Reggae.be

Pura Vida strikes again

Pura Vida is en blijft onze favoriete Belgische reggae act. Voor het derde opeenvolgende jaar heeft de man uit Sint-Maria-Aalter een tiental ijzersterke tracks opgenomen. Nog altijd geen officiële release en vandaar ook niet terug te vinden in Fresh & Clean maar wel veel te mooi om zomaar te laten passeren.

Wij hadden enkele weken geleden het voorrecht om Pura Vida (Bregt De Boever) op te zoeken in zijn Lost Ark studio, op de zolderverdieping van zijn ouderlijke huis. Daar huist onmiskenbaar een artiest, niet alleen zanger, muzikant en producer maar ook schilder. De tableaus tegen de muren maken een even diepe indruk als de muziek die door de luidsprekers komt.

En daar zitten weer een paar briljante nummers tussen. In de eerste track horen we meteen Erick Judah zoals we hem nog nooit gehoord hebben, nog rauwer van stem, deeper roots, in een arrangement dat hem op het lijf is geschreven. Judah bracht de song ook al op Sundance maar vond daar niet de juiste toon. Nu begrijpen we waarom: het is een nummer van alles of niets. Ofwel zit de stem meteen goed, ofwel loopt ze achter de feiten aan. In de studio zat ze perfect.

Pura Vida heeft dit keer ook een echt bekende zanger kunnen overtuigen om mee te doen. Eerst horen we een sample van Mash down Rome, vervolgens zet Prince Alla Destiny in, opgejaagd door een felle rockers riddim, begeleid door een getormenteerd koortje, een flard Run come rally op het springerige orgeltje, een verre Balkanriedel, een viool die voorbij waait, de beat die een eindeloze trance wordt. De zangpartij van Prince Alla is niet eens het sterkste element van de song. Sympathieke, godvruchtige man, die Alla, maar laten we zijn belang ook niet overschatten. De man heeft eind jaren '70 een drietal bescheiden hitjes gehad en is later opgepikt door Jah Warrior. Wel een authentieke rastaman, en wellicht daardoor zo geliefd in deze contreien.

We horen verder een sublieme variant op de He prayed riddim, inclusief Dub Organizer parlando, een flard Kiddus I lyrics, een melodica en vooral een sound die net zo goed in de Black Ark studio van Lee Perry gecreëerd kon zijn. In de derde track horen we de typische Congos-gezangen van Bregt zelf, van hoog tot laag, de harmonieën mooi contrasterend met de roffelende drums. Ritmisch onmiskenbaar UK steppers maar dan wel een stuk kleurrijker en gevarieerder dan wat de meeste Engelse producers ons toestoppen. Ik zou deze muziek wel eens willen horen door een knoert van een installatie. Zeker met die lange, lange dancedub erachteraan, vol special effects, gelardeerd met een trompetsolo.

Elders horen we dan weer de viool van Katrien, soms vrij zwevend, soms repetitief à la Wim Mertens, maar altijd perfect assorterend met de dubs. In track 6 zet een slidegitaar de toon, de aanzet tot een vintage Pura Vida track met veel bliepjes, melodieuze blazers, accordeon, en het onvermijdelijke koortje.

De dubs op de tweede helft van het 'album' dat Bregt ons heeft meegegeven klinken iets routineuzer, met ritmes die uiteenlopen van disco en dance tot funk en lounge. Dan weer passeert een melodica, even later een orgeltje of een viool, in een ander nummer een flard vervormde vrouwelijke vocals. Op het einde van de 'plaat' herneemt Pura Vida Early Morning, met in de hoofdrol zangeres Marie, een even bevreemdende als intrigerende song die niemand anders gemaakt zou kunnen hebben. Hoog tijd dat Pura Vida wordt voorgesteld aan de buitenwereld.

Pura Vida live in Aalter

Vorige cd

Eerste opnames

Published on 16/12/2008 by Jah Shakespear