Event Reports

Danakil & Rootz Underground really rock in BXL (FR/NL)

Last week Danakil and Rootz Underground performed in VK Brussels. The place was packed and ready to Rock&Reggae. Our two reporters each made a report in their own language and unlike all so called problematic differences in Beljam, we worked something out. We just publish both together, without having any difficulties with the diversity. So it go! Reggae unites and rules while others devide and flop.

FRANCAIS

Deux groupes pour une tournée, l'un français et l'autre jamaïcain, c'était le pari de Music'Action, une boite de production basée en Aquitaine. Ce combo a débarqué à Bruxelles pour la dernière date d'une tournée de 25 dates, juste avant que les Rootz Underground ne rentrent en Jamaique,

Devant un bon demi VK, c'est Danakil qui se lance en premier. L'idée que le reggae français est trop « soft » a la peau dure. Mais les 10 musiciens du groupe balaient bien vite cette idée. Avec un duo basse batterie somme toute bien calé, une section cuivre délirante, et également un percussionniste inspiré, tapant du Kette drum et faisant parler son bâton de pluie, Danakil présente en reggae pas trop classique et très vitaminé.

Danakil en live, c'est leur musique studio puissance dix. L'énergie est puissante. Balik, le chanteur, sait communiquer avec le public et faire partager les vibes. Il a une très forte présence sur scène et le talent de communiquer avec le public. Pour ceux qui aiment les comparaisons, il nous fait penser à Ziggi, de Hollande.

Si la plupart des musiques sont originales, on note quand même l'utilisation de l'un ou l'autre riddim connu, avec une très bonne chanson sur le Doctor's Darling. Certains titres sont parfois plus faibles mais avec l'énergie que le groupe leur insuffle en live, cela passe très bien. Par contre la reprise d'Edith Piaf « Je ne regrette rien », laisse un peu perplexe. S'il faut des c... pour oser le faire, on hésite quand-même à se prononcer sur le résultat, un peu trop grand public...

Si pour nous c'est une découverte totale d'un groupe inconnu jusqu'alors, Danakil compte des fans en Belgique, c'est sur. Après un passage au Festival de Dour et à l'Esperanzah Festival l'été dernier, ils ont conquis un large public. On s'en rend très bien compte quand la moitié de la salle chante à l'unisson un refrain complet d'un de leurs titres phares, un hommage à Bob Marley.

Après cette performance électrique et une petite demi heure de changement de band, on pouvait se demander comment Roots Underground allait gérer la deuxième partie du concert.

Arrivant en parfait inconnus pour le gros du public, Rootz Underground se réclame d'une popularité grandissante en Jamaïque. Ils profiteraient d'un intérêt nouveau pour les groupes dans une scène où les backing band « qui jouent pour n'importent qui » et le dancehall commencent à lasser.

Pendant les quelques premiers morceaux, le groupe a eu du mal à trouver ses marques mais après quelques titres, la connexion s'est enfin faite avec le public. Ce groupe jeune opte courageusement pour le roots, musicalement et spirituellement. « On ne veut pas devenir des stars ou devenir riches » affirme Steve, lead vocal. Une affirmation forte alors que le gros de jeunes artistes de Kingston chantent « Make Money »!

A part une paire de titres plus festifs, les morceaux se concentrent sur de thème traditionnels rootz and culture : notons les titres In the Jungle, Victims of the System ou Power to the People. Le groupe a l'avantage de ses origines, en formation plus réduite que Danakil, ils arrivent avec la même efficacité à faire bouger tout le VK. Les rythmes également originaux sont lourds et quand cela part en mix c'est la moitié de la salle qui s'envole,

L'ambiance est au meilleur, c'est vraiment l'esprit du reggae que ces deux groupes nous ont insufflé. Malgré qu'ils aient des origines et un son différents, c'est le même esprit qu'ils partagent. Cela apparait concrètement quand Steve et Balik chantent un titre ensemble sur le Come Around riddim.

On remarque qu'une forte relation s'est tissée entre les deux groupes au cours de cette tournée et cela fait plaisir. La fin du show voit l'ensemble des musiciens sur scène, vite rejoints par une vingtaine de fans et c'est dans la joie que ce termine la soirée.

http://www.myspace.com/rootzunderground
http://www.myspace.com/danakilweb

Posted by Irie Nation

NEDERLANDS

Dinsdagavond traden in Brussel twee internationale reggae bands op die beiden voor het eerst onze hoofdstad aandeden, namelijk het Franse Danakil en het Jamaicaanse Rootz Underground. Een halfvolle Vaartkapoen werd getrakteerd op twee korte maar krachtige concerten van deze minder bekende maar veelbelovende groepen die allebei het levenslicht zagen rond de eeuwwisseling en elk in eigen land bekend staan om hun stevige live reputatie.

