Reggae.be

De war on drugs duurt voort: alweer 0,1g ganja in beslag genomen!

In maart hebben 156 Franse, Belgische en Luxemburgse agenten en douaniers 1362 personen gecontroleerd, 1644 voertuigen en 10 treinen. In beslag genomen drugs: 0,1 g wiet en 10g hasj.

Verbazend dat ze er nog zelf mee uitpakken ook. Alsof al die personen en middelen echt wel heel goed besteed werden. Als ik de overheid zou zijn, zou ik deze Full Integrated Police Action (FIPA) met de mantel der liefde bedekken. Het is uiteindelijk ons belastinggeld dat dit soort megalomane en volstrekt overbodige acties moet financieren. Hoeft niemand daar ooit verantwoording over af te leggen?

Twee weken eerder hadden Nederlandse en Belgische politiediensten ‘grensoverschrijdend’ op drugs gecontroleerd, een initiatief van Huub Broers, de burgemeester van Voeren. Buit: 720 gram heroïne, 97 gram cocaïne en een kleine hoeveelheid speed. In de logica van de drugsbestrijders was deze actie dus wèl de moeite waard maar hoe zit het met de logica van de burgemeester? Volgens hem is er een onlosmakelijk verband tussen de coffeeshops in Maastricht en de internationale trafiek in hard drugs, maar waarom is er die nacht dan geen kruimeltje wiet gevonden in de grensstreek? En hoe past de actie in het verzet dat Broers leidt tegen de verhuis van enkele shops naar de rand van Maastricht? Uit de resultaten van de twee grootschalige controles leid ik net af dat de circuits van hard en soft drugs wel degelijk gescheiden zijn. En ook dat het blijkbaar wel meevalt met de ‘stroom’ van drugtoeristen die de rust in de vredige grensdorpjes zou verstoren, toch als het over blowers gaat.
Huub Broers staat ook niet alleen. Hij heeft onlangs samen met zijn collega’s van Lanaken, Voeren, Riemst (in Vlaanderen), Dalhem, Blègny, Juprelle, Visé (in Wallonië) en de Nederlandse gemeente Eijsden een kort geding tegen de stad Maastricht gewonnen omdat burgemeester Gert Leers (‘Hard Leers,’ zegt Broers) drie coffeeshops naar de rand van de stad wil verplaatsen. De bouwvergunning wordt geschorst en de stad Maastricht moet de werkzaamheden stilleggen. Er zijn administratieve fouten gemaakt en Maastricht kon ook niet garanderen dat de ‘coffeecorner’ geen overlast zou veroorzaken. Omdat de shops jaarlijks meer dan 500.000 bezoekers zouden lokken, moest er bovendien een milieueffectenrapport (MER) worden opgesteld, en dat is niet gebeurd.

Klinkt heel zwaarwichtig allemaal, op maat gesneden van de dorpsburgemeesters die zelf nog nooit in een coffeeshop geweest zijn, en daar zeker geen joint hebben geblowd. Dit zijn dus de mensen die de vooruitgang tegenhouden en de criminaliteit alleen maar in de hand werken. Dit zijn de lokale bewindslui die zich profileren met thema’s die absoluut verwaarloosbaar zijn in verhouding tot de werkelijke problemen van hun volk: de milieuvervuiling (nergens in de wereld is de lucht en de natuur zo verpest als in de lage landen), de collectieve depressie van de mensen (nergens worden zoveel slaap- en kalmeermiddelen geslikt als in België), de verkeersveiligheid (alleen in Griekenland gebeuren meer ongevallen dan in België), de fiscale fraude (bedrijven worden nog amper gecontroleerd), de georganiseerde misdaad (België is een draaischijf van de wapen- en drughandel). Maar daar kan je de bevolking natuurlijk niet mee lastig vallen. Als je dit soort problemen wil oplossen, moet je namelijk aan de portefeuille en de levensstijl van de mensen raken, en dat willen die deftige heertjes helemaal niet.

Ook in het verre West-Vlaanderen, dicht bij de Franse grens, heeft de politie blijkbaar niets anders te doen dan de kleinschalige wiethandel te observeren. ‘Uit maandenlang onderzoek van de lokale recherche’ in Spiere-Helkijn (ik had er ook nog nooit van gehoord, en ik dacht zo stilaan toch overal geweest te zijn in Vlaanderen) is gebleken dat er wiet verkocht werd in het plaatselijke café Terminus. Als het niet zo zielig en pathetisch was, ik zou in lachen uitbarsten. 3 kg hasj en 400 g wiet hadden de drie uitbaters in huis. Twintig bezoekers, vooral Fransen, werden opgepakt en even later weer vrijgelaten. Schitterend idee toch, om ergens halverwege Nederland en Frankrijk een coffeeshop te openen? Waarom niet meteen langs de snelweg? Zijn zowel België als Nederland van de overlast verlost! En dan zouden die West-Vlaamse wetsdienders zich met ernstige zaken kunnen bezighouden. ‘Maandenlang onderzoek’: what a waste van geld, tijd en middelen, voor een paar kilo’s soft drugs. (Highlife/KM)

Published on 05/06/2008 by Jah Shakespear