R.I.P. George 'Phil Pratt' Phillips (1942-2026), producer van Gregory, Horace, Dennis, Errol, Linval en vele anderen

De eerste, zij het eerder dubieuze credit van Phil Pratt (George Philips) is een vermelding in het rechtbanknummer 'Judge Dread' van Prince Buster, uitgebracht in 1967. George was blijkbaar een notoire rude boy, door Buster aangesproken als George Grabandflee ("grijpen en vluchten").

Gelukkig vond hij werk als sound system box boy, zeg maar roadie, bij Coxsone Dodd, de baas van Studio One. Daar leerde hij ook Lee Perry kennen, met wie hij in de jaren '70 een paar keer zou samenwerken.

Phil Pratt was in de eerste helft van dat decennium een van de beloftevolle nieuwe producers in het genre dat nog maar sinds kort reggae genoemd werd. Ze maakten komaf met de dominantie van Studio One, Treasure Isle, Prince Buster en Byron Lee en creëerden hun eigen sound en hun eigen onsterfelijke tunes. Phil Pratt heeft er zo een paar honderd geproduceerd, voor vele bekende namen. Een kleine greep uit mijn platenkast…

Singles:

-            'Artibella' (Ken Boothe) en 'Phil Pratt Thing' (Big Youth), een geweldige version. 
-            'Strange Things' (John Holt) De original!
-            'My Heart Is Gone' (John Holt), met de vroege Soul Syndicate.
-            'Talk About Love' (Pat Kelly), kopstem classic.
-            'What About The Half' (Dennis Brown), lyrics!
-            'Black Magic Woman' (Dennis Brown), magische cover.
-            'Black Cinderella' (Errol Dunkley), vaak gecoverd.
-            'Little Things' (Hemsley Morris), een juweel van een song, waarvan de melodie recent excellent hernomen werd door Ras Teo en Roberto Sanchez.

Albums:

-            'Two Bad Superstars' (Gregory Isaacs & Dennis Brown), showcase supreme.
-            'Consider Yourself' (The Interns aka. The Viceroys), met het tijdloze 'Nothing is impossible'.

Nog meer namen? Phil Pratt introduceerde Linval Thompson bij Lee Perry voor de opname van zijn eerste Jamaicaanse single, 'Girl You've Got To Run'. Hij maakte een classic dub album, 'Star Wa     rs Dub', en twee platen met de titel 'Lee Perry meets The Mad Professor In Dub', hoewel geen van beiden erbij betrokken waren. Fake titels dus. Pratt nam de dubs op met Drummie Zeb en Bubblers van Aswad. Delroy Wilson, Horace Andy, Al Campbell, I Roy, Jah Woosh, The Heptones, Twinkle Brothers, Jimmy London… Terugkijkend, nu hij dood is, blijkt Phil Pratt toch wel een prominente aanwezigheid te zijn in mijn verzameling, een van die vele minder bekende namen die toch hun stempel hebben gedrukt op de ontwikkeling van de reggae. Daarvan getuigen alleen al bovenstaande titels. 

De laatste jaren van zijn leven had Phil Pratt zich teruggetrokken uit de muziekbusiness en runde hij in Harlesden (Londen) zijn Scandal West Indian Take Away restaurant.