Reggae.be

The Heptones én Asham schitteren op het Wereldfeest in Leuven

Vier jaar geleden hadden we nooit durven hopen om The Heptones nog live te kunnen meemaken. Drie jaar geleden werden we een eerste keer van onze sokken geblazen in het Leuvense Depot door diezelfde Heptones en de Nederlandse band The High Notes. Eén jaar later verbaasden The Heptones weer op het Cameleonfestival met de hulp van het Engels/Spaanse Basque Dub Foundation. En gisteren, bijna exact drie jaar na dat eerste optreden, was de cirkel rond: The Heptones schitterden opnieuw in Leuven en deze keer met een Belgische band!

Plaats van het gebeuren was park de Bruul dat tot kort voor het optreden nog geteisterd werd door regenbuien. Zoals wel vaker lijkt te gebeuren bij reggaeoptredens klaarde de hemel enkele minuten voor het optreden echter volledig op.

De klok slaat tien uur. De spanning stijgt. Het ruime veld voor het podium is van voor tot achter gevuld. Asham (drums, gitaar, bas, drie blazers en keyboards) betreedt het podium en zet de intro, een korte instrumentale mix van enkele Heptones klassiekers, in. Niet veel later betreden ook de immer lachende Leroy Sibbles en Barry Llewellyn het podium. Park de Bruul gaat een eerste keer collectief uit zijn dak, een fenomeen dat zich nog enkele keren zal herhalen gedurende het optreden.

Na amper 20 minuten zijn al drie van mijn favoriete Heptones nummers de revue gepasseerd (Rock & Come In, Mama Say en Cool Rasta) en heeft Asham al bewezen waarom net zij vanavond als de backingband van deze legendes fungeren. Ook Leroy Sibbles was zichtbaar tevreden over deze Belgische band en bracht deze boodschap, de ene keer al wat subtieler dan de andere, gedurende het optreden ook over aan de verschillende bandleden.

Net zoals bij de vorige twee optredens was de setlist grotendeels hetzelfde (al hoorden we deze keer wel enkele nummers waarvan we het bestaan niet afwisten) maar zat het verschil in de uitvoering, wat ook dit optreden weer zeer uniek maakte. Asham speelde de riddims zeer gedreven en met net dat beetje extra pit. De opzwepende drums van Daddy Radics maakten het haast onmogelijk om stil te blijven staan, terwijl de loodzware bas van aLion tot ver in en buiten het park weerklonk. Het jonge blazertrio, een ervaren gitarist en het subtielere keyboardwerk maakten de sound compleet.

Nog een gelijkenis met de vorige twee optredens was dat magische moment waarop Leroy Sibbles de basgitaar overnam. Ook deze keer blies de heer Sibbles iedereen omver met die heerlijke baslijn van de Full Up riddim.  Een baslijn die Leroy Sibbles, als bassist van Sound Dimension, in 1968 creëerde voor Studio One. Daaropvolgend werd de veel rustigere Sata-A-Massagana riddim gespeeld en afsluiten deed Leroy Sibbles met een al even daverende als schitterende versie van The Drifter riddim. Na dit drie keer op evenveel jaar tijd te mogen aanschouwen zou een mens er bijna aan gaan wennen om dit te mogen meemaken, maar dit is wel degelijk een stuk geschiedenis dat zich voor de ogen van het publiek op het Wereldfeest afspeelde.

Over de rest van het optreden kunnen we dan ook kort zijn: schitterend! En die mening deelde het overenthousiaste publiek duidelijk. Toen een eerste keer iemand het podium opkroop wist Leroy Sibbles dit nog met de nodige dosis humor op te lossen. Maar toen tijdens I Shall Be Released, het bisnummer (dat voorafgegaan werd door een oorverdovend applaus), plots een dertigtal enthousiastelingen het podium opstormden was het hek van de dam. Leroy Sibbles en Barry Llewellyn wisten niet wat hen overkwam maar hun blik bij het verlaten van het podium sprak boekdelen: ook zij hebben hier net zo hard als het publiek van genoten!

Toeval of niet, maar amper een half uur na het optreden opende de hemelsluizen zich weer boven Leuven en liep het park beetje bij beetje leeg.

Vanavond spelen The Heptones en Asham band nog een optreden in het Parijse Elysée Montmartre, samen met Johnny Clarke en de Dub Asante Band. Wij twijfelen er niet aan dat zowel The Heptones als Asham ook daar de zaal in vuur en vlam zullen zetten en hopen dat ook de Franse massive en organisatoren beseffen dat België, en bij uitbreiding Europa, nu een meer dan degelijke backingband rijker is!


    

Published on 30/05/2010 by Visionz