Event Reports

Pura Vida & Congo Ashanti Roy: Unite people with music (NL/FR)

NL - Het verhaal van Pura Vida en The Congos gaat terug tot in 2009.  Wanneer de Congos op een koude winteravond in november optreden in de Gentse Minnemeers, benadert Bregt ‘Puraman’ De Boever The Congos om een nummer in te zingen. De rest van het verhaal is bekend: Bregt zoekt The Congos op in Jamaica.  The Congos komen terug naar Gent én Sint-Maria-Aalter in maart 2010 en in de zomer van 2011 volgt dan het meesterwerk We Nah Give Up.  In Turnhout zagen we hoe deze samenwerking ook live niet aan magie moet inboeten. 

 

FR - L'histoire de Pura Vida et The Congos remonte à 2009. Lorsque les Congos eurent, un froid soir d'hiver en novembre, un concert au Minnemeers à Gand, ils ont été invités par Bregt ‘Puraman’ De Boever à chanter un numéro. Le reste de l'histoire est connue: Bregt rend visite aux The Congos à la Jamaïque. The Congos reviennent à Gand et aussi à Sint-Maria-Aalter en mars 2010 et, à l'été 2011, s’ensuit le chef d'œuvre We Nah Give Up. À Turnhout on a vu comment cette collaboration ne manquait pas de magie non plus sur scène.

Version française dessous

 

NL - Een basdrum. Een snelle beat. Zweverige synths en blazers. En dan plots vallen de gitaren en basgitaar in en verandert de house-achtige beat in een opzwepend reggaeritme.  I got love is de mysterieuze opener van een optreden waarbij de magie bijna tastbaar was.  “A special evening” noemde Bregt het.  En dat was het zeker. 

 

Extatische en ingetogen momenten wisselden elkaar af, zoals wanneer Bregt de aandacht vestigt op het grote doek dat in de zaal hing.  Een kunstwerk van de vorig jaar overleden Alfred Barrington Clarke.  Als eerbetoon speelt de groep het wondermooie You don’t know me.  Bij uitstek ons favoriete Pura Vida nummer. De zweverige melodie, de prachtige samenzang van Bregt, Saimn-I en Collieman en het subtiele gitaarwerk van Wowie.  Alles wat Pura Vida zo uniek maakt zit vervat in dit ene nummer. En zo kwam het dat we daar na amper twee nummers met een krop in de keel stonden te genieten.

 

Pura Vida.jpg

 

Genieten deden we ook bij het nieuwe nummer River runs dry,  alsook van Saimn-I die tijdens Meditation zijn lyrische demonen de vrije loop liet. Soon ComeDemocracy (oorspronkelijk met Leroy ‘Horsemouth’ Wallace achter de drums),  Struggle in the City,  met een glansrol voor Collieman,  Row your boat Ashore en Who Feels it Knows it, waarin de drummer (op Staccatto drums) en zangers het beste van zichzelf gaven.  Het zijn stuk voor stuk unieke producties die Pura Vida speelt, alvorens Congo Ashanti Roy op de tonen van Drum Song het podium opkomt en Open Up The Gates, een nummer van op het legendarische album Heart of The Congos, zingt.  Als er nog geen magie in de Turnhoutse (of Turn In zoals Ashanti Roy grapte) lucht hing, was dat nu ongetwijfeld wel het geval.  Dat deze zanger met een Belgische groep op het podium stond was op zich al straf.  Dat deze Belgische groep er in slaagde om ons geen seconde de overige Congos te doen missen was zo mogelijk nog straffer.  Met je ogen dicht zou je dan ook gezworen hebben dat Cedric Myton mee op het podium stond en dat dankzij Saimn-I en Bregt wiens stemmen soms akelig dicht in de buurt van Myton’s falsetto kwamen.  Het was daarom ook een waar genot om Pura Vida samen met Congo Ashanti Roy klassiekers als La-La Bam Bam en Sodom and Gomorrow  te horen brengen. Het plezier en wederzijdse respect spatten gedurende het volledige optreden van het podium,  wat het optreden niet enkel muzikaal maar ook visueel zeer aantrekkelijk maakte.

 

 

AA.jpg

 

We waren in Turnhout bovendien getuige van een Congo Ashanti Roy die opvallend goed bij stem was.  De versie die hij van African Blood (een nummer dat in 1983 als 10” gereleased werd op het On-U Sound label van Adrian Sherwood) en Nicodemus (van het in 2006 uitkomen Swinging Bridge album) bracht waren dan ook een ware streling voor het oor.  Een muzikale streling die verdergezet werd toen Rasta Feeling, een eerste nummer van We Nah Give Up (het gezamenlijke album van Pura Vida & The Congos), in de goed gevulde Kuub weerklonk, gevolgd door Ark of The Covenant.  

