Reggae.be

AUX ARMES ETC (SERGE GAINSBOURG) MERCURY/UNIVERSAL *****

Serge Gainsbourg was al 50 toen hij in 1979 naar Jamaica trok, voor de opnames van wat nog datzelfde jaar zijn meest verkochte album zou worden. En volgens sommigen ook zijn beste, een wonderbaarlijke synthese van Franse pop en authentieke reggae, niet de universele sound van Bob Marley maar de strakke dub uit de getto's van Kingston, zoals drummer Sly Dunbar en bassist Robbie Shakespeare die in de tweede helft van de jaren '70 uitgediept en geperfectioneerd hadden. Sly & Robbie zouden later ook de studio induiken met Bob Dylan, Joe Cocker, Grace Jones, KRS One, Cocojr. en tal van andere grootheden uit de pop- en rockmuziek, maar het was Serge Gainsbourg die de Jamaicaanse muzikanten voor het eerst liet proeven van internationale erkenning en waardering. Ook live: de eerste keer dat Sly & Robbie (en de rest van The Revolutionaries, zoals de band zich toen noemde) in de Brusselse AB speelden, deden ze dat als backing band van Gainsbourg. Aux armes et cætera was niet alleen een mijlpaal in de carrière van de legendarische Franse zanger maar ook een hoogtepunt in de geschiedenis van de reggaemuziek.

Die plaat is nu, 25 jaar later, opnieuw gemixt en wordt op deze dubbele cd aangevuld met gezongen, rap- en dub-uitvoeringen van de oorspronkelijke songs. Geen trucjes of ProTools, geen nieuwe beats, samples of elektronica, maar een eerlijke remix van de oorspronkelijke analoge moederbanden. Met de middelen van toen creëert Soljie Hamilton, de belangrijkste Jamaicaanse studiotechnicus van het moment, een meer gedurfde en verrassende sound, nog beter afgestemd zo lijkt het wel op de raspende parlando's van Serge Gainsbourg over mooie zwarte vrouwen, domme politieagenten, het klootjesvolk en verdoemde liefdes. Ook de kristalheldere stemmen van de I Threes, het koortje van Bob Marley, komen in dit verruim(en)de geluidslandschap nog beter uit de verf. Marilou Reggae stond niet op de originele plaat (wel al in 1976 op L'homme à  la tête de chou, toen begeleid door een inferieure Engelse band) en werd voor de gelegenheid opnieuw ingespeeld door een stel Jamaicaanse topmuzikanten. Het resultaat overtreft de originele versie en zou Gainsbourg zonder twijfel uitstekend bevallen zijn.

De tien dubs op het tweede schijfje horen thuis in iedere gespecialiseerde verzameling maar zijn net zo goed op de radio, in de loungy middagprogramma's van Jan Van Biesen bijvoorbeeld. In het zog van de grote studiotovenaars uit de jaren '70 (Lee Perry, King Tubby) speelt en goochelt Soljie Hamilton met de nummers, met breaks en stiltes, met galmen en echo's. De Franse producer Bruno Blum, de drijvende kracht achter dit project, gooit er ook nog een paar vergeten tekstflarden overheen, teruggevonden op de oude tapes. En dan wordt het nog interessanter. Naar aloude Jamaicaanse gewoonte liet Blum verschillende rappers (toasters) en zangers hun gang gaan over de riddims van Gainsbourg. Zangeres Brady grijpt terug naar de oeruitvoering van Javanaise Remake, in 1964 een hit voor Juliette Gréco (La Javanaise) en datzelfde jaar gecoverd in het Engels door Cathy Gale, voorgangster van Diana Rigg in De Wrekers en Pussy Galore bij James Bond. Die Engelse versie wordt hier weer opgepikt.

De grote toaster Big Youth neemt het titelnummer voor zijn rekening, Gainsbourgs eigenzinnige interpretatie van de Marseillaise, het Franse volkslied (en om die reden toen erg omstreden), en maakt er een rasta-anthem van. De jonge dj Spectacular (Les locataires) vertegenwoordigt de nieuwe generatie en verjamaicaanst samen met Culture T You rascal you, een nummer dat al dateert van 1929 en werd opgenomen door Louis Armstrong, Cab Calloway en Louis Prima (Just a gigolo). King 'The Ugly On' Stitt neemt heel toepasselijk Des laids des laids onder handen, in zijn ongeëvenaarde shouter-stijl, en ene Mister Murphy raadt ons op de klanken van Brigade des stups aan om 24 uur per dag ganja te roken. Zoals Gainsbourg wellicht zelf ook gedaan heeft, toen hij in Jamaica verbleef. Rizzlamigo tekent voor de meest interessante mix van klassieke dub en nieuwerwetse straatpraat in Daisy Temple. Lone Ranger beleefde zijn gloriedagen eind jaren '70 en heeft dan ook geen enkele moeite met Eau et gaz à tous les étages. Marilou Reggae Dub wordt overtuigend ingezongen door rastaman Buffalo Bill, het onuitgegeven Planteur Punch door Dr.Kex mooi omgevormd tot Out of the slum. Bruno Blum zelf zingt in het Engels (met een zwaar Frans accent) over de melodie van Lola Rastaquouère en mag zich heel even Serge Gainsbourg zelf wanen. Voor zover dat al zou kunnen natuurlijk, want wie zal de onsterfelijke ziel van de in 1993 overleden zanger ooit helemaal kunnen doorgronden? Gelukkig kunt u met dit dubbelalbum alleszins zijn chef d'oeuvre in huis halen én het mooiste eerbetoon dat Gainsbourg zich ooit hadden kunnen wensen. (KM)

Published on 30/12/2003 by Anonymous