Sipple it down, down: Alborosie op kruissnelheid in De Roma

De in Sicilië geboren en getogen Alberto D'Ascola werd al op jonge leeftijd sterk beïnvloed door reggae en Rastafari en verhuisde kort na de eeuwwisseling naar Jamaica om zich daar op een solocarrière toe te leggen. En echt vlotjes liepen die beginjaren toch niet en hij werd al snel aangesproken als "borosie", Jamaicaans Patois voor "eikel". Maar Alberto was vastberaden en besloot het negatieve om te zetten in iets positief. Hij voegde de eerste twee letters van zijn echte naam aan zijn geuzenaam toe en Alborosie was een feit. 

De echte doorbraak voor Puppa Albo kwam er in de tweede helft van de nillies met zijn geweldige albums 'Soul Pirate' en 'Escape From Babylon'. Ook zijn eerste live-sets waren uitstekend en vormden een hele fijne afwisseling op de toenmalige dominantie van de Bobo's.

Wij verwachtten een avond vol klassiekers en af en toe een verrassing. Stipt om acht uur klinkt een sample door de boxen waarna de Shengen Clan een intro speelt. De zanger komt rustig het podium op gewandeld in een soort joggingpak waarin de Jamaicaanse vlag verwerkt zit en met een petje schuin op zijn hoofd. En er valt ons al meteen iets op waarop je een rastaman zelden zult betrappen, Puppa Albo is naar de kapper geweest! Tot voor kort had hij nog dreadlocks die tot zijn enkels reikten maar vandaag zijn die netjes tot kniehoogte bijgewerkt. 'Zion Youth' is de eerste song die we herkennen en die loopt naadloos over in 'Dubalist' wat dan weer onmiddellijk gevolgd wordt door 'Sound Killa'. En dat nummer is nog niet afgelopen of een van de backings zingt een cover van Sister Nancy's 'Bam-Bam'…

Wij zijn verbaasd over de snelheid waarmee de songs elkaar opvolgen en dat zal de teneur van heel dit concert worden. Op net geen anderhalf uur krijgen we zo'n 40 songs geserveerd. Wij besparen u een ellenlange opsomming, maar loodsen u graag door de hoogtepunten van dit speed-driven concert.

'Waan The Herb' is de eerste ganja-tune van de avond en gaat over in de hits 'No Cocaine', dat een eerste pull up kent, en 'Herbalist', waarin de gitarist van Shengen Clan een solo speelt. We slaan even wat nummers over en zijn onder de indruk wanneer een geweldige cover van 'Stepping Out' van Steel Pulse wordt ingezet, maar een echte show krijgen we pas met 'Strolling', waarin de twee backings het voortouw nemen en de Roma omtoveren tot een heuse dancehall. Wanneer we één van hen dan: "I wanna get high, so high…" horen zingen, herkennen we Rita Marley's 'One Draw'.

Centraal in de set, we zijn amper 45 minuten onderweg, horen we de zanger: "Sipple it down, down…" zingen en herkennen we met 'Kingston Town' één van de grootste reggaehits van deze eeuw. Even verder wordt 'Diversity' ingezet met de geweldige zin: "Blessed shall be the one who lives in love, respect and dedication!", maar daar blijft het jammer genoeg bij. Op de intro na wordt het nummer niet gespeeld maar gaat het meteen over in 'Still Blazing' wat gevolgd wordt door 'Living Dread'. En dat nummer zal met zo'n 8 minuten veruit het langste uit de set zijn en wordt wel volledig uitgespeeld met zelfs ruimte voor een dub-outro. Hierin krijgt vooral bassist Michael Fletcher, de man die zijn lange lederen cape zo uit 'The Matrix' lijkt te zijn weggelopen, de ruimte.

Met 'The Unforgiven', 'Police In Helicopter' en 'Get Up Stand Up' volgen opnieuw enkele sfeervolle covers en de set eindigt in een medley waarin de twee backings opnieuw heel actief zijn en we onder meer 'Sycamore Tree' van Lady Saw herkennen.

Plots kijkt Alborosie naar het denkbeeldige horloge rond zijn linker pols, zegt iets als: "Wij moeten stilaan afronden, want wij worden nog ergens anders verwacht…" en verdwijnt samen met de zangeressen van het podium. De band zorgt voor een professionele dub-outro en na net geen anderhalfuur is het concert afgelopen.

Wij zagen een energieke zanger die vaak heen en weer liep op het podium en actief contact zocht met zijn publiek. Maar door het hoge tempo kregen veel van zijn songs niet de aandacht die ze verdienden. Voor ons had het concert nog een uur langer mogen duren, maar dan iets langzamer. Sipple it down-down!

Foto's © Peter Verwimp