Reggae.be

April 21 1966: H.I.M. Haile Selassie I visits Jamaica

Het is dat ze er op Irie FM niet over kunnen zwijgen. 43 jaar geleden arriveerde Haile Selassie op Jamaica voor een driedaags bezoek, het absolute hoogtepunt in de geschiedenis van rastafari. Ter herinnering en omdat we graag meevieren met de Jamaicanen (en voor wie het nog niet gelezen mocht hebben): een fragment uit De Rasta Revelatie.

‘Een Fransman heeft me ooit gevraagd of ik echt dacht dat Zijne Majesteit op eigen vleugels zou komen aanvliegen. Had hij gelezen in een boek over rasta­fari. Dat wij verbaasd waren omdat Zijne Maje­steit een vlieg­tuig nodig had. Tek’ a draw.’

Brother John reikte Johan de chalice aan die hij pas opnieuw gevuld had. Altijd doorgeven naar links, met de hand die het dichtst bij het hart zit.

‘Zijne Majesteit wist waarom hij naar Jamaica kwam. En wij wisten het ook. Voor het eerst durfden we openlijk naar buiten treden als rasta.’

Johan had een video van dat bezoek. Een half uur nieuws in zwartwit. De rasta’s zien er prachtig uit. Echte knotty dreads hebben ze nog, woeste hompen haar, organisch in elkaar geknoopt. Ze spelen nyahbinghimuziek. Dat hoor je niet – de soundtrack van het nieuws is gladde ska – maar je ziet het. De zelfgemaakte trommels, de toegewijde danspassen, een oervorm van skanken, de verheven blikken: Jah live, dacht Johan toen hij de beelden voor het eerst zag.

‘Het eerste wat we hoorden, waren de motoren. Het regende, maar in ons hart ging de zon op. En toen het vliegtuig kwam aanvliegen, brak ook de echte zon door de wolken. Heel even schitterde het licht op de leeuw van Judea.’

Op de romp van het vliegtuig stond een prachtige tekening van de leeuw. De eerste man die de keizer begroette, op de trap van het vliegtuig al, heette Mortimer Plan­ner – Planno, een rasta-ouderling. Planno was in 1961 uitver­ko­ren om een bezoek te brengen aan Haile Selassie in Ethiopië, samen met twee rasta brothers en vertegenwoordigers van de U.N.I.A., de Ethiopian World Federation en enkele andere belangenorganisaties. Vijf jaar later smeedde Planno het definitieve verbond tussen Ras Tafari en rastafari, een mystiek moment dat zich afspeelde in de regen, op een vliegtuigtrap, in het gezelschap van een klein, rillend hondje, de chihuahua van de keizer.

‘Heel even was iedereen doodstil,’ zei Brother John. ‘Maar toen begonnen we te roepen, te zingen, te schreeuwen, te huilen van vreugde. We drongen naar voor, liepen de dranghek­ken plat en renden over de landingsbaan. That's how His Maje­sty arrive in Jamaica!’

Hoe zei Reggie Carter het nu ook weer, de commentator van de BBC? Johan had de video al tientallen keren bekeken. ‘...the most rousing, voistrous, tumultuous welco­ming ever given to any foreign or local celebrity... The crowd erupted into a frenzy rejoicing, eager to engulf the emperor with their affection.’

‘Man, dat had je moeten zien! Alle ceremoniën werden afge­last, Zijne Majesteit moest meteen naar de auto. Absolute chaos op de landingsbaan. Maar wij waren gelukkig. Wij dansten en speelden. For the singers and players of in­stru­ments shall be there, yes man!’

Rasta’s hielden borden omhoog. The rastafarian movement Nyahbinghi welcomes the King of Kings. Bijbelverzen. Selassie stapte in een auto, een zwarte Amerikaanse cabriolet. Duizenden mensen kwamen de keizer in de straten van Kingston begroeten, zoals ze dat overal op het eiland zouden doen. In Spanish Town zou het twee dagen later zelfs tot zware rellen komen, na een paniekreactie van de politie. Montego Bay, waar de keizer twee dagen later moest vertrekken, werd overrompeld door rasta's uit alle windstreken. ‘There went up a roar like the voice of 10.000 lions,’ dichtte Reggie Carter op die derde dag van het bezoek. Zijne Majesteit ‘has touched the heartstrings of Jamaicans as no other stranger has done... He engulfed people with enthou­siasm and emotion never before witnessed in the history of Jamaica.’

Vooral in Kingston had Selassie de harten van de mensen beroerd, toen hij het graf van Marcus Garvey bezocht, en in George VI Park een krans neerlegde aan de ceno­taaf, het gedenkteken voor Jamaicaanse soldaten die sneu­velden in de twee wereldoor­logen.

Brother John had de video nooit gezien maar het verslag van het keizerlijke bezoek was hem meer vertrouwd dan Johan. Eindeloos werd het doorverteld, over het hele eiland, tot ieder­een kon zeggen dat hij of zij erbij was geweest.

‘Ze wilden Zijne Majesteit zelfs uitroepen tot koning van Jamaica. Im visit ‘Im prop­hets! Yes I!’

Hij heeft zijn profeten bezocht. Brother John sloeg de ogen op, naar de hemel, en richtte ze vervolgens doordringend op Johan.

‘Babylon beweert dat Marcus Garvey de komst van Zijne Majesteit niet voorspeld heeft. Babylon liegt. Prophecy revealing, yu’ know. De profetie heeft zich geopenbaard.’

Published on 21/04/2009 by Jah Shakespear