Irie Vibes 2026: drie dagen veelzijdigheid van topniveau!

Irie Vibes begint traditiegetrouw op donderdag met een Kortemark Congé; een gratis festivaldag voor de buurtbewoners om kennis te maken met het reggaegenre. Op het programma staan dit jaar tal van optredens, waaronder die van Kokonuts en Arky Starch. Ook de liefhebbers van diepe bassen komen volop aan hun trekken. 54 Soundsystem uit Brussel en Anahata Soundsystem met Mediroot staan de hele dag en avond garant voor een ononderbroken dosis zware dub en donderende baslijnen. Hoewel ik dit feestje door omstandigheden jammer genoeg zelf heb moeten missen, waren de reacties achteraf bijzonder laaiend. Waar dit normaal gezien een rustigere festivaldag is, bleek dit jaar allesbehalve het geval. Zowel buurtbewoners als gewone festivalgangers zakten massaal af om te dansen op de beats van Rasolution en de MoodCollector. Het is duidelijk dat ook deze openingsdag een moment was waarop iedereen de vertrouwde Irie Vibes-sfeer wil komen beleven. Een absoluut succes dus, en een mooie voorbode voor wat nog zou volgen.

Vrijdagochtend begint meteen met stevige dubs op de Sleepin' Lion Stage door de jonge garde van Crucial Soundsystem, samen met de showcase van Tenement Studio's. Deze jonge producers van eigen bodem brengen verschillende eigen producties en zorgvuldig geselecteerde tracks. Hoewel de zon al stevig begint te branden, houdt dat het publiek niet tegen om de benen los te gooien. Een mooi compliment voor de jonge producers en het soundsystem, en opnieuw een bewijs dat ons kleine land heel wat getalenteerde producers en selectors telt; een rijkdom die we meer in de verf mogen zetten op feesten en festivals. Net voor de festivalweide opengaat, gooien ze het geluid nog één keer volledig open. De distortion is duidelijk hoorbaar en vormt zo het startsein voor een nieuwe dag vol sfeer, muziek en Irie Vibes.

De eerste ontvangst op de festivalweide komt van een oude bekende uit de Geelse muziekscene: Banton Boom Bike. Met zijn liefde voor jungle en drum & bass kiest hij ervoor om niet binnen het klassieke reggaegenre te blijven, maar buiten de lijntjes te kleuren met stevige jungle beats. Na even genoten te hebben van zijn persoonlijke selectie, verplaatst mijn aandacht zich echter al snel naar de Lions Den. Daar heeft Blackboard Jungle Soundsystem, de grootste sound van Frankrijk, de pink noise al opgezet om het geluid perfect af te stellen. Met acht dubbele 18-inch baskasten, gevuld met de nieuwste VAS-drivers, weet je op voorhand dat je je mag verwachten aan loepzuivere bassen en een enorme druk. Ondersteund door drie verschillende MC's - Marky Lyrical, Sistah Jahia en vaste MC Oliva aka Rootical45 - staan ze klaar om het Irie Vibes-publiek volledig in te pakken.

Zoals dat in de reggaescene gebruikelijk is kiezen ze voor een rustige opbouw. De MC's tonen af en toe al een glimp van hun talent en hier en daar passeert een nummer dat veel belooft voor hun afsluitende set later op de avond.

Nadat het publiek rustig is opgewarmd, mag boezemvriend Nicozen overnemen. Net als Blackboard Jungle begint hij met een kalme selectie, om daarna steeds verder over te schakelen naar eigen producties. Binnen zijn eigen werk wisselt hij moeiteloos af tussen steppers, roots en digital: samen, naast elkaar en door elkaar. Indrukwekkend wat deze producer allemaal brengt. Samen met het steeds verder stijgende volume bereikt Irie Vibes rond de klok van tienen een eerste echte explosie met een mystieke stepper van eigen makelij. Ik kan je verzekeren: wanneer die sound open gaat, voel je het! Hoewel ik zeker vijf meter voor de boxen sta, zoemt en trilt mijn hele lichaam, met een intensiteit die ik maar zelden heb ervaren. Op het einde sluit Nicozen nog af met een mooie portie Frans chauvinisme. Zelf afkomstig uit het zuiden van Frankrijk en spelend op de grootste sound van Frankrijk, draait hij op het einde uitsluitend Franse producties van onder andere Power Dread en Hitman en Fiza. Als de beker waaruit hij drinkt niet doorzichtig was geweest, had ik bijna gezworen dat er Franse wijn in zat.