 

Ongeveer anderhalf uur hadden we nu al het gevoel deel uit te maken van iets unieks en de groep zou daar uiteindelijk nog een half uur bijdoen in de bisronde die begon met het opzwepende Africa, dat hier eerder al beschreven werd als een opvolger van Congoman en ook live die status volledig waarmaakte.  Uiteraard mocht ook Fisherman niet op dit muzikale feest ontbreken.  Een versie die live, net als alle andere nummers, net dat kleine extraatje meekreeg door de Pura Vida blazerssectie en de percussie van Collieman.  Ook hier hoorden we trouwens weer prachtige harmonieën. Congo Ashanti Roy getrooste zich zelfs de moeite om de basstem van Watty Burnett voor zijn rekening te nemen. 

 

 

BB.jpg

 

Met We Nah Give Up werd een ingetogen slot aan dit unieke optreden gebreid maar de nacht in de Turnhoutse Kuub was nog heel jong. 

 

Meteen na het optreden werd het doek dat achter de p.a. hing en de zaal halveerde immers opengeschoven.  Daar stond de sound (twee grote torens) van King Shiloh opgesteld.  Voor het optreden hadden we Giraffe Sound (eveneens op hun eigen sound) al een goede, maar veel te korte set zien spelen.  King Shiloh trok echter algauw alle registers open en de bassen deden de Kuub en omstreken voor de eerste keer op zijn grondvesten daveren.  Na ongeveer een uur vervoegde ook Earl Sixteen de sound en werden we getrakteerd op een tweede, uitstekende optreden.  Zonder band uiteraard, maar wel stuk voor stuk klassieke riddims die door de boxen van King Shiloh klonken zoals we ze nog nooit gehoord hadden.  Milk and Honey van Dennis Brown bijvoorbeeld dat nu loepzuiver gezongen werd door Earl Sixteen.  We herkenden verder ook nog covers van Max Romeo en Horace Andy, naast een hele resem eigen nummers.  Ondertussen gaan de bassen geleidelijk aan dieper en dieper en wordt de volumeknop verder opengedraaid.  Zo ver dat het enigszins ongemakkelijk begon te voelen en we ons toch maar wijselijk tussen die twee enorme torens uit begaven. 

 

King Shiloh zal nog tot diep in de nacht doorspelen, maar wij waren muzikaal meer dan voldaan na weeral een goed gevuld weekend.

 

 

FR - Un bass drum. Un beat rapide. Synthés et souffleurs aériens. Et puis, soudain, les guitares et la guitare basse entrent dans la danse et le beat façon house change en un rythme reggae endiablé. I got love is est le mystérieux numéro d'ouverture d'un concert où la magie était presque tangible. Bregt appela cela "A special evening". Et ce l'était certainement.

 

Des moments extatiques et introvertis s'alternèrent, comme quand Bregt attira l'attention au grand écran suspendu dans la salle. Une œuvre d'art de l'artiste, décédé l'an passé, Alfred Barrington Clarke. Comme hommage, le groupe joue le merveilleux You don’t know me, notre numéro Pura Vida préféré par dessus tout. La mélodie aérienne, la splendide harmonie chantée de Bregt, Saimn-I et Collieman et la guitare subtile de Wowie, tout ce qui rend Pura Vida si unique se trouve dans ce seul numéro. Et ainsi, après deux numéros, nous étions là à jouir, une boule dans la gorge.

 

Jouir, on l'a fait aussi avec le nouveau numéro River Runs Dry, de même qu'avec Saimn-I qui, dans Meditation, a laissé libre cours à ses démons lyriques. Soon Come, Democracy (à l'origine avec Leroy ‘Horsemouth’ Wallace à la batterie), Struggle In The City, avec un premier rôle pour Collieman, Row Your Boat Ashore et Who Feels it Knows it, où le batteur (sur staccato drums) et chanteurs donnaient le meilleur d'eux-mêmes. Il s'agit chacune de productions uniques que joue Pura Vida avant que Congo Ashanti Roy monte sur scène sur les tons de Drum Song et chante Open Up The Gates, un numéro du légendaire album Heart Of The Congos. Si l'air ne respirait pas encore la magie à Turnhout (ou, comme le disait Ashanti Roy en guise de jeu de mots, Turn in), c'était sans aucun doute le cas maintenant. Que ce chanteur se trouvait sur le podium avec un groupe belge était en soi déjà un exploit. Plus fort, si possible, était que ce groupe belge a réussi à nous faire manquer à aucun moment les autres Congos. Les yeux fermés, on auraient juré que Cedric Myton se trouvait aussi sur le podium, grâce à Saimn-I et Bregt, dont les voix étaient parfois si proches du fausset de Myton que cela donnait des frissons. C'est pourquoi ce fut un vrai plaisir d'entendre Pura Vida exécuter avec Congo Ashanti Roy des classiques comme La-La Bam Bam et Sodom and Gomorrow. Le plaisir et le respect mutuel rayonnaient du podium, ce qui a rendu le spectacle très attractif, non seulement sur le plan musical, mais aussi visuellement.

