Reggae.be

Serani, nieuwe Sean Paul in Mondial

Zondagnacht 7 februari zochten we Mondial in Beek (NL) op voor de showcase van Serani. Deze rijzende ster in wat we poppy dancehall mogen noemen stelde live teleur, zoals wel meer artiesten van het genre spijtig genoeg.

Serani lijkt me ideaal om een volgende Sean Paul te worden, of een Wayne Wonder. Maar spijtig genoeg blijft tot nu toe enkel Shaggy in een live-set overeind in de gewaagde, meer commerciële crossover van dancehall en R’n’B.  Crossover is in mijn ogen veelal verrijkend, zowel voor artiesten, genres en publiek. Live is het blijkbaar geen evidentie en dit is vooral spijtig voor de muzikale potentie die in Jamaica wel degelijk aanwezig is en waar we op andere concerten wel kunnen van genieten.

Waarom deze vergelijkingen?  Alle bovenstaande Jamaicanen blijven duidelijk weg van het agressievere taalgebruik of sporen niet aan tot softdruggebruik. Ze brengen plaatjes uit die makkelijk te verteren zijn, zeer dansbaar, mooi afgewerkt, en voegen enkele andere R’n’B-ingredienten toe. Ze durven er zelfs hun originele versies voor aanpassen. Zoals Sean Paul destijds deed met enkele van z’n hits, zo vinden we nu op youtube ook een “opgekuiste” versie van “She loves me” van Serani… Spijtig maar dat is dus de tol van de commercialisering. Blijven inzetten op een zo groot mogelijke underground dan maar is de boodschap, denk ik bij mezelf snel. In deze tijden zeker mogelijk!

Zelfs voor een moeilijker publiek waar duidelijk niet al te veel dancehall- of reggaeliefhebbers tussen zaten, blijft een live optreden een belangrijk visitekaartje. Een volgepakte Mondial (ik schat een 1500-tal) bleef achter met een verfrommeld kaartje. Een 7-tal nummertjes werden niet afgewerkt en grotendeels nog niet eens zelf gezongen. Hij kreeg wat ondersteuning van de crew en de dj, en volgens sommigen was een deel zelfs regelrecht ‘playback’, maar daar weet ik het fijne niet van en dat kon ik ook niet echt nagaan.  Enkel bij de hit ‘No Games’ kreeg hij de volle vocale ondersteuning vanuit het publiek, maar ontging het hem dan weer dat het hoofdzakelijk om het refrein ging en het publiek wel degelijk van hem verwachte dat hij de rest nog wel zelf deed. De danslessen die hij probeerde te integreren sloegen ook niet zo geweldig aan, wat het tot één erbarmelijk geheel maakte.

Ik zag Serani enkele maanden geleden op het Amsterdam Reggae Festival in de Heineken hall, op een groot podium, op sound en dus zonder band. Toen was hij beter, maar ook niet schitterend. Dat kon ook aan het vroege uur en aan de gehele setting gelegen hebben, vandaar de tweede kans. Sean Paul heb ik ook al 2 of zelfs 3 kansen gegeven en stelde me tot nu toe ook elke keer dik teleur. Spijtig toch dat het meestal zo’n kerels zijn die op de grote allround festivals op het podium gezet worden. Niet direct goede reclame voor het genre. Twee jaar geleden zag ik Shaggy in Bree en hij bleek het wel degelijk te kunnen. De meer commerciële hits werden gecombineerd met wat hem in de dancehalls nog altijd hot maakt, en dat werkte. Live, met volledige band, en een enorm uithoudingsvermogen. Zeer straffe kost dus! Samen met Damian Marley zijn er voor mij toch twee topartiesten die het commercieel goed weten aan te pakken en bekende Jamaicaanse ambassadeurs genoemd mogen worden die regelmatig de hitcharts en grootste festivals aandoen.

Wie weet leveren de Seranis en Sean Pauls op een bashment voor een dancehall-publiek wel degelijk werk af? Ik kan het tot nu toe enkel maar hopen maar vrees vooral dat het geld in het commerciële circuit hen niet snel terug down in de basements zal brengen. Hun plaatjes blijven nog wel door die kelders klinken. Dat is toch iets.

Dit kan allerminst een aanmoediging zijn voor de promotoren van de avond. Ze hadden er al eens Beenie Man gehad, en niet zo lang geleden ook Tony Matterhorn. Dat waren dan weer wel stevige successen. Hopelijk houden ze het vol om nu en dan gans deze club in een ‘dancehall special” om te toveren. Er zijn nog wel andere Jamaicanen die het wel kunnen. Ik heb Ward21, Bounty Killer, Elephant Man, Sizzla en zelfs de jonge garde zoals Konshens en Demarco al zonder livebands vettig gekke shows zien neerzetten, dus het kan.

Published on 09/02/2010 by Mikey G