Na de laatste tunes van Nicozen is het tijd voor de artiest waarvoor ik naar Irie Vibes ben gekomen: Ital Power. Hij maakt al enkele jaren furore binnen de scene, maar ik heb hem nog nooit live aan het werk gezien, en mijn beeld van hem komt dus voornamelijk uit filmpjes en reels op sociale media. Vaak zijn dat beelden van zogenaamde last tunes, waarbij je een ietwat schaars geklede Mick Ital samen met zijn broer Shash ziet dansen op diepe, spirituele dubs. Het contrast kan bijna niet groter zijn wanneer hij het podium betreedt. Met zijn hemd tot aan de kin dichtgeknoopt, begint Mick met rustige early reggae tunes die sterk aansluiten bij blues en soul. De opbouw is heilig binnen de reggae scene, en Ital Power bewijst dat die traditie nog steeds springlevend is. Gesteund door de veelzijdige MC Benji Roots bouwt de set rustig verder op. Van meer uplifting roots, met onder andere de tune 'Ready' van Agobun en Vivian Jones, gaat het geleidelijk richting zwaardere nummers zoals 'She Dreams Of Africa' van Martin Campbell. Meteen ook het eerste nummer van de dag dat ik echt herkende. Wanneer de set ongeveer een uur gevorderd is, krijgen we uiteindelijk toch de hardere steppers die ik met Ital Power associeer. Na enkele stevige tracks volgt een verrassing van formaat. Om 1 uur durft hij een ska-nummer te spelen, om daarna een eigengemaakte steppers versie van datzelfde nummer te brengen. Hiermee toont Ital Power nog maar eens zijn indrukwekkende muzikale veelzijdigheid. Ook binnen zijn selectie aan steppers horen we veel verschillende invloeden, waaronder elementen uit Franse chansons. Hoewel sommige bezoekers het optreden eerder saai vonden, was ik zelf aangenaam verrast door de muzikale breedte. Net daarin zit voor mij de kracht van deze show: het maakt duidelijk dat filmpjes slechts momentopnames zijn en nooit een volledig beeld kunnen geven van een artiest. Een ode dus aan de opbouw, maar ook aan het belang om een reggae artiest altijd live te ervaren voordat je een oordeel vormt over zijn stijl.

Ital Power is nog maar net verdwenen na een luid applaus of de volgende, en meteen ook laatste, set van Blackboard Jungle begint al. U voelt het wellicht al aankomen: ook deze set krijgt een rustige opbouw. Die duurt iets minder lang dan tijdens hun eerste passage, maar blijft even doordacht. Vergeleken met hun eerste passage komen de MC's deze keer duidelijker op de voorgrond. Marky Lyrical toont zich een bijzonder getalenteerde MC met een sterke uitvoering van zijn klassieker 'Run', daarbij bijgestaan door MC Oliva, terwijl Sistah Jahia de set afwisselend verrijkt met haar krachtige, soulvolle stem. Iets voor half vier begint het publiek stilaan weg te druppelen, hoewel het geluid steeds verder wordt opengedraaid. Uiteindelijk krijgen we nog één laatste stevige portie bassen, waarmee deze eerste festivaldag op een prachtige manier wordt afgesloten.

Zaterdag begint heet en wordt alleen maar heter. Niet alleen de zon draagt daartoe bij: ook de artiesten zorgen ervoor dat de temperatuur op het terrein blijft stijgen. Zo verzorgt Earth-Tone Soundsystem uit Kortrijk de eerste dubplates en eigen producties van de dag op de Inner Lion Stage, terwijl alles wordt klaargezet in de Lions Den.