 

À Turnhout, on a en outre été témoins d'un Congo Ashanti Roy qui était remarquablement en voix. La version qu'il présenta d'African Blood (un numéro sorti en 1983 comme un 10-pouces sur le label On-U Sound d'Adrian Sherwood) et Nicodemus (de l'album Swinging Bridge sorti en 2006) était un vrai régal pour l'oreille. Un régal musical poursuivi quand Rasta Feeling, un premier numéro de We Nah Give Up (l'album de la collaboration Pura Vida et The Congos), résonna dans le Kuub bien rempli, suivi d'Ark Of The Covenant.

 

Pendant une heure et demie environ, on avait déjà le sentiment de faire partie de quelque chose d'unique et le groupe allait y ajouter encore une demi-heure de noméros bis avec un Africa enthousiasmant, qui avait été décrit ici déjà comme un successeur de Congoman et qui réalisa ce statut pleinement sur scène aussi. Naturellement, Fisherman ne pouvait pas manquer à cette fête musicale. Une version qui, comme tous les autres numéros, reçut en live ce petit quelque chose extra de la part de la section souffleurs de Pura Vida et de la batterie de Collieman. Ici aussi, nous avons entendu de merveilleuses harmonies. Congo Ashanti Roy s'est même donné la peine de prendre sur son compte la voix basse de Watty Burnett.

 

Avec We Nah Give Up ce concert unique reçut une finale tout en réserve, mais la nuit, dans le Kuub à Turnhout, était encore jeune.

 

Juste après le concert, le rideau derrière le console de mixage, qui divisait la salle en deux, s'est ouvert.  C'est là qu'était installé la sono (deux énormes tours) de King Shiloh.  Avant le concert, on avait déjà pu voir Giraffe Sound (sur leur propre sono aussi) jouer un bon set, mais beaucoup trop court. King Shiloh a cependant ouvert tout de suite tous les registres et les basses ont fait une première fois trembler le Kuub et les environs sur les fondations.  Après environ une heure, Earl Sixteen a rejoint le sound et on a eu droit à une deuxième excellente performance.  Sans orchestre évidemment, mais bien, morceau par morceau , des riddims classiques qui sortaient des baffles de King Shiloh comme on ne l'avait jamais entendu.  Milk And Honey de Dennis Brown, par exemple, chanté avec une grande précision par Earl Sixteen. On a aussi reconnu des reprises de Max Romeo et Horace Andy, outre tout une série de numéros propres. Entre-temps, les basses descendaient de plus en plus bas et le volume s'ouvrait plus. Si bien que cela commençait à être gênant et qu'on s'est sagement éloigné des deux énormes enceintes.

 

King Shiloh continuera encore jusque tard dans la nuit, mais nous étions plus que satisfaits musicalement après un autre week-end bien rempli.

 

Traduction française: Jozef Weyn

Published on 19/02/2012 by Visionz

Comments

Pura Vida & Congo Ashanti Roy - African Blood, live @ De Warande: http://www.youtube.com/watch?v=7wMff4IfGY0&list=UUPZEnmcYAQa9KMG2jis1GFQ&index=3&feature=plcp


Visionz - 19/02/2012
Nice review mr. Visionz ;),
@ pura vida:you guys truly have the heart of a congo :), maximum respect !!
bless, mr. link
missing link - 21/02/2012
Ze speelden de avond ervoor ook al een schitterende show in de N9. Uitverkochte zaal, laag podium, warm... het kwam de sfeer enkel maar ten goede.

Ik had trouwens in de N9 een babbel met Bregt en Ashanti Roy. Morgen hoor je die vanaf 23u in Dub Front op fmbrussel, samen met een aantal onuitgegeven Pura Vida nummers en een Congos' tune 'in progress'. En, om het feest compleet te maken geef ik ook 5 tickets weg voor Jah Shaka, zaterdagnacht in Brussel. Kan je perfect combineren met het concert van Pura Vida zaterdagavond in de Nijdrop :-)
youri - 21/02/2012
De uitzending van Dub Front kan je hier beluisteren: http://www.fmbrussel.be/programmas/dub_front.aspx
Nu zaterdag in Nijdrop, Opwijk, 20u! http://www.facebook.com/events/211475722275871/

grtz
Toon - Nijdrop
Toon Vermeir - 23/02/2012

You need to be registered and logged in to post comments.







Copyright © 2005 - 2009 Reggae.be. All rights reserved.