Spellbreakers (Missing Link): "Wanneer we iets te zeggen hebben, dan gaan we ervoor, net zoals bij de punks!"
door Peter Verwimp
De Antwerpse reggaeband Spellbreakers stelt deze maand hun nieuwe album 'Revolution' voor op het Antwerp Reggae Festival. Reden genoeg voor ons om eens op de koffie te gaan bij producer en gitarist Kingston Echo, waar we ook drummer Missing Link en frontvrouw Juli Jupter aantroffen!
Hoe zouden jullie het album zelf omschrijven? Wat is het verhaal dat jullie willen vertellen?
Juli Jupter: "Voor mij gaat 'Revolution' onder meer over het onderscheid maken tussen AI en onze eigen menselijke ziel. Het is een oproep naar verbondenheid tussen de mensen. Er zit ook liefde in revolutie en verzet tegen alles wat ons wordt opgedrongen onder andere door moderne technologie die onze ziel dreigt weg te vegen. Mensen praten te weinig met elkaar en wij proberen hen daarvan bewust te maken en ze op die manier dichter bij elkaar te brengen. En uiteraard willen we ook commentaar geven op de spanningen die er vandaag in de wereld heersen. Niet iedereen is zich bewust van de kracht die wij als mens hebben door de keuzes die we maken."
Kingston Echo: "We hebben ook nood aan een persoonlijke revolutie, zeg maar een verandering van houding en gedachten rond bepaalde zaken. En als we samen die verandering kunnen teweegbrengen pas dan kan dat ook invloed hebben op het systeem waarin wij leven. Als je kijkt naar het ultraliberale kapitalisme, dat eigenlijk gebouwd is op kolonialisme, en de grenzen opzoekt en overschrijdt van wat de aarde zelf aankan, dan moet er absoluut iets aan dat systeem veranderen. Vandaar dus een revolutie; we moeten het systeem zelf aanpakken op een manier dat iedereen ervan kan genieten en niet enkel een toplaag van de samenleving. We are the change! (de titel van een nummer op hun vorige plaat, red.)"
Missing Link: "In zekere zin bouwt onze nieuwe plaat ideologisch en politiek verder op de vorige. Voor ons is dat een missie, en wellicht zijn andere mensen daar niet zo mee bezig, maar wij maken hen daar wel bewust van."
Het tweede nummer heet 'Energy Dub', de dubversie van titelnummer 'Revolution'. Vanwaar die andere naam?
Kingston Echo: "Telkens wanneer ik dubmixen maak van nummers die we al hebben maak ik altijd verschillende versies. En om daar dan een onderscheid in te maken geef ik elke mix een andere naam. Uiteindelijk kiezen we daar dan één mix uit en hier heet die dus 'Energy Dub'. De naam komt van een stukje dat Juli zingt: "…you have to see where you put your energy!". Er is ook effectief een mix die 'Revolution Dub' heet, maar die heeft de plaat dus niet gehaald."
Wat kan je vertellen over 'Long Haul'?
Missing Link: "Dat is een vraag voor Kingston Echo. In feite worden onze nummers afwisselend geschreven door Juli Jupter en Kingston Echo en 'Long Haul' is er dus eentje van die laatste."
Kingston Echo: "'Long Haul' heb ik geschreven ergens tussen 2020 en 2022, zowat halverwege de COVID-19-pandemie. Het gaat over de manier waarop een regering gebruik maakt van een crisissituatie om maatregelen op te leggen die niet noodzakelijk ten gunste zijn van hun eigen bevolking. Het was best een enge tijd, maar tegelijk ook een hoopvolle periode. Het leven werd dusdanig vertraagd dat er hoop was op een structurele en constructieve wijziging van bepaalde patronen maar die is er helaas niet gekomen. Bij de herstart heeft de regering sterk gewezen op de geleden economische schade die moest worden ingehaald en daar zijn onder meer klimaatmaatregelen de dupe van geweest. Hetzelfde zie je nu gebeuren bij de herbewapening van het leger. Er was geen geld voor cultuur, pensioenen of andere sociale investeringen maar wel voor meer wapens, al weet iedereen dat we juist moeten investeren in vrede. Hetzelfde verhaal voor de bankencrisis. Die bankiers zijn daar niet verantwoordelijk voor gehouden, maar de problemen die ze hebben veroorzaakt zijn wel opgelost met belastinggeld. Dat patroon zie je steeds weer terugkomen bij verschillende crises en daar gaat dit nummer over."
