Reggae.be

Bass Odyssey wins clash against Supersonic

Wanneer enkele van de meest befaamde sounds ter wereld het muzikaal opnemen tegen elkaar, is de garantie op een geslaagde avond vol exclusieve dubplates een vaststaand feit. Deze clash zou normaal gezien al vorig jaar plaatsgevonden hebben, maar toen zorgde een promotor voor verkeerde berichtgeving en bleek dat Bass Odyssey van airhorns noch blazen wist.

Afgelopen weekend was het dan eindelijk zover, Supersonic Sound uit Berlijn stapte in de ring tegen Bass Odyssey uit Jamaica. Supersonic Sound vertegenwoordigt de top van de Europese soundclash scène & Bass Odyssey  verdedigt hun ijzersterke en jarenlange reputatie. Bass Odyssey ontstond in 1989 en doorging in de loop der jaren heel wat veranderingen, recent verloren ze één van hun bekendste leden, de wereld befaamde mc 'Squingy'. Zonder twijfel één van de beste mc's die de wereld ooit gekend heeft. Een ander groepslid & muzikale duizendpoot  'Charly Black' is op solo- tournée in Europa en vult weldra de Petrol in Antwerpen op één van zijn vele dates. (Klik hier)

Groot was dan ook de nieuwsgierigheid wie er dan wel zou opdagen om hun eer  te verdedigen in Milaan. Bij aankomst blijkt dat 'Worm' de microfoon voor zijn rekening neemt en dat 'Damion' instaat voor de selectie & het afvuren ervan. Clash kenners weten dat de dub box van Bass Odyssey onuitputtelijk & oersterk is. Ze hebben werkelijk alle obscure en vette dubs van '89 tot 2012. De lijst van artiesten die ze inzongen is eindeloos en dwingt respect af. Stuk voor stuk exclusieve tunes van Garnett Silk, Dennis Brown, Sugar Minott, Buju Banton, Bounty Killer, Shabba Ranks, King Kong, Nitty Gritty, Cutty Ranks, Supercat, Capleton, Beenie Man, Sizzla,etc..om maar enkele van de bekendste op te sommen. Kenners weten dat dit pareltjes zijn en dat de momenten waarop je deze dubs in volle clash modus te horen krijgt, ze ten volle tot hun recht komen. Het behoefde voor deze reggae.be reporter dus geen twijfel dat ik aanwezig zou zijn, ongeacht de afstand, de weercondities en andere onvoorziene omstandigheden.

Supersonic Sound op zijn beurt is de laatste jaren enorm actief geweest wereldwijd, ze bewezen al meermaals in staat te zijn kwalitatieve en gewaagde clashes te kunnen winnen & regen ook al ettelijke sounds aan hun Duitse degen. In Milano waren ze voltallig: Panza (selector), Spida (mc), Danny Fyah(2de mc) & Jr. Blender (producer ,dj). Uitzonderlijk om zien was dat Jr. Blender en dus niet Panza het mixen voor zijn rekening nam. In een gesprek achteraf bleek dat een laptop het had begeven op het vliegtuig, iets wat in de tijd van vinyl ondenkbaar was. Aangekomen ter plaatse bleek de locatie gigantisch, de geluidsinstallatie dik in orde en het podiumgedeelte al bemand door de sound van de promotor 'Golden Bass' uit Milano zelf. Italië kan terecht een neutrale bodem genoemd worden voor deze clash, Supersonic speelde regelmatig in Italie en heeft er evenveel aanhang als Bass Odyssey die in 2009  de trofee van War 4 Territory  mee naar huis namen en zich toen enorm geliefd maakten bij de Italianen.

Er zou gehost worden door de Italiaanse veteraan 'Lampa Dread' (One Love Sound) in het Italiaans  & ' Trevor Sax' (Saxon Sound) nam de Engelstalige versie voor zijn rekening. Aangezien deze soundclash een internationale bedoeling was, was deze tweetaligheid zeker geen overbodige luxe. Eerder een evidentie, zeg maar. Zodoende kon niemand klagen over onduidelijke regels of beslissingen tijdens de clash. Duidelijk is dat 80% van de aanwezigen geen Engels verstaat, waar ik me dan ook weer persoonlijk vragen bij stel. In welke mate verstaan ze de speech, call outs, om nog maar van de teksten in de dubs te zwijgen? Zo is het nu éénmaal. Ik versta ook niet al wat een Italiaan uitkraamt.