Skarbone 14, bekend om hun energieke optredens, is de eerste liveband van de dag en start meteen met een duidelijke politieke boodschap. Met een minuut stilte kaarten ze de vele besparingen in de culturele sector aan die door de regering worden aangekondigd. Na dit krachtige statement is het tijd om alle remmen los te gooien op hun mix van ska, rock en Franse chanson. Ondanks de al oplopende temperaturen doet de band er nog een schepje bovenop. Met hun energieke podiumprésence en opzwepende muziek laten ze de tent meteen nog enkele graden warmer aanvoelen! Helemaal in het zweet nemen ze na ruim een uur spelen afscheid van het publiek. Ondertussen is het drie uur in de namiddag en begint de warmte bijna ondraaglijk te worden. Iedereen zoekt verkoeling in de schaduw of vlucht naar de tent van de Lions Den om even aan de brandende zon te ontsnappen. Maar: the show must go on!

In de volle zon staat Unlisted Fanatic klaar op de Inner Lion Stage. Zelf zoek ik even verkoeling onder enkele bomen net buiten het festivalterrein, waar ik op de achtergrond hoor hoe de Antwerpse producer aan zijn set begint. "Veel volk zal er wel niet staan!", denk ik nog, maar niets blijkt minder waar. Met zijn enthousiasme en eigen producties, waaronder 'Dubplate Master' en samenwerkingen met Lyrical Benjie, weet hij toch heel wat festivalgangers te overtuigen om de hitte te trotseren. Gewapend met paraplu's, hoeden, zonnecrème en een stevige dosis Irie Vibes staat de Inner Lion Stage de volledige set lang vol met enthousiaste dansers. Na zijn laatste eigen productie, een stepper die voorlopig nog geen naam heeft, is het tijd voor iets helemaal anders in de Lions Den: Sara Lugo. 

Deze Duits-Puerto Ricaanse artieste, met haar prachtige soulvolle stem, brengt een mix van reggae, soul, hip-hop en ska die ze moeiteloos combineert. Enkel begeleid door een DJ vult haar spontane en vrolijke aanwezigheid het volledige podium. Met haar brede glimlach weet ze de hele tent mee te krijgen. Al zingend tussen het publiek brengt ze een verfrissende show die voor mij symbool staat voor de variatie en kwaliteit van de live optredens die Irie Vibes elk jaar opnieuw aanbiedt. Iedereen vindt hier wel iets waar hij of zij volledig in kan opgaan. En dan moeten de grootste hoogtepunten van het weekend nog komen.

Tussen de liveoptredens door zorgt Earth-Tone Soundsystem opnieuw voor de nodige dubvibes. Met eigen producties en soundsystemklanken laten ze de weide daveren. Het toont nog maar eens aan dat Vlaanderen heel wat getalenteerde producers in huis heeft. Terwijl de kicks van Earth-Tone nog door de weide rollen en de bassen stevig blijven pompen, ga ik stiekem al even luisteren naar de warm-up van Beljam Roots Collective. Deze gelegenheidsformatie speelt speciaal voor Irie Vibes een exclusieve set en daar wil ik dan ook geen moment van missen. Zoals de naam doet vermoeden, is deze formatie een collectief van Belgische reggaemuzikanten afkomstig uit onder andere Roots Train Rockers, Pura Vida, Wrong 'em Boyo, The Lost Ark Band, Heavy Manners, Jamaican Jazz Orchestra en Kosmo Sound. Naast de eigen vocale inbreng van vaste leden Xanjah, Collieman, die zes jaar na zijn vorige podiumoptreden opnieuw voor een publiek staat, en Saimn-I, brengen ze ook de Britse artiest GT Moore mee. Met een energieke mix van roots, dub, rub-a-dub en ska wordt dit één van de hoogtepunten van Irie Vibes. Wat een show, wat een verzameling talent. Hopelijk krijgen we deze formatie ooit opnieuw samen te zien, want dit is een reggaeband van absolute topkwaliteit.