'False Leaders', daar konden wij ons dan weer wel iets bij voorstellen…
Juli Jupter: Dat is een nummer dat ik een jaar of zes geleden al heb geschreven. Het gaat over mensen die zich een hoge positie hebben kunnen toe-eigenen en die geacht worden om ons te leiden. Ook Black Lives Matter en politiegeweld worden erin aangehaald. We hebben geen charismatische mensen om ons heen om ons te leiden. Het lijkt wel of a bad guy leading de norm is geworden. Pigs in a suit. The good guys get killed."
Missing Link: "Het is een bekend thema in de reggae en verschillende bands hebben ook al een nummer met deze titel uitgebracht. En ook al leven wij hier in België in een democratie, het blijft een heel fragiel systeem en het blijkt ook vaak gewoon een illusie te zijn."
Kingston Echo: "Het gaat ook over politici die geacht worden het algemeen belang te dienen maar dat niet altijd doen en zich voor de kar van iemand anders laten spannen. En hoewel wij blij zijn dat wij hier in een democratie leven is het breken van verkiezingsbeloften vaak het eerste wat politici doen."
Het valt op dat het album geen feel-good reggae bevat waarmee jullie in de traditie verder gaan van pakweg Midnite en Linton Kwesi Johnson.
Juli Jupter: "Dat zijn ook artiesten waar wij erg naar opkijken. Wij hebben de drang om de harde waarheid te vertellen. Wij vertellen over the dark side of the force (verwijzing naar 'Star Wars', red.). Want hoe kun je die herkennen als niemand er je iets over vertelt. Onze manier van reggae spelen is er een die niet voorbijgaat aan onze gevoelens en problemen. Het is een manier van omgaan met onze zorgen en pijn zodat we elkaar kunnen versterken. En dat is waar reggae voor mij om draait, muziek die de problemen benoemt en aanpakt waar alle gewone mensen - working class people - mee begaan zijn. We are actually wailing. No sugar coating!"
Kingston Echo: "Als artiest heb je ook de plicht om om je heen te kijken en daarover na te denken. En als je de wereld van vandaag bekijkt is er reden genoeg tot reflectie. Ik vind het eigenlijk heel straf dat er zo weinig hedendaagse artiesten zich expliciet uitspreken. Iemand als Bob Dylan mis ik vandaag echt!"
Missing Link: "Reggae is traditioneel ook een ideale kunstvorm om de tegenstem uit te brengen. Het is ghetto- en rebelmusic die het lijden van mensen verwoordt en bezingt binnen een systeem dat hen onderdrukt. Wij zijn grote fans van de manier waarop dat in de jaren '70 gebeurde en op die manier proberen wij ook onze eigen reggae te maken."
Hoe vaak staan jullie eigenlijk met de band op een podium?
Juli Jupter: "Jammer genoeg niet zo vaak. Eigenlijk zijn we helemaal op onszelf aangewezen en dan kan je niet rekenen op steun. Er is een gebrek aan promotors die openstaan voor wat wij maken."
Missing Link: "De laatste shows die we speelden waren Rock Against Racism en Rocking For Palestine, dus het komt nu eerder uit die politieke hoek. Maar livemuziek ligt vrij moeilijk op dit moment."
Kingston Echo: "Er is in België echt een levendige reggaescene, maar dat is vooral een soundsystemcultuur. En dat is natuurlijk een heel andere opstelling dan een liveband waar veel meer bij komt kijken."
Wat zijn jullie voornaamste voorbeelden in de reggae en welke rol speelt Bob Marley daarin?
Juli Jupter: "Peter Tosh en Twinkle Brothers vind ik geweldig. Toen ik als kind opgroeide in Brazilië kende ik Bob Marley, maar dan vooral van zijn vrolijke liedjes. Zijn meer gelaagde werk heb ik pas later leren kennen. En zeker met de komst van YouTube kon je naar zijn concerten kijken en genieten van zijn unieke energie en passie. Bob is een echte profeet. Hij komt ook van zover en heeft zo hard moeten vechten. Hij was te blank voor de zwarten en te zwart voor de blanken en toch heeft hij zoveel bereikt."