'Golden Bass Sound' warmde de zaal op met een selectie die voor mij persoonlijk ondermaats was &  gaf eerder de indruk van een feestje te willen bouwen dan van de strijdgevoel te willen aanzwengelen. Naarmate de zaal gevuld geraakt kon ik mij niet van de indruk ontdoen dat een groot deel van de 'massive' in een party mood verkeerde,en niet zozeer voor deze zwaargewichten gekomen was, waar ik mijn bedenkingen bij had.

Het zou niet de eerste clash zijn waar het overgrote deel eerder feestneuzen zijn in plaats van echte 'clash heads' en zo de definitieve eindbeslissing op een negatieve manier beïnvloeden. Achteraf beschouwd was dit een verkeerde indruk en een onterechte vrees. Het volledige verloop van de clash is fair beoordeeld, laat daar geen twijfel over bestaan. Rond één uur ging de clash van start & werden alle regels uitvoerig & duidelijk uitgelegd, men voorzag zelfs in gekleurde polsbandjes die de beoordeling moesten verduidelijken. Spijtig genoeg lichtten de helft van die polsbandjes niet op en word er al snel gekozen om met de klassieke hand opsteek te werken in combinatie met aanstekers, toeters, fluitjes, vlammenwerpers en het daarmee gepaard gaande geroep & gebrul.

De bedoeling om onduidelijke stemmingen te vermijden was erg goed, de praktische uitvoering ervan iets minder succesvol. Diezelfde  kleurenbandjes vlogen me rond de oren,later op de avond. Niet onbelangrijk is dat er voor twee afzonderlijke 'DJ-booths' geopteerd werden, zodoende elke sound zijn volwaardige plek en opstelling te kunnen garanderen,en sabotage of elleboogwerk zoveel mogelijk uit te sluiten. Het theatrale speelt een grote rol in soundclash en aparte booths zijn sowieso een meerwaarde.

Of de sound members dan heel de clash op stage blijven of zich verstoppen backstage ligt enkel en alleen aan hunzelf. Ze zijn vrij om te staan of te gaan waar ze wensen tijdens de ronde van de andere partij. Op een groot diascherm worden de afzonderlijke rondes geprojecteerd om onduidelijkheid te vermijden en om de zaal toe te staan mee te volgen. Voltreffer blijkt achteraf beschouwd. De tijd daarentegen werd niet geprojecteerd,maar wel nauwlettend in de gaten gehouden door de hosts.

Ik som snel even de ronde verdeling en regels op:
One on one.

eerste ronde 30min. enkel dubs
tweede ronde 20min. enkel dubs
derde ronde  10min. enkel dubs
vierde ronde  10min.enkel 45's
laatste ronde   dub fi dub.

Er werd niet na elke ronde gevraagd te oordelen,er waren geen eliminatie rondes. Dit met het oog op een volledige clash van begin tot einde.
Een garantie op urenlang plezier zeg maar.
De vooropgestelde tijd diende strikt gerespecteerd te worden door beide sounds.
Geen artiesten op de stage,enkel sound members.
Geen eliminatie na playback.
Enkel dubs in de daartoe bestemde rondes.
Enkel 45'' in de daartoe bestemde ronde.
Geen beperkingen qua stijlen of tijdsgeest.
Voor de rest was alles toegestaan,no rules zeg maar.

Er werd een muntje getost voor de opening en Supersonic Sound mocht zich als eerste bewijzen, een ondankbare taak maar iemand moet het eerste schot lossen. Opmerkelijk was het offensieve, een reeks call outs naar B.O en de argumentering dat B.O zonder 'Squingy' niet het niveau zou kunnen garanderen van de legendarische & geliefde Bass Odyssey zoals kenners die wisten te waarderen. Enkele leuke woordspelingen op 'Worm' die onder de grond kruipt en leeft.

