Gaudi - Jazz Gone Dub (GAUDI/VPAL Music)

Gaudi is een ouwe getrouwe in de alternatieve UK dub scene en aanverwanten. Sinds hij in 1995 vanuit Italië in Londen arriveerde heeft hij samengewerkt met onder anderen The Orb, Mad Professor, Alan Parsons, Lamb, Youth, Jane's Addiction, Don Letts, Adrian Sherwood & Lee Perry, Horace Andy ('Midnight Rocker'), Nusrat Fateh Ali Khan (op het betoverende album 'Dub Qawwali') en de Australische topproducer Mista Savona, voor 'Havana Meets Kingston In Dub'. In 2020 verscheen '100 Years Of Theremin, The Dub Chapter', een ode aan het magische instrument, en in 2025 'Theremin Homage To The Smiths'. Onder de naam Lab Dub bracht Gaudi in 2019 'Ennio Morricone In Dub' uit, en dat is maar een van de vele pseudoniemen die hij hanteert voor uiteenlopende producties in dub, dance en world grooves. Om maar te zeggen dat deze man zijn sporen in de muziek al ruimschoots verdiend heeft.

Voor dit project laat hij zich begeleiden door een keur aan muzikanten, van wie verschillende met Italiaanse connecties. Trompettist Roy Paci kennen we nog van zijn vrolijke ska-orkest eind vorige eeuw, hij toetert hier een paar excellente solo's bij elkaar. Pianist Nicola Peruch zat in de band van Zucchero en andere Italiaanse sterren. Nicolò Fragile, ook een pianist, speelde mee op meer dan 200 albums. 

Bekendere namen in onze kringen zijn Jah Wobble (bas), Horseman (drums), David Hinds van Steel Pulse (gitaar), trombonist Tim Hutton van The Prodigy, Groove Armada, Amy Winehouse, Sam Bergliter van African Headcharge, en uiteraard Sly & Robbie die samen met de stilaan onsterfelijke Ernest Ranglin tekenen voor de eerder klassieke reggae tune 'Susceptible', misschien wel het minst jazzy nummer op de plaat, in weerwil van Ranglins heerlijke solo. De enige track ook die werd opgenomen in Jamaica, Tuff Gong Studio, een productie van Mista Savona.

De meeste andere nummers zijn geschreven door Gaudi zelf en Gavin Tate-Lovery, een klassiek geschoolde muzikant die in vele grote orkesten heeft gespeeld, op West End, maar ook met Steel Pulse. 'Cool Jazztice' is ritmisch zware roots, verfraaid met tinkelend pianowerk (Gaudi) en ijle blazers (Tim Hutton). 'H.E.L.P. (Happy Elephants Love Pistachio)' schommelt tussen one drop en wat snellere rockers, dit keer met Roy Paci in de hoofdrol. 

In 'Deflated And Discombobulated' (heerlijke titels) horen we op bas Colin Edwin van de progrock band Porcupine Tree. Gitarist Marcus Upbeat, actief in de UK reggae scene sinds 1972, mag opdraven in 'Alabaster Moon', in combinatie met de piano en santoor (traditioneel snaarinstrument) van Gaudi, en in 'Fragile Hands', gedragen door de ritmetandem van Jah Wobble en Horseman. 

'Bach @ Liszt (Bucket List)': ik weet niet of er flarden klassiek zitten in de melodieën maar check zeker de vintage sound van Sam Bergliters Fender Rhodes en het fijne klokkengelui van Gaudi. Nicolò Fragile excelleert op piano in 'Dub Lu' en in 'Tokyo Subterfuge' beroert Gaudi fijntjes de Japanse Taish?goto Harp. Op piano horen we dit keer ook Matteo Saggese, die in zijn lange carrière heeft samengespeeld met een hele rist groepen, van Nina Hagen tot Apollo 440. 

Al die uiteenlopende invloeden worden door Gaudi mooi samengebracht in een album dat even goed thuishoort in de afdeling jazz als reggae. Benieuwd of we dit collectief, of toch een deel ervan, ooit op een podium gaan zien. Met 'Jazz Gone Dub' heeft Gaudi in elk geval een prachtig nieuw hoofdstuk toegevoegd aan de geschiedenis van beide genres.