Kingston Echo: "Bob Marley is zonder twijfel een van de grootste songwriters ooit, ook buiten de reggae. Hij zit echt in het rijtje met Bob Dylan en Neil Young. Wereldwijd is hij misschien wel de meest gekende artiest. En verder zijn de klassieke groepen en zangers uit het Jamaica van de jaren '70 mijn grootste voorbeelden, meer bepaald Gregory Isaacs en The Gladiators om die maar te noemen. En recenter Midnite natuurlijk."
Missing Link: "Wel er is Bob Marley, maar er zijn ook nog The Wailers en die zijn ook heel bepalend geweest. Zo vind ik Carlton Barrett een grote inspiratie. En onze eigen sound is wellicht ook iets meer gebaseerd op UK-reggae zoals Misty In Roots, Aswad en Steel Pulse."
Ik vind jullie een rebelsheid hebben die mij erg doet denken aan punk. Hebben jullie daar enige connectie mee?
Kingston Echo: "Ik ben opgegroeid als punkrocker en heb in punk- en hardcore-bands gespeeld tijdens mijn jeugd. En via de punk - meer bepaald door The Clash - ben ik in contact gekomen met reggae. Toen de punkperiode wat voorbij was ben ik dan echt iets gaan doen met mijn passie voor reggae. Eerst wat riddims opnemen in een hoekje van mijn living… Ik kende Kevin al (Missing Link) en toen wat later ook Juli hier was zijn we meteen samen in de studio gedoken om te jammen. En dat was van meet af aan reggae. Maar er zijn veel parallellen te trekken met punk en daarom zijn de genres zo met elkaar verbonden. Beide zijn rebel music en anti-establishment, maar ook op zichzelf aangewezen omdat ze door de mainstream werden genegeerd. Beide genres hebben ook een heel sterke DIY-spirit."
Juli Jupter: "In het begin deden we maar wat, want we hadden nog geen eigen songs. Toen heb ik 'Who Feels It Knows It' geschreven, dat het eerste nummer dat we op 12inch hebben uitgebracht. We hebben echt heel veel al doende geleerd en zo ervaring opgedaan. Maar we hebben niet gewacht op de perfecte skills om iets uit te brengen. De nood om ons verhaal te vertellen was aanvankelijk groter dan onze technische bagage al hebben we dat laatste steeds beter en beter onder de knie. Maar in een band spelen is echt niet eenvoudig en het vraagt heel veel toewijding van alle muzikanten."
Missing Link: "Voor we de band hadden was ik niet eens een drummer. Ik heb het echt geleerd door het te doen en mij erin te smijten. Wanneer we iets te zeggen hebben, dan gaan we ervoor, net zoals bij de punks! En op die manier zijn we veel betere muzikanten geworden."
Juli, het hoesontwerp voor de nieuwe plaat is opnieuw van jouw hand. Kun je ons er iets meer over vertellen?
Juli Jupter: "(het antwoord klinkt mooier in het Engels dan wij kunnen vertalen, red.) The flaming torch is a symbol of knowledge, enlightenment, truth, and intellectual optimism. The belief that the light of truth and reason overcomes the darkness of ignorance. Fire represents the force of creation and destruction, the heat of passion, and the warmth of community."
Foto © Peter Verwimp
Over de auteur
Peter VerwimpMeer Minder
Kreeg tijdens een zomer halverwege de jaren '80 de vibes van Eek-A-Mouse ingelepeld door zijn Chiroleiders. Vroeg later op het jaar Sinterklaas om wat "reggae" en kreeg met Bob Marley's 'Legend' zo zijn eerste reggaecassette in huis. Bezoekt concerten sinds 1991 en combineert daarbij zijn passie voor reggae met die voor fotografie, steeds op zoek naar het ultieme beeld waarmee hij de vibe van he moment en het charisma van de artiest perfect weet te vatten. Verzamelt hoofdzakelijk roots op vinyl en leeft voorts een leven dat op wieltjes loopt.
Genres
Gepubliceerd
3 mei 2026