Dubs die me bijbleven:
Cocoa Tea/Cutty Ranks combo-soundbwoy die in pain/kill inna Paris
Jr.Gong-burning flames
Sizzla-fire we ah push
Sizzla-fuck a six year ol' baby
Romain Virgo-kill a soundbwoy tonite
Luciano-blood inna we eye
Tarrus-Kill off dem bomboclaat
Chevahn-sonic a di best
Kymani-sound ago dead
Assassin,Lion Flames,Zaga,Konshens,Charlie Blacks(Bass Odyssey mc!)Beenie,Chan Dizzy
Mr Vegas met een tribute naar Italy 'Sweet Italia'om te eindigen met een Vegas custom  Bass Odyssey gett murdah.

Geen overtuigende ronde voor de aanwezige massive die koeltjes reageert. Weinig forwards.

Des te groter was de nieuwsgierigheid naar het antwoord van Bass Odyssey op zo'n rommelige eerste ronde van Supersonic. Exact drie dubplates hadden ze nodig om de set van Supersonic te doen vergeten, de zaal te doen losbarsten en de B.O aanhang te wekken en kleur te doen bekennen. Groot was mijn verbazing toen ik merkte de aanwezige 'massive' onderschat te hebben. Geen party people maar een volwaardig clash publiek, de forwards in hun eerste ronde waren ontelbaar en de stageperformance van 'Worm' was superieur en energiek. De sfeer in de zaal was uitstekend en indien dit een eliminatieronde was geweest, was dit ongetwijfeld een 'lock off' in de eerste ronde geweest! Het verschil in kwaliteit was enorm en Bass Odyssey draaide nog maar warm.

Sta me toe op te merken dat de light engineer gedurende de rondes van  Supersonic de helft van de tijd 'Spida' in de duisternis laat brullen, of deed verdwijnen in een rookgordijn, waar deze bij Bass Odyssey een heuse light show met stroboscopen & lazers afstak.. Ik werd meermaals verblind door dit geweld.en dat kan je niet merken als je de audio luistert, dus daarmee schrijf ik het hier. Ook het geluid is beter afgesteld bij B.O, maar dat kan absoluut geen geldige argumentering zijn voor de muzikale afrekening die deze eerste ronde was. Bass Odyssey geeft Supersonic een pandoering zoals ik ze nog nooit eerder billenkoek zag krijgen.

Dubs die me bijbleven:
Cocoa Tea- B.O kill dem now
Bushman-Fire pon a weak sound
Sizzla-Clean up your heart
Sizzla -Days of mi life
Beres-Many try to test
Capleton-deh ya yaah
Sanchez-Here I am
Romain Virgo(counteraction)
Busy Signal-Kill a sound we nah care
Buju & Jah Cure combo-receive our blessings
Beres,Kymani(counteraction)
Movado-be mi guidance
Capleton-Invasion
Sizzla /Kartell combo-no apology,don't apologize
Buju,Fantan Mojah,
Beenie & Bounty combo
TOK-fire mek we bun dem
Assassin,Kartell,Lion flames(counteraction)
Romain Virgo,Demarco,Barrington Levy

De zaal laat zijn voorkeur overduidelijk blijken en Bass Odyssey bespeelt het publiek op een majestueuze manier. 'Worm' is veel energieker en serener in zijn speeches en hoeft zelfs geen call outs te doen naar 'Spida'…de muziek spreekt voor zich. Stuk voor stuk vette, tijdloze en originele dubplates. Perfect geïntroduceerd, strak gemixt en veel meer samenhang en structuur in een volwaardige en explosieve ronde. Veel minder spinbacks en gekrijs en blakend van zelfvertrouwen sluiten ze hun eerste ronde af.

Leuke zinspelingen op Spy & Informa (waarmee Spida onder vuur genomen wordt) krijgen flink wat forwards. Het zou nog even duren vooraleer er sprake was van een echte krachtmeting en Supersonic het niveau van B.O evenaarde. Zulke situaties kunnen twee richtingen uit, ze kunnen stimuleren of volledig demotiveren. Gelukkig bleek het een stimulerend, ontnuchterend effect te hebben op Supersonic en tilde het de clash naar een hoger niveau. Het geluid werd geregeld en klinkt voller en beter, tot mijn grote genoegen.

