Reggae.be

6de Jamweek in Leuven geslaagd!

Tussen 18 en 28 november kon je in Leuven elke avond terecht voor een reggae concert, een dancehall fuif, een reasoning of een Jamaicaanse maaltijd tijdens de zesde editie van Jamweek. Naast optredens van Zion Train en Yellowman stond onder meer de allerlaatste editie van Jamrock op het programma. Een uitgebreid overzicht van een rijk gevulde reggae-week.

Jamweek is een jaarlijks festival in Leuven waarbij gedurende een ganse week tal van activiteiten georganiseerd worden rond reggae en de Jamaicaanse cultuur, van concerten en verschillende feestjes tot een movie/docu night, een reasoning en een Jamaicaanse maaltijd. Het concept groeide vanuit de bestaande Jamrock parties en is gebaseerd op een combinatie van enkele losstaande muzikale evenementen die eerder toevallig rond dezelfde periode plaatsvinden en door de organisatoren van Jamweek dankbaar verenigd worden tot een interessant en geïntegreerd programma, aangevuld met enkele informatieve, spirituele en culinaire initiatieven. Zo prijkten op de affiche van Jamweek in het verleden reeds ronkende namen als Horace Andy, Omar Perry en Bescenta, maar bijvoorbeeld ook Soul Remedy, Jah Shakespear en Civalizee Foundation.

De zesde editie van Jamweek werd op donderdag 18 november op gang geschoten door dubcollectief Zion Train uit Engeland. Deze Londense groep, die in 1990 werd opgericht door Neil Perch, heeft doorheen de jaren een geheel eigen sound van elektronische dub ontwikkeld en staat bekend voor zijn stevige live reputatie. Je weet nooit wat je precies van hen mag verwachten, omdat ze bij hun doortochten op de zomerfestivals vaak een chaotische mix brengen van drum & bass tot elektro, met reggae als oermuzikale basis. Zion Train staat dan ook bekend voor zijn zeer divers oevre en uiterst flexibele bezetting, variërend van een volledige live band tot enkel Neil Perch met chanters als Earl Sixteen, Omar Perry, YT en vooral Dubdadda. Sinds het vertrek van de charismatische zangeres Molara in 2006 is het project van Zion Train hoofdzakelijk in die richting geëvolueerd. Deze combinatie is eveneens het concept van Abassi Hi-Power, het roots soundsystem waarmee zij al enkele keren te gast waren in Gent bij Skyfire.

Ook dit keer werd het een haast volledige dub show met de geniale Neil Perch aan de draaitafel en de onuitputtelijke Dubdadda als MC van dienst. Terwijl Perch zijn loodzware ritmes live mixte met de meest uiteenlopende geluidseffecten, bespeelde Dubdadda op even begeesterende wijze zowel de instrumentals als het publiek. Het duo werd aangevuld door een trompettist en een saxofoonspeler die de riddim tracks van de juiste harmoniën voorzagen en zo het rootsreggae karakter benadrukten van de digitale producties, hoofdzakelijk van het eigen Universall Egg-label, in het bijzonder van hun nieuwste cd 'Live as One Remixed'. Vanop 'Love Revolutionaries' herkenden we onder andere 'One Inch Dub' en 'Beware', naast herwerkte versies van de klassieke riddims 'Rockfort Rock' en 'Satta Massagana'. Ook een mooie uitvoering van I Jahman Levy's 'Moulding' gehoord. Een enkele keer werd de stem van Dubdadda vervangen door een vocal van Earl Sixteen bij 'Gimme good sensimilia', een tune die overigens vlot werd opgepikt door de Europese soundsystem dj's. Na een korte onderbreking brachten ze nog 'War in a Babylon' als voorspelbare afsluiter, nog steeds hun opvallend grootste hit. Voor vele reggaeliefhebbers is dit quasi breakcore-nummer een brug te ver en overbodig op een avond als deze, voor anderen is dit de langverwachte apotheose van een bijzonder geslaagd optreden, dat meteen het hoogtepunt vormde van deze zesde Jamweek!

De muziek voor en na het concert werd verzorgd door High'r Ites en dat was een goede keuze. Met een uitgekiende UK roots en dub selectie brachten Oneness en Mr. Jones de talrijke aanwezigen in de juiste stemming, gesteund door de vloeiende rijmelarijen van T-Fyah, de MC van Beatstreet Sound die steeds beter zijn weg lijkt te vinden naar de stepping soundsystem scene. De overgang naar Zion Train verliep dan ook naadloos.

