Reviews
Groundation - Upon The Bridge (Young Tree/Munich)
De doorwrochte reggae van Groundation roept niet uitsluitend euforische of zelfs maar positieve reacties op. Sommigen missen de eenvoud en voorspelbaarheid van het traditionele one drop-ritme, de kenmerkende eigenschap van het genre. Ook de drukke zangpartijen van Harrison Stafford worden niet door iedereen gesmaakt, laat staan de jazzy solo's, arrangementen en improvisaties. "Groundation vindt de reggae opnieuw uit", schreven we twee jaar geleden, en daar zat blijkbaar niet iedereen op te wachten. De buitenwacht lijkt al helemaal geen hoogte te krijgen van de muziek, zodat Groundation het voorlopig moet stellen met een select kringetje liefhebbers die verder kijken dan hun spliff lang is. Hoe elitair het ook mag klinken, dit is reggae voor gevorderden.
Net als het magistrale "We free again" uit 2004 laat de nieuwe plaat van Groundation zich niet in een paar luisterbeurten ontdekken. Een paar nummers springen er meteen uit, zeker als je plots de stem hoort van Pablo Moses, of van I Jah Man. De Amerikaanse groep werkte eerder al samen met Ras Michael, Israel Vibration, The Congos en Don Carlos, stuk voor stuk illustere Jamaicaanse rootshelden, en ook dit keer ontstaat er een magische synthese. I & I, om het in rastataal uit te drukken. Maar die magie schuilt ook in alle andere nummers, dat weten we nu al zeker. "We free again" verrast ons nog elke keer, en volgens i-Tunes hebben we die plaat intussen al meer dan 30 keer beluisterd. Daar zijn de afspeelbeurten op cd dus niet eens bijgeteld. Het is een score die voor de rest alleen Bob Marley kan voorleggen. (km)
Published on 14/10/2006 by Anonymous
Comments
There are no comments.
You need to be registered and logged in to post comments.