Een goede voorbereiding bleek dan wel uit enkele ludieke en grappige 'customs' en de daar aan voorafgaande speeches. Ze steken méér als één tandje bij om de spanning te kunnen blijven garanderen,wat de clash wederom ten goede komt. Dit is het moment waarop iedereen gewacht heeft,en de clash een eigen leven gaat leiden los van alle scenario's en vooropgestelde tactieken. Onvoorspelbaar zo'n clash, keer op keer. Supersonic krijgt flink wat forwards, voor discussie vatbaar is of het easy forwards zijn of niet.

Al die tijd zit Bass Odyssey een beetje verscholen achter hun DJ booth, uit het zicht van de zaal mee te volgen, zonder evenwel onder de indruk te zijn. In hun laptop bepalen ze de selectie voor de komende ronde, er komt weinig of geen reactie van hun kant op call outs of customs. Ik bemerk ook dat ze licht geamuseerd zijn op momenten door het hele gebeuren. Ze genieten zichtbaar van het clash gebeuren, maar houden zich volledig afzijdig. De laatste tune word zonder pardon gestopt door de host op een ongeziene manier. Streng maar rechtvaardig.

Dubs die me bijbleven:
Cocoa Tea-glory hallelujah
Pinchers-carpenter
Bounty-sound ago dead
Michael Buckley-send dem come
Jr.Cat dead yu ago dead
Nitchie Kutchie-man a bad man
Mad Cobra-Kin teeth mi a fren
Buju-fedz
Shabba & J.Osbourne& Wayne Smith combo-3 di hardway
Taranchula custom
Briscoe (italiaanse artiest)
Baby Cham-sonic story
I -Octane
Admiral Bailey

Een veel betere respons en ronde dan de voorgaande.

B.O beheerst 'The art of war' en er komt geen einde aan hun hoogwaardige dubs, stuk voor stuk op legendarische en tijdloze riddims. Alleen maar customs die doel treffen en speeches waarin gehamerd wordt op de 'legacy' die ze moeten verdedigen en met recht van rede kunnen ze zichzelf veteranen in de business noemen, vergeleken met Supersonic. Een argument waar Supersonic niets tegen kan inbrengen, tunes die niet meer ingezongen kunnen worden omdat de betrokken artiesten naar de eeuwige jachtvelden vertrokken zijn & een sterke opbouw, samenhang tussen de verschillende riddims en een fast mixing selector die geen ene steek laat vallen. 'Worm' zoekt meer en meer de interactie met het publiek op en dat legt hem geen windeieren. Milano houd van deze sound en dat laten ze merken. Muzikaal zijn ze superieur,theatraal steken ze de spits af. Ze zijn enorm op elkaar afgesteld en schakelen over op automatische piloot, geen heen en weer geloop naar de selector of piepen naar playlists. Uit het hoofd en met het hart, gepassioneerd en ijzersterk. Naar het einde van de set gaat het tempo naar boven en spelen ze meer recente dancehall anthems & artiesten; ook aan nieuwe tunes hebben ze dus geen gebrek. Geen enkele dub flopt. 

Dubs die me bijbleven:
Admiral Tibett -Serious times
Sugar Minott, Beres
Pinchers & Bounty combo
Cocoa Tea,Buju, Sizzla
Buju-boom bye bye
Jr. Gong,Eek A Mouse,TOK

Om af te sluiten met een Bounty killer Anthem- from way back in thé country, oud maar steengoed. De 3de ronde bleek achteraf de beste muzikale ronde van Supersonic. Ze besluiten uit te pakken met enkele van hun beste dubs en vuren ze allemaal achter elkaar af.

'Spida' hamert repetitief op het feit dat dit niet de originele bezetting van B.O is, zonder veel oprechte forwards daarvoor te krijgen. Evenals een terechte playback waar niet zwaar aan getild wordt, de herhaaldelijke dialogen vervelen eerder. Herhaaldelijk worden tunes te snel gestopt, waardoor een aantal sterke dubs verwateren en aan overtuigingskracht inboeten of verliezen. Het lijkt erop dat ongeacht wat Supersonic afvuurt, het zijn doel allemaal een beetje mist. Ze genieten wel respect voor hun onbevreesde en niet aflatende strijdgevoel en weten dit in hun voordeel te benutten. Een geslaagde ronde vergeleken met de voorgaande, maar zeker niet overtuigend genoeg om de dominantie van Bass Odyssey te bedreigen of te ondermijnen.