Het Depot was de woensdag erop, 25 november, eveneens het decor voor een optreden van Yellowman, de 'koning van de dancehall'. Het publiek was in minder groten getale afgezakt voor deze levende legende in vergelijking met Zion Train. King Yellow is de laatste jaren wegens een slopende ziekte dan ook danig afgetakeld, en hij tourt nu al een tiental jaar met ongeveer hetzelfde repertoire rond, waardoor hij blijkbaar geen volle zalen meer lokt. Toch blijft hij elke keer opnieuw verbazen met een overtuigende performance vol energie, enthousiasme en een flinke dosis humor. Zijn muzikanten - een drummer, gitarist, basgitarist en keyboardspeler - zetten in met de aanstekelijke 'Swing Easy'-riddim en trokken meteen alle aandacht. Niet veel later sprong de immer fitte Yellowman het podium op en bevestigde meteen dat hij nog niet afgeschreven is met een medley van 'Nobody move, nobody get hurt' en 'Only one Yellowman in a di world', een duidelijk statement! In de jaren tachtig stak hij menig rub a dub deejay de loef af en kroonde zich meermaals tot de 'king of the dancehall', een titel die hem nog steeds waardig toekomt, ondanks een soms gebrekkige verstaanbaarheid.

Zijn passage in het Depot werd gekenmerkt door een snelle afwisseling van bekende riddims als 'Gunman', 'Diseases' en 'Real rock', waarna Yellowman één voor één zijn grote hits zong: 'Operation Radication', 'Mr. Chin', 'Bam Bam' en 'Zungu Zung'. De zwarte albino brengt traditioneel ook een hele resem eigenzinnig verpakte covers en in het Depot was dit niet anders. Klassiekers als 'Oh Carolina', 'Keep on moving' en 'Come back darling' passeerden de revue. Verder bekende hij kleur met 'Yellow like cheese' en bedankte hij het publiek met 'Belgium nice' op de tonen van 'Jamaica Nice'. Tenslotte nam hij uitgebreid de tijd om handjes te schudden en en zijn puike backing band voor te stellen. Yellowman eindigde met de woorden 'Merry Christmas'... gelukwensen die alleszins ruim op tijd kwamen! Even leek het erop dat hij een tweede maal terug zou keren, maar het luide applaus en geroep was tevergeefs. De feestvierders konden nog even doorgaan met het vervolg van Girrafe Sound (van de gelijknamige music & clothing shop in Leuven), dat al het goede wat recentelijk over hen geschreven werd ruim bevestigden. Selector Bram - met wie onlangs een interview verscheen op deze website - teert op een unieke, foundation platenkeuze en wordt bijgestaan door twee zeer talentvolle MC's uit West-Vlaanderen, MessenJah & Saimn-I, die de rub a dub stijl perfect lijken te beheersen en elkaar na jarenlange samenwerking blindelings aanvullen. Rib it!

Op zaterdag 21 november stond de 5-jarige en tevens allerlaatste editie van Jamrock op het programma, de maandelijkse reggae/dancehall party in club Rumba&co die na exact vijf jaar ophoudt te bestaan. Tijdens die periode kwam hier bijna elke noemenswaardige Belgische sound meermaals aan bod, naast verschillende showcases van artiesten als Bescenta, YT en Omar Perry, en passages van internationale sounds als Herb-a-lize It (Nederland), Irie Crew (Frankrijk) & Warrior Sound (Duitsland). Jamrock verdween in stijl met de komst van het veelbelovende Soundvibration uit Bonn, naast enkele Belgische kleppers. De jongens van Bandulu system uit Leefdaal staken het vuur aan de lont van deze laatste editie ooit, waarna Ivory Sound uit Hoeilaart het van hen overnam en zoals altijd een knappe set neerzette met Junior Dread aan het mengpaneel en Rascal pon di mic. Opvallend hoe Mister Herbe rustig kon toekijken aan de zijlijn, terwijl zijn selectie reeds voorbereid was en mooi klaar stond op het scherm van de laptop. Het draaien in discotheken met computergestuurde prorgramma's als Serato Scratch, waarbij de muziekbestanden vanop een pc digitaal worden ingeladen op 'lege' vynil platen of cd's, haalt ook in reggae en dancehall steeds meer de bovenhand op LP's en 45 singles. Deze (techno)logische evolutie brengt enerzijds een verlies aan authenticitiet met zich mee, maar het is aan de andere kant wel een handig systeem met verschillende mogelijkheden dat ervoor zorgt dat een deejay sneller en vlotter kan mixen, en dus bijzonder geschikt is in de huidge fast jugglin' dancehall cultuur.

