Mano Mundo = Reggae Mundo

Niet te enthousiast zijn, want het was Reggae.be dat de programmering verzorgde in beide tenten (Dubwise & Colourz). Moeten we daar wel verslag van uitbrengen, was zelfs de vraag op de redactie. Mensen denken algauw dat je bias bent en reclame maakt voor het eigen huis. Maar los daarvan heb ik een zalige dag beleefd op Mano Mundo, en dat verdient op z'n minst een korte, persoonlijke impressie. Wie zou het anders doen?

Onze uitvalsbasis was de Jamaican Circus, waar Jahmbassador, High'r Ites en Gamma Soundsystem afwisselend de beste en origineelste roots van vroeger en nu speelden, elk op hun eigen systeem, elk met één platendraaier. Ook de zes luidsprekertorens werden om beurten ingezet, wat telkens resulteerde in een andere geluidskleur. Een massa fantastische tunes gehoord, stuk voor stuk helemaal uitgespeeld, dub incluis. Vreemd is wel dat die sound wizards zelden of nooit aandacht besteden aan het geluid van hun vocals. Bouwen ze de beste apparatuur die de best mogelijke klank geeft maar vergeten ze de microfoon te integreren. Gevolg: meer dan wat vaag gemompel in de achtergrond valt er meestal niet te horen. Van mij hoeven ze niet deejayen (liever niet zelfs) maar als het dan toch moet, geef die stem dan ook enig gewicht (echo, galm, power) mee.

Door een gat in de schutting aan de achterkant van de Jamaican Circus had je uitzicht op de feestelijkheden in de Colourz-tent. Flashlights, wild springende massive, crazy vibes. Hoe kon het ook anders, met onder meer TLP, Turntable Dubbers en Civalizee achter de draaitafels (of hoe zeg je dat tegenwoordig?). In de verderop gelegen Farmer's Café kon Babylonbuster ons andermaal zeer bekoren, met zijn mix van oude en nieuwe roots tunes en lyrics from the heart. Een DJ met ballen ook, die zich niet te beroerd voelde om een kleine amokmaker persoonlijk uit de tunnel te komen verjagen. Respect!

Op het grote podium zag ik voor de tweede keer in een week Asham en Collieman aan het werk. Vorige week op een brocanteriebraderij (!) in Olen, nu voor een multicultureel publiek in Boom: zo word je groot in de muziek, door altijd en overal te spelen, voor eender welk publiek. De gedaanteverandering die met name Collieman de laatste jaren heeft doorgemaakt is opmerkelijk, terwijl Asham meer dan ooit een geoliede machine is geworden, een band die kan teren op het vakmanschap van de muzikanten en precies daardoor een erg ontspannen indruk maakt. Ook de meisjes van het koortje groeien in hun rol en stralen kracht en enthousiasme uit.

Uiteraard kwam Saimn-I weer zijn stukje mee rappen, en hij zong ook een verrassende nieuwe tune, in combinatie met Collieman, met echo's van The Abbyssinians (!) en Yabby You (!!) Op mijn papiertje staan zelfs drie uitroeptekens.

King Johnny (den Artiest) had ik nog nooit live gezien, toch niet met een volledige band. Asham slaagt erin om ook zijn vrolijke tunes tot leven te wekken, l'Etran Jay toont zich Johnny's perfecte sparring partner, zoals Papa Michigan en General Smiley dat ooit voor elkaar waren, of General Saint en Clint Eastwood. Maar die zongen niet in het Antwerps, en ze hadden zeker niet zulke grappige teksten in de aanbiedingen. King Johnny zingt vooral over King Johnny en de mensen die hem graag zien, en toch staat er geen groot ego op het podium. Deze combinatie spreekt alweer een heel ander publiek aan dan Collieman of Pura Vida. Dit is reggae om te lachen en vrolijk van te worden, om mee te zingen en de ambiance op te krikken. Asham garandeert dat er muzikaal absoluut niets valt aan te merken en speelt volwaardige reggae met een poppy twist.

Eén van Johnny's zangeressen, de Drama Queens, is Slongs Dievanongs, die dit jaar haar 15 minuten roem verwierf met een dancehallcover van 'Goeiemorgen morgen' voor het mooie programma 'In de mix' op Eén. Die tune bracht ze ook op Mano Mundo, en maakte zo iedereen blij, koude wind of niet, in de stromende regen. Slongs' tweede nummer was rauwe slackness in het Antwerps, de meest expliciete tekst die ik ooit in mijn moedertaal gehoord heb, even erotisch als afstotelijk. Ik weet niet of Slongske die 15 minuten faam nog zal kunnen verlengen maar een unieke verschijning en lyricist is ze zeker.