Het tempo gaat alsmaar sneller,en de kwaliteit in de '45 ronde is van een hoog niveau voor beide sounds. Wat me opviel is dat beide sounds in deze ronde aan elkaar gewaagd waren. Niemand kan negeren dat dit Bass Odyssey team ongenaakbaar is en dat ze het clash gegeven met de nodige ernst en kennis van zaken beheersen. Er word meermaals aan herinnert dat deze sound Jamaica vertegenwoordigt en met niet minder als de overwinning tevreden kan zijn, het is een erezaak voor Bass Odyssey, waar het lijkt alsof Supersonic één van de zovele krachtmetingen uitvoert.

Supersonic speelde: Peter Tosh,Bob Marley,Dennis Brown,Sugar Minott, Sizzla,Shabba, Isrealites & Movado,etc..

Bass Odyssey speelde: Dennis Brown,Tenor Saw,Jr. Reid,Courtney Melody,Terror Fabulous,Garnett Silk, Yellowman, Jimmy Cliff & Supercat.

Mede dankzij de verdienste van Lampa Dread werd er beslist om de Dub fi Dub onder alle voorwaarden te laten doorgaan, puur uit liefde voor de muziek en het clashen op zich. Ze hadden tenslotte beide sounds tegenover elkaar staan dus zou het een doodzonde geweest zijn om deze kans niet te benutten, wederom tot groot genoegen van het publiek. Indien een snellere eliminatie dit onmogelijk gemaakt zou hebben, hadden we tenslotte maar een korte clash gehad, zo gaat het wel vaker op dit niveau. Na 2 à 3 uur is de zaak dan beklonken en kan het publiek huiswaarts, waar dit deze keer bewust vermeden werd. Italië wou waar voor zijn geld en ik sluit me daar volledig bij aan.

Volledig terecht en zonder enig twijfel verdiend gaat de trofee van War 4 Territory naar het eiland in de zon en niet naar het Europese Berlijn. Ongeacht de verdienste van de Duitsers om reggae naar een hoger niveau te tillen in Europa, is Bass Odyssey favoriet en dat behoeft geen uitleg. Het zit in hun bloed, ze kregen het mee met de paplepel en hebben de zware taak om deze eer kost wat kost te verdedigen. Bass Odyssey vertegenwoordigt niet alleen het originele, een muzikale erfenis, eer en reputatie. Ze bewezen in Milano met verve dat ze die titel als geen ander waard zijn.

Geen enkele Europese sound buiten Supersonic gerekend was onbevreesd genoeg om het daartegen op te nemen laat staan er dan nog een waardige tegenstand tegen te bieden. Clash cultuur van het hoogste niveau voor Europa. Een enorm geslaagde nacht met een grote opkomst zonder noemenswaardige problemen. Een herleving voor de clash cultuur in Europa en een overwinning voor de muziek zonder meer. Achteraf vernam ik van de promotor dat er zo'n 5 a 600 man aanwezig was ,maar als er  400 man stond, zal het al veel geweest zijn.

Muziek spreekt voor zich,daar heb je geen reporter voor nodig. Daarvoor verwijs ik met plezier naar de audio links hieronder. Je vindt er ook nog een klein filmpje op youtube tussen dat ik voor het plezier maakte & dat de sfeer weergeeft. Big up to all clash tourists,promotors,sounds & hosts & last but not least reggae.be crew voor de steun.

Youtube filmpje met eindbeslissing-http://www.youtube.com/watch?v=qyBVQEsdQoI

Sonic 30"-            -   http://www.mediafire.com/?fzhbweprzbtfz5d
Bass Odyssey 30"-http://www.mediafire.com/?313fcdbtaaptis3
Sonic 20"             - http://www.mediafire.com/?21xs6wfuu2956y6
Bass Odyssey 20" - http://www.mediafire.com/?kgdqbbk8yk7y3ok
Sonic 10"              - http://www.mediafire.com/?p4q76trxmcdeo5c
Bass Odyssey 10" - http://www.mediafire.com/?hknh517dof3xq5l
Tune fi tune / Dub Fi Dub - http://www.mediafire.com/?pes0r2ii65fuu6u
Victory set Bass Odyssey - http://www.mediafire.com/?4n5a0drpmlv4pr