag het Brusselse Giant Tree vorig jaar al aan het werk op Reggae Ruisbroek en hun set op Helden in het Park wilde ik dan ook niet missen. Geleid door zanger en songwriter Honorebel Gabriel (Gabi) warmde de groep het publiek magistraal op voor de Jamaicaanse headliner van de avond.

Wie Giant Tree live aan het werk ziet, raakt onmiddellijk in de ban van hun hypnotiserende grooves en dynamische podiumprésence. De 9-koppige formatie vuurde een loepzuivere en gelaagde sound op het park af. Naast frontman Gabriel wordt de bezetting ijzersterk gedragen door bassist en producer Weish (MR BASS), drummer Wim 'Radix', percussionist Torodo 'Ras Toro' en saxofonist Pierrot. De rijke, diepe harmonieën werden perfect ingekleurd door de toetsenisten Matthy 'Ras Chapati' en Jean-Paul 'Jay', samen met het flitsende gitaarwerk van Raffaelo 'Mighty Bird' en Jean-Marc.

De absolute highlight van de show was de voelbare culturele authenticiteit: reggae is al lang niet meer exclusief Jamaicaans. Gabi bracht pure rootsreggae, naadloos vermengd met dub en dancehall, rechtstreeks mee uit de Casamance-regio in Zuid-Senegal. In rasta-hubs zoals Abene en Kafoutine zit de reggae de mensen echt in het bloed.

Dat Gabi's talent van wereldniveau is, hoeft niet te verbazen: de legendarische Britse band Steel Pulse was destijds zijn absolute inspiratiebron en de reden waarom hij zelf achter de microfoon kroop. Hij keek enorm op naar hun iconische sound en vertaalde die passie naar zijn eigen unieke stijl. Het optreden maakte diepe indruk; zelfs de bekende reggae-artiest Meta Dia (Meta and the Cornerstones) stond in het publiek met volle teugen mee te genieten.

Een ander opvallend element was de rijke talenmix: de band schakelde moeiteloos tussen Engels, Wolof en het lokale Dioula. Als ultieme blijk van verbinding zocht Gabi in het Nederlands contact met het publiek, wat zijn sterke integratie in België benadrukte. De aanwezigen gingen massaal mee in de vibe en beleefden een perfecte, geslaagde start van de reggae-avond.

Goed nieuws ook voor de fans: hun allereerste studioalbum, 'First Stone', is inmiddels volledig afgerond. De plaat bevindt zich momenteel in de releasevoorbereiding, wat betekent dat het publiek zich heel binnenkort ook thuis kan onderdompelen in de universele en harmonieuze boodschap van Giant Tree. Met zo'n ijzersterke liveshow en een nieuw album onder de arm bewijst de formatie dat ze helemaal klaar zijn voor de grotere festivalpodia.

Iba Mahr: de kracht van authenticiteit

Iba Mahr (Glendon Greaves) was voor het eerst sinds lang nog eens te gast in België, want het was alweer van 2017 geleden dat hij hier nog op een podium had gestaan. Hoewel de zware driedaagse van Reggae Geel nog in de kleren hing, bleken de fans op de weide nog lang niet verzadigd en trokken ze in groten getale naar Eeklo. Voor deze exclusieve show sloeg Iba Mahr de handen ineen met de Belgische Asham Band, al jarenlang een van de meest gerespecteerde en solide backing bands uit onze eigen scene.

Iba Mahr zelf ademt pure rootsreggae. Hij groeide op in Linstead (St. Catherine), een Jamaicaanse broedplaats voor muzikaal talent die ook iconen als Jimmy Cliff, Freddie McGregor, Vybz Kartel en Koffee voortbracht. Dat rijke muzikale DNA bracht hij moeiteloos over op het podium.

Wat deze avond meteen typeerde, was de unieke setting. Waar grote, mainstream reggaefestivals tegenwoordig vaak lijden onder massaliteit en strakke, commerciële formats, bewijst Helden in het Park al jaren het absolute tegendeel. De sfeer was uiterst familiaal, gemoedelijk en ongedwongen.

Dit werd nog versterkt door een uitmuntend geluidssysteem dat de diepe baslijnen en loepzuivere vocals perfect balanceerde zonder te oversturen. Deze relaxte, laid-back sfeer werkte aanstekelijk op de artiesten. Je merkte aan alles dat Iba Mahr en Asham Band niet gekomen waren om plichtsbewust een standaard routine-set af te vinken. Ze genoten zichtbaar van de kleinschaligheid en de rust, wat resulteerde in een organische, spontane show. Asham Band bewees hier vanaf de eerste noot hun reputatie; met een loepzuivere timing en voelbare passie legden zij het fundament voor de unieke, intieme sfeer van de avond.

Vooral tijdens de zwaardere dub-passages bracht de zanger de weide in een absolute trance. Dit was mede te danken aan de band, die met hypnotiserende, loodzware baslijnen en een messcherpe ritmesectie een bezielde muur van geluid neerzette waarin Mahrs kenmerkende vibrato-vocals prachtig tot hun recht kwamen. Naast zijn eigen bekende repertoire - met uiteraard publieksfavoriet 'Diamond Sox' - verraste hij de aanwezigen met een ijzersterke, persoonlijke interpretatie van Bob Marley's 'Waiting In Vain'.

Het meest memorabele - en hartverscheurende - moment was gereserveerd voor de bisronde. Iba Mahr zette een gloednieuw nummer in, speciaal geschreven als een ode aan zijn onlangs overleden moeder. De lading bleek echter te zwaar. Halverwege de song stokte zijn stem; overmand door pure, rauwe emotie kon de zanger het nummer niet meer afmaken.

In plaats van een ongemakkelijke stilte zorgde dit juist voor een golfeffect van empathie en respect in het publiek. Het concert eindigde zo in een uiterst breekbaar en memorabel moment.

Iba Mahr bewees in Eeklo dat hij geen gladgestreken popartiest is die snel een setje komt afhaspelen, maar een pure, oprechte reggaeman die zijn hele ziel en zaligheid op het podium achterliet.

Kort na het emotionele moment op het podium liep Iba Mahr spontaan de weide op voor een persoonlijke ontmoeting met zijn fans. Dit benadrukte nogmaals zijn diepe, rasta-geïnspireerde bescheidenheid. Ondanks zijn internationale status bleek hij een artiest zonder ego die de spirituele boodschap van peace, love and unity niet alleen bezingt, maar als een ware broeder ook écht lééft. Een mooier, puurder slot kon deze dertigste editie van Helden in het Park niet krijgen.

Foto's: © Joeri Vandenberghe