R.I.P. Lowell 'Sly' Dunbar (1952-2026), de beste drummer van de 20ste eeuw
door Jah Shakespear
Met Sly Dunbar verliezen we niet alleen de beste reggaedrummer ooit, pionier en vernieuwer van dub en riddims. Hij heeft ook samengewerkt met de meest verschillende artiesten uit alle genres en windstreken.
Sly Dunbar heeft letterlijk vele duizenden tunes gecreëerd en ingespeeld, meestal samen met zijn maatje Robbie Shakespeare. We verwijzen u graag naar ons in memoriam van Robbie, gestorven in 2021, voor een overzicht van hun leven en werken.
Hier maken we een kleine trip down menory lane en blikken we terug op enkele van de meest memorabele concerten van Sly and Robbie in België door de jaren heen. Omdat ze live vaak nog meer indruk maakten dan met hun overvloedige studiowerk, en de namen die met hen op de planken stonden op zich al boekdelen spreken. Geen uitputtend overzicht dus van alle concerten. U hebt wellicht uw eigen onvergetelijke herinneringen aan Sly Dunbar.
Juli 1979, Groentheater, Brussel
Met Word, Sound & Power, de backing band van Peter Tosh, en in het voorprogramma Capital Letters en Reggae Regulars. Wie erbij was, samen met ongeveer 15.000 (!) anderen spreekt er vandaag nog over. Duizend jaar Brussel werd die avond gevierd met een grote ganja party.
Oktober 1981, Ancienne Belgique, Brussel
Met Black Uhuru. Zonder twijfel een van de beste reggaeconcerten ooit in België. De Taxi Gang van Sly & Robbie klonk even vernieuwend en overdonderend als op plaat.
Juni 1985, Sunsplash, Arena Hal, Deurne
Met Gregory Isaacs en Ini Kamoze, twee zangers die door Sly & Robbie naar een hoger niveau werden getild.
November 1986, Hof ter Loo, Antwerpen
Met Freddie McGregor, Half Pint en Ini Kamoze. Wat een affiche!
Februari 1987, Hof ter Loo, Antwerpen
Met Frankie Paul en Mighty Diamonds, onder de naam 809 Band. Geen van beide acts is live wellicht ooit beter voor de dag gekomen dan met Sly & Robbie achter hun rug, en dat geldt natuurlijk voor de meeste van hun Jamaicaanse collega's.
Reggae Geel 2003
Met Michel Rose solo. Uit ons verslag van toen: "Een vermoeide Michael Rose deed zijn best om de aandacht op te eisen met flauwe vraag-en-antwoordspelletjes maar het was Sly Dunbar die Geel naar de reggaehemel drumde, met een spervuur van ritmes en patronen, soms meer dan twintig minuten lang, met heerlijke breaks op toetsen en percussie en een altijd onverstoorbare Robbie op bas."
Dour Festival 2009
Niet met Grace Jones op Werchter (wat de logica zelf zou geweest zijn), wel met Bitty McLean in Dour. Sly en Robbie hadden de Engelse zanger onder de vleugels genomen en maakten met hem pure, zuivere reggae songs op riddims die ze zelf al 35 jaar uitdiepen en interpreteren. 'Queen Majesty', 'Tomato', 'Get Ready Rocksteady'. Love songs dan nog, en dat was best een verademing tussen al die militante rasta's in Dour. De dubs die Sly & Robbie tussendoor ten beste gaven bevestigden hun status van levende legends en beste ritmesectie van de wereld (plus Bubbler op toetsen!). Eén riddim bleef maar duren: 'Bam Bam' aka. 'Unmetered Taxi' aka. 'Murder She Wrote', met een opvallend solo-uitstapje van Robbie, die helemaal alleen op het podium stond te bassen, met één hand, tegelijk een liedje zong (met een perfecte falsetto) en daarna ook nog eens een komische anecdote vertelde. Bitty McLean zelf toonde zich de enige rechtmatige erfgenaam van de grote stemmen uit de rocksteady: Alton Ellis, Hopeton Lewis, John Holt...
Mei 2010, Ten Vrede, Diksmuide
"De combinatie van te kille temperaturen en een vol uur vertraging zorgden ervoor dat Sly & Robbie op het Ten Vrede festival in Diksmuide (22/05) moesten aantreden voor een zowat lege festivaltent. Dat Sly & Robbie erin slaagden om een bijna leeggelopen festivaltent nog in vuur en vlam te zetten zegt genoeg: this was reggae as reggae should be played!"
November 2016, De Casino, Sint Niklaas
Met Nils Petter Molvaer, de Noorse trompetvirtuoos. Sly & Robbie hebben samengewerkt met Jan en klein Pierke (en Cocojr., en Mika) maar nooit klonken hun riddims zo verheven en psychedelisch als in deze combinatie.
Reggae Geel 2018
"Meer nog dan Shaggy en Damian Marley enkele jaren geleden (die trouwens ook veel te veel volk op de been brachten) was de headliner dit jaar Reggae Geel waardig. Met twee instrumentals speelde de Taxi Gang meteen alle andere bands van het weekend naar huis. Zei iemand dat Sly Dunbar op de terugweg is? Niks van gemerkt. Wij hoorden alleen magistrale drumpatronen, geruggensteund door de tijdloze baslijnen van Robbie Shakespeare, zelfs wanneer die zijn vingers even stilhield. In feite hadden alle dubheads Jah Shaka (op hetzelfde moment in de 18" Corner) even links moeten laten liggen om eer te betonen aan de muzikanten die dub lang geleden mee gecreëerd hebben. De blazerssectie van weleer (Nambo Robinson, Dean Fraser) is opgevolgd door de alomtegenwoordige Stepper en Henry 'Matic Horns' Tenyue, die zich perfect thuis voelen in de deze muzikale speeltuin." Naast Bitty McLean backten Sly & Robbie dat jaar ook Junior Natural en Johnny Osbourne, met een duet van Johnny en Bitty op de riddim van 'Welcome To Jamrock' als kers op de taart. Het was de laatste keer dat we Sly Dunbar gezien hebben in België.
Over de auteur
Jah ShakespearMeer Minder
Luistert naar reggae sinds 1977, schrijft er professioneel over sinds de vroege jaren 80 (in De Morgen, De Standaard, P-Magazine, Highlife en vele andere bladen) en richtte deze site op in 2002. Auteur van 'De Rasta Revelatie' (2008) en 'In Het Spoor Van De Keizer' (2016).
Genres
Gepubliceerd
27 januari 2026