De grote massa bleef aanvankelijk uit, maar geleidelijk stroomden toch ruim genoeg mensen binnen om er een stomend feestje van te maken! Na een tweezijdige set van het lokale Beatstreet Sound - met het eerste deel volledig aan new roots gewijd door DJ Sensademus en vervolgens een stevig up to di time dancehall gedeelte door DJ Ulterior - was het eindelijk de beurt aan het Duitse Soundvibration. Chris, Arno en Julian hadden vol ongeduld uitgekeken naar hun komst en openden niet onopgemerkt met een custom dubplate van Cornadoor - speciaal opgenomen voor de avond - op Soundquake's populaire 'Here I Am'-riddim. Met nog enkele specials van bekende en minder bekende jonge roots zangers bleven ze nog even in dezelfde sfeer, om geleidelijk een tandje hoger te schakelen en gedurende ruim anderhalf uur alle reggaestijlen aan bod te laten komen in een samenhangend geheel, zoals het een Europese (sub)topper betaamt: van roots tot ragga, van lover's rock tot daggering! De avond werd afgesloten door Track Hustlaz, het recente dancehall-project van DJ Dysfunkshunal, de hip hop en R'n'B deejay van het turntable collectief Killa Tactics, waarmee hij in het verleden wereldwijd enkele prestigieuze deejay/scratch contests won. De dag voordien vierde Dysfunkshunal zijn 15 jaar in the business en stond dus ook niet misplaatst op 5 jaar Jamrock. Echter, na een krachtig begin werd het feest jammergenoeg rond 5 uur vroegtijdig beëindigd als gevolg van een gewelddadige schermutseling in de zaal. Groovestation, dat tot voor kort Jamrock mee organiseerde, kon niet aanwezig zijn wegens een spijtige dubbele booking. De Jamrock-saga eindigde op die manier met een dubbele valse noot, maar dat kon de pret niet bederven en is ook helemaal geen smet op het opgebouwde blazoen. Tijd voor een nieuwe generatie en een nieuw concept!

 
Na het openingsweekend werd op maandagavond een Jamaican Dinner geserveerd in het multicultureel café Pangaea, met aansluitend de vertoning van enkele boeiende documentaires op groot scherm. Op het menu stond een exotische en pikante 'Ital Stew', bestaande uit de typisch Jamaicaanse 'rice&peas', samen met een Afrikaans geïnspireerde stoverij van magnok en verse groenten. Daarna kon men met een Jamaicaanse thee nagenieten bij achtereenvolgens 'Dub Echoes' (omtrent de invloed van dub op de hedendaagse muziek), 'Musically Mad' (over de wereld van heavyweight soundsystems) en 'Political Gangs in Jamaica' (over de gewelddadige, politieke bendeoorlogen in de Jamaicaanse getto's). Wegens de teloorgang van de legendarische Extravanganza Alternativa Days kon de traditionele Jamaican Cinema dit jaar spijtig genoeg niet opgenomen worden in het programma. Eerder werden in samenwerking met organisator Mailman Moos reeds heel wat pareltjes uit de Jamaicaanse en Londense B-filmwereld vertoond, zoals 'Roots Time', 'Babylon' en 'Top Shottas', naast de overmijdelijke klassiekers 'The Harder They Come', 'Rockers' en 'Dancehall Queen'.

De dag erop kon je terecht in café Apéro op de Oude Markt voor Bad 2 Di Bone, waar DJ Ulterior en Inch by Inch wekelijks een gezonde mix draaien van reggae, dancehall en hip hop. Na Yellowman op woensdag werd er op donderdag 26 november in café de Giraf tijdens de Reasoning gefilosofeerd over de plaats en betekenis van reggae en Rastafari in de persoonlijke levensopvatting, terwijl Jahmbassador en Fugs Funny voor de bijhorende reggae vibes zorgden.



De zesde Jamweek werd afgesloten In A Irie Style met de Leuvense sound-crews Bongo Sensi, Inch by Inch, Kingstep en Bandulu, opnieuw in café Apéro. Een symbolische vereniging van de verschillende muzikale stijlen die de rijke reggaegeschiedenis te bieden heeft. Wie gedurende de Jamweek geen vrede kon nemen met het aangeboden programma, kon op de 'vrij-dagen' 20 en 27 november nog afstemmen op het gezellige Giraf-café op de Oude Markt voor respectievelijk Kingstep Soundsystem en Selecta LK, en tegelijk met de Reasoning vond in Der Machine de derde editie van Belgam plaats, wat getuigt van een onuitgegeven Jamweek-editie en een bijzonder gevarieerd reggaeaanbod in Leuven! Unity is strength!

Published on 07/12/2009 by Ruby Roots