We waren wellicht met niet zo veel, de mensen die net als mijn Waalse collega en ik zowel Jah Cure als The Congos in Gent gingen bezichtigen, en dan ook nog Danakil en Rootz Underground wilden ontdekken, maar wie dinsdag naar Molenbeek afzakte zal het zich alleszins niet beklaagd hebben.

Danakil, dat in 2000 werd opgericht door acht Franse studenten in Parijs, mocht de spits afbijten en speelde meteen zeer strak, met goede arrangementen en een ruime bezetting. De sound van de ondertussen tien-koppige en geheel blanke band wordt gevormd door zang, drum, bass, keyboard, percussie, twee elektrische gitaren en drie blaasinstrumenten.
Vanaf het eerste nummer was duidelijk dat een belangrijke rol in het werk van Danakil wordt opgeëist door de trompet, de schuiftrompet en de saxofoon, bespeeld door drie enthousiaste en volledig in het wit geklede muzikanten. Het openingsnummer 'Les Champs de Roses' werd overigens uit volle borst meegezongen door het hoofdzakelijk Waalse publiek, een trend die zich verder zette gedurende het optreden bij onder andere 'Mon Île': "A Chacun son Paradis, a chacun son idéal de vie!". De aanwezigheid van de talrijke fans zorgde meteen voor een aangename sfeer en een goede interactie tussen band en publiek. Frans blijft wat ons betreft niet de beste taal om reggae te zingen, maar de modieuze toaster van Danakil deed dat uitstekend en hoeft op dat vlak niet onder te doen voor gevestigde Franse namen als Sinsemilia of Tryo. Enkel wanneer reeds bij het tweede nummer de 'Doctor's Darling' riddim gebruikt werd, viel de zanger enigzins uit de boot, maar de eigen nummers waren stuk voor stuk degelijke songs.

Danakil, dat afgelopen zomer ook al de podia van Dour en Esperanzah betrad, verraste met een goed ingestudeerd en aanstekelijk optreden, maar af en toe misten we toch wat variatie en gewaagdheid in de solo's, al speelden de gitaristen bij momenten met heel veel overtuiging. Het was wachten op 'Marley' voor een goed uitgesponnen dub, een nummer dat eer betoont aan grootmeester Bob en instrumentale flarden van I shot the Sherriff en Iron Lion Zion bevat. Ook deze laatste song werd uitbundig meegezongen door de menigte en daar speelden de jonge Fransen goed op in om hun geslaagde passage in de VK in stijl af te ronden.

Na een korte onderbreking waarbij reeds heel wat fans van Danakil het pand verlaten leken te hebben, was het de beurt aan Rootz Underground, dat de muzikale sfeer van Roots Rock Reggae verder zette met het typische geluid van twee elektrische gitaren en een basgitaar. Daarnaast bestaat het zestal uit een drummer, een keyboardspeler en een zanger. De charismatische zanger en frontman van de groep, Stephen Newman, heeft een uniek stemgeluid dat op sommige momenten doet denken aan een zoon van Marley of op andere neigt naar een klassieke rootszanger uit de jaren zeventig, wat volledig tot uiting komt in het gevarieerde oevre van Rootz Underground. Dit is vooral gebaseerd is op een eigen interpretatie van roots en culture, maar live spelen ze ook alle andere stijlen die reggae omvat zoals rub a dub, ska en zelfs dancehall. De teksten gaan over revolutie en maatschappijkritiek, maar deze spirituele en bescheiden rastamannen behandelen evenzeer thema's als liefde en ganja (grappig moment wanneer Steve opmerkt dat in de zaal vooral hasj-dampen te onderscheiden vallen).

Rootz Underground is reeds jaren een vaste waarde op festivals in Jamaica, dinsdag waren ze voor het eerst in ons land te gast en dat deden ze niet onopgemerkt. Na een moeizaam begin brachten ze een energierijke show met zware rythms, op tijd en stond voorzien van uitgebreide dub versies met diepe echo's en de nodige geluidseffecten, die door het synthesizergeluid iets te platisch overkwamen. We horen nummers als 'In The Jungle', 'Victims of the System', 'Power to the People', het schitterende 'Farmin' en tevens een tune op de bekende 'Last War'-riddim.

Bij het laatste nummer van Roots Underground stormden de muzikanten van Danakil het podium op en zong Balik met hen mee om het laatste concert van hun gezamenlijke tournée vreugdevol af te sluiten, wat getuigt van een uitstekende verhouding die tussen de twee bands onstaan is gedurende de 25 dates doorheen Europa. Big Up VK om ons deze niet voor de hand liggende maar succesvolle combinatie voor te schotelen!

Posted by Rubinho

Published on 08/11/2009 by Mikey G

Comments

Reggae.be hartelijk dank voor het ticket!!! Anders had ik dit feesje gemist. Rootz underground ownde een pak!

Irie Blessings
pieter
pieter - 09/11/2009

You need to be registered and logged in to post comments.







Copyright © 2005 - 2009 Reggae.be. All rights reserved.