Reggae.be

Adventures in the yellow dub forest

Wat later dan de rest maar daarom niet minder interessant: het verslag van de 18" Corner op Reggae Geel. Dub it all the while!

Vrijdag 6 ,augustus, 18uur. De poorten gaan open en bijna onmiddellijk stroomt er volk naar de tent waar JB ten dans speelt, maar ook naar het bos waar de Leuvense crew van High'r Ites mag openen. Reggae Geel is begonnen met Belgische sounds en blijkbaar was dat weer geen slechte keuze.

De sfeer in het bos zit er al direct goed in als de High'r Ites hun eerste tracks draaien. Met hun vaste MC T Fyiah, die later ook nog gezelschap kreeg van Saimn-I en Messenjah, stomen ze het publiek klaar voor een onvergetelijk eerste avond. Ze vergeten ook de Belgische dub/roots producers niet. Zo hoorden we zowel een tune van Unlisted Fanatic als van Crucial Alphonso. Ook hun selectie van exclusieve dubs en hard to find vinyl was een goede reden om hen te gaan zien (en voelen).

Saimn-I was ondertussen al voor de vierde keer aanwezig op het podium van Geel. Het dub/roots bosje is zijn vaste plek maar op zaterdag stond hij ook met Pura Vida op het podium. Een hard werkende veelzijdige artiest die ook zijn eerste release op vinyl bij had.  Een 12"  van de Franse Dub producer Tsunami Wazahari met twee riddims, met telkens een vocale versie van Saimn-I.  Zeker de moeite om te checken. http://www.myspace.com/tsunamiwazahari)

Na High'r Ites was het de beurt aan Blackboard Jungle featuring Anthony John. Spijtig genoeg niet veel van gezien maar Blackboard staat al jaren garant voor de beste soundsystemfeestjes in Frankrijk.

Toen nam Fatman Sound het over, met vader Fatman en DJ Flip, zijn zoon. We kregen een roots selectie van de bovenste plank. Bijna allemaal klassiekers die iedereen kent maar dan meestal met een dub versie erachter die we nog niet eerder gehoord hadden. Het is duidelijk dat Fatman een veteraan is. Geen dubplates zoals we ze nu horen in de dancehall maar echte dubs, versies die alleen Fatman heeft. Met een MC en Fatman zelf als ceremoniemeester op het podium kregen ze heel het bos mee. Ik ben er zeker van dat dit voor velen een onvergetelijk sessie was. Spijtig genoeg niet op hun eigen Fatman soundsystem.

Om af te sluiten stond King Earthquake op het programma, zij wel met eigen, custom built sound. Het was meteen duidelijk waarom hij zich King Earthquake noemt. Twee indrukwekkende muren van speakers deden het bos daveren. Ik heb alleen het laatste uur meegemaakt en toen speelde Errol Arawak uitsluitend zijn eigen producties, gemaakt om te spelen op zijn eigen sound, met veel lage bastonen die je neusvleugels doen trillen. Iets meer variatie had gemogen maar het talrijk opgekomen publiek genoot er duidelijk van. De eer om als enige andere dub producer gespeeld te worden op de Earthquake sound, voor zover ik het gehoord heb, viel Crucial Alphonso te beurt, met zijn "Warrior fi Jah Jah" featuring Sammy Gold. Met zijn eerste 7" release op het Duitse Debtera Records is deze Belgische dub/steppers producer klaar om het dubwereldje  te veroveren. http://www.youtube.com/watch?v=Ff9hiyfKCoo  

Zaterdag: big up to Lyrical Benji

Opnieuw mag High'r Ites het feest openen en ze brengen hier wederom een veelzijdige selectie die al vroeg op de dag iedereen aan het shaken krijgt. Keer op keer loopt het bos tussen de optredens door weer vol. 

En dan was het de beurt aan Slimmah, een Nederlandse producer die al bewezen heeft dat hij het klappen van de zweep kent, denk aan zijn zeer gesmaakte show in Kavka eerder dit jaar. Zijn producties zijn zeer meeslepend en toegankelijk voor velen. Geen steppers, geen roots gewoon Slimmah. Niet dat hij exclusief eigen werk draaide. Als hij gevraagd wordt voor live shows werkt Slimmah al enkele jaren met Lyrical Benji, en normaal is ook Jah Melodie erbij. Dit keer dus niet maar in de plaats kregen we Christine Miller, een vriendelijke rasta queen met een mooie soulstem. Ze begon als achtergrondzangeres bij Tony Roots en heeft daar ook een album mee uit. (Tony Roots meets Christine Miller, Rebels with cause) Het smaakte zeker naar meer en misschien zien we ze ooit wel terug met een live band. Of terug op sound, ook goed :-)

Ik heb niet alle sets van Slimmah gezien maar Lyrical Benji was toch wel in een uitzonderlijk vorm deze keer, de ene keer als MC dan weer als zanger... Ik heb er van genoten.

Als afsluiter stond dit jaar het Franse Kanka op het dub podium. In de eerste rijen voor het podium was de voertaal dan ook Frans. Toen de set van Bunny Wailer almaar uitliep, werden de fans een beetje zenuwachtig. Na ieder nummer dat eindigde op het hoofdpodium weerklonk een fluitconcert door het bos. Bunny hoorde het waarschijnlijk als een aanmoediging voor nog een encore….. Tja, dit is dan ook een reggae festival, het kan allemaal al eens uitlopen. Alpha & Omega hadden vorig jaar ook niet veel tijd meer. 

Kanka had ik al eens gezien en zo laat op de avond had ik meer zin in wat skanking dan in de loeiharde technodub die de twee fransen van Kanka maken. Na een kwartiertje ben ik dan ook naar de Skaville tent gegaan voor een fantastische afsluiter met Gladdy Wax waar ik zeker geen spijt van heb. Die man wil ik wel eens wat langer aan het werk horen. Volgend jaar terug Gladdy Wax maar dan wat vroeger en langer. Hij komt graag terug, daar ben ik zeker van.

Published on 10/08/2010 by Roel