Reggae.be

Ethiopia Calling 12: het bad van de Queen of Sheba

Part 11

We drinken samen een cola en vinden elkaar in onze wereldbeschouwing. Zo sterk zijn we eigenlijk met elkaar verwant, jong en oud, Europeaan en Afrikaan, stellen we andermaal vast.

In het klasje van Hagos, een klein pand in een zijstraat, zitten een veertigtal kinderen nijver te schrijven. Hagos heeft een witte kiel aangetrokken en toont zich een echte schoolmeester. Terwijl op de dvd de lange versie van Michael Jacksons Thriller-video speelt, moeten de leerlingen een twintigtal Engelse uitdrukkingen afschrijven van het bord. He’s in the shit. Demon’s drink. Die demonendrank is natuurlijk alcohol, voorbeeld van ‘een psychoactief product dat je geest in de war brengt’.

Dan verzoekt Hagos ons om vooraan te komen zitten. Zoals afgesproken mogen de kinderen vragen stellen aan ons. ‘Bereid je voor op lastige vragen,’ heeft Hagos ons gezegd, maar hoe zouden die eenvoudige kinderen ons uit evenwicht kunnen brengen?

‘Wat zou u doen als uw vader uw vrouw zou vermoorden? Zou u dan wraak nemen?’ Slik. ‘Als een oud vrouwtje op een bus scheten laat, doet u dan hetzelfde om haar terug te treiteren?’ Hij meent het. ‘Hoe slaagt u erin om uw tijd te managen?’ Begin er maar aan.

Het zijn twee inspannende maar ook heel verrijkende uren. Na afloop van de les vraagt Hagos in alle bescheidenheid of we hem kunnen helpen met lesmateriaal. Geld hoeft hij niet, maar wel dvd’s, boeken, schriften, pennen… We beloven dat we hem een pakket zullen opsturen.

Die avond in het hotel zien we de eerste buitenlandse tv-beelden in een week, met Engels commentaar nog wel. Het is de Memorial Van Damme die rechtstreeks uitgezonden wordt, de grote atletiekmeeting in Brussel. Landgenoten op tv! Kim Gevaert wint de 200 meter, in België zonder twijfel het hoogtepunt in het avondnieuws. Maar waar het ETV om gaat, is de 10.000 meter van Bekele, die de Ethiopiër inderdaad ook moeiteloos wint. Na de aankomst gaat het gewoon weer verder met herhalingen van het millenniumfeest, afgewisseld met filmpjes (videoclips kan je het niet noemen) van de meest uiteenlopende Ethiopische muzikanten en af en toe een kort nieuwsbericht. Saai en voorspelbaar, inderdaad, maar net daardoor ook heel vertrouwenwekkend en rustgevend, een beetje als die processie vanmorgen. En de millenniumgekte wordt warm gehouden. Het is alsof de natie maar blijft feesten.

We ontbijten op het terras van het hotel, met een magnifiek uitzicht over het noordelijke stelae-veld en de St.Mary-kerk. Er zijn alweer veel mensen onderweg, veel dieren ook, schapen, geiten, koeien, kippen, een enkele hond. Ze mogen allemaal redelijk vrij rondlopen, oneindig veel vrijer in elk geval dan de dieren in onze bio-industrie. Alleen de twee kamelen moeten aan de leiband. Kamelen? Waarom ben ik niet verrast?

Ik neem nog snel een paar foto’s van het nabijgelegen Bad van Koningin Saba, een uitgehouwen waterreservoir, sinds de jaren ’60 gedeeltelijk omrand met lelijk beton. De kuip zou volgens archeologen minstens duizend jaar jonger zijn dan het tijdperk van Saba, maar ooit moet hier zeker gebaad zijn, daarvan getuigen de uitgesleten trapjes in de rotswand.

Aan de voet van de Grote Stele is een bruiloft aan de gang, met veel muziek, gezang en handgeklap. Uit de kerk weerklinken religieuze liederen, zonder twijfel gecomponeerd door de heilige Yared. De groene heuvels lopen uit in een vlakte, daarachter duiken oude rotsplateaus op, zo ver het oog reikt. Wat een land.

Hagos begeleidt ons naar de luchthaven. Van heinde en verre, uit alle windrichtingen, komen de mensen op deze marktdag naar Aksum gestapt, kinderen, vrouwen en mannen, met vee, houtbussels, grote pakken op het hoofd, groenten en fruit, alles wat je op een Ethiopische markt maar kan verkopen. Het volk verdwijnt pas uit ons gezichtsveld als we het streng bewaakte domein rond de luchthaven binnenrijden.

Even streng zijn de controles van de bagage in het voor de rest heel rudimentaire vertrekhalletje. Hagos zegt nog maar eens hoe blij hij is dat we elkaar ontmoet hebben en dat hij voor ons zal bidden. Dan vraagt hij me plots expliciet waarom ik niet stop met roken. Hij zou niet willen dat ik dood ging, of zelfs maar ziek werd. ‘Please Karel, you really have to stop this poison! I am really worried about you.’ Zo bezorgd toont hij zich om mijn gezondheid, zo hartstochtelijk probeert hij me te overtuigen dat ik impulsief mijn pakje Ethiopische sigaretten bovenhaal en aan hem geef. ‘Hier, gooi maar weg. Ik stop ermee.’ Hagos kan zijn ogen nauwelijks geloven. ‘Wil je echt dat ik ze weggooi? Marleen, jij bent onze getuige!’ Hij knijpt het pakje in elkaar en gooit het in een vuilnisbak. ‘Nog een mirakel,’ zeg ik. Hagos is oprecht ontroerd. ‘Moge God je helpen om gezond te blijven.’ We kennen elkaar nog geen dag maar we nemen afscheid als oude vrienden.

(Wordt vervolgd)

Published on 20/11/2007 by Jah Shakespear