Helemaal nat van het zweet, na stevig te hebben geskankt, stap ik uit de Lions Den voor wat verkoeling en voor wat het hoogtepunt van de Inner Lion Stage moet worden. Daar staat de legendarische Gladdy Wax klaar om, met zijn kenmerkende witte handschoenen, een selectie te brengen om u tegen te zeggen. Het lijkt alsof de weergoden speciaal voor hem zijn neergedaald, want tijdens zijn set zakt de temperatuur voor het eerst die dag naar een bijna perfecte warmte. Vergezeld van een lichte bries zorgt dit voor de ideale omstandigheden om te genieten van de vroege reggae- en skaklanken van deze legende.

Vol enthousiasme, en af en toe zelfs op zijn knieën vallend, brengt hij een selectie waar geen speld tussen te krijgen is. Zo puur, zo perfect en zo mooi. De ondergaande zon maakt het moment compleet en bezorgt mij kippenvel. Ik sluit even mijn ogen, laad mijn energie opnieuw op na de hitte van de dag en geniet samen met de volgelopen Inner Lion Stage van één van de meesters uit het Verenigd Koninkrijk. 

Alsof dit nog niet genoeg is, moet het absolute hoogtepunt van het weekend nog komen. In de Lions Den krijgen we een fantastisch live optreden van Cimarons meet Lone Ark. Deze unieke samenwerking tussen The Cimarons, Europa's allereerste reggaeband, en de Spaanse rootsvisionair Roberto Sánchez (aka Lone Ark), leverde al het album 'Harder Than The Rock' op; een authentiek reggaealbum vol roots, soul en pure reggaevibes, gespeeld door topmuzikanten die moeiteloos van nummer naar nummer schakelen, soms zelfs zonder onderbreking. Het enthousiasme en de liefde tussen artiesten en publiek groeien zichtbaar naarmate het optreden vordert en vertaalt zich in een uitbundige menigte die blijft dansen, met luid applaus na elk nummer en een leadzanger (Michael Arkk) die het publiek volledig weet in te palmen. De artiesten beantwoorden deze energie met een brede glimlach, creatieve wendingen tijdens de nummers en diepe buigingen aan het einde van de set. Helemaal vooraan, om dit moment volledig in mij op te nemen, besef ik dat Irie Vibes er elk jaar in slaagt om live bands het beste van zichzelf te laten geven. Het festival creëert keer op keer momenten die blijven hangen.

Nog niet helemaal bekomen van dit optreden, is het alweer tijd voor de Franse broers Hitman en Fiza om op hun eigen sound een vier uur durende set te brengen. Aanvankelijk kijk ik hier enorm naar uit, maar uiteindelijk weten zij mij deze keer niet volledig te overtuigen. De set komt traag op gang en de selecties en eigen producties die ze brengen voelen minder gevarieerd aan. Dat verrast mij, want minder dan twee maanden geleden zag ik hen nog op Wadada en toen was ik nog bijzonder enthousiast. Misschien speelt mee dat ik hen nog maar recent zag. Misschien komt het doordat ik net twee acts van uitzonderlijk hoog niveau heb meegemaakt, met veel live-instrumentatie en muzikale dynamiek, waardoor de dubs minder gevarieerd binnenkomen. Wie zal het zeggen? Het weerhoudt mij er in ieder geval niet van om volop te genieten van de laatste momenten van het festival en een praatje te slagen met menige fans over welke sound het sterkst was: die van Blackboard Jungle of die van Hitman en Fiza.

Uitgeput van de vele uren dansen en de hitte, overschouw ik alles nog een laatste keer. De laatste tunes worden gespeeld en uiteindelijk geef ik toe aan mijn vermoeide lichaam. Rustig wandel ik langs de kraampjes over het veld richting mijn tent. Voor ik het terrein verlaat, hoor ik nog één laatste enthousiast applaus voor de heren uit Frankrijk. Met een glimlach keer ik mij om en mijmer alvast: Irie Vibes, je was opnieuw alles waar je voor staat en wat een festival hoort te zijn: gezellig, kwaliteitsvol, respectvol, betaalbaar en uniek.

Bedankt aan alle vrijwilligers en organisatoren om ook deze editie weer onvergetelijk te maken. Ik ben nu benieuwd welke bijzondere optredens jullie volgend jaar in petto hebben!