Reggae.be

Yardstyle in Genk

Afgelopen zaterdag zakten we af naar het tweedaagse Reggae Fever festival. We kwamen pas tegen de avond aan, maar voelden meteen dat de vibes goed zaten. Hotel Bij Ford heeft de gezelligste tuin van België, naast de sfeerverlichting en leuke inrichting zorgden ze ook voor zetels en verwarming (die we wel nodig hadden tijdens de koude nacht). We zagen een hele hoop sounds de revue passeren, maar ook ONESTY en legende Dennis Alcapone.

Toen we aankwamen werden we meteen verwarmd door een skacollectief van 9 mannen die Genk aan het skanken kregen. We hoorden meteen dat het geluid aan het podium heel goed afgesteld was, de ska klonk warm en de bassen gingen diep. Na dit live optreden nam Beatstreet over op de draaitafels met een vrij hevige set van de laatste dancehalltunes. Het viel ons meteen op dat ze met Serato draaiden, met de computer dus. Later op de avond zouden we dit ook nog terugzien bij de Nederlandse Runn Sound, de nieuwe manier om plaatjes te draaien. Na de stevige set was het tijd voor Ivory Sound, die het net iets rustiger aanpakte.

Als je voorbij de lekkere eetkraampjes en verwarmende thee wandelde kwam je bij een klein gezellig tentje, waar ook heel de tijd sounds draaiden. We keken er naar uit om daar later verder te feesten, maar Babylon zou daar nog een stokje voor steken. De Antwerpse ONESTY was ook van de partij en zette een mooie show neer op soundsystem. Het valt ons vooral op dat de zangeres elke keer meer zelfvertrouwen uitstraalt en de show meer smooth doet verlopen. De hardere tunes op het einde van de set kregen redelijk veel reactie.

Net voor Dennis Alcapone het podium moest beklimmen met een grote soundsystem set-up komt de politie zich moeien. Geluidsoverlast. Het prachtige geluid in de tuin moet meteen naar beneden en klinkt een pak minder warm dan voordien. Dennis mocht normaal op het podium spelen met de sound waar hij recht op heeft, maar Babylon verbood het. Dan maar mee achter de draaitafels. Dennis Alcapone toastte vlot over de klassiekers, maar zijn stem stond jammer genoeg te luid. Er waren weinig mensen die interesse toonden, de meesten hadden het te koud en waren verplaatst naar warmere oorden. Als het kwik een paar graden hoger had gelegen dan stonden we precies in Jamaica te dansen onder de bomen. Dennis Alcapone doet denken aan U-Roy en heeft samengewerkt met de grootste producers uit de reggaegeschiedenis, dat werpt zijn vruchten af. Hij vond het zelf heel erg jammer dat hij niet op het podium kon staan en uitte dat in zijn lyrics, tot groot amusement van het publiek. Na een half uurtje dansen in The Yard zien we opnieuw politie staan en houdt Dennis het jammer genoeg voor bekeken.

Het tentje achteraan dan maar? Nee, daar mag niks meer gebeuren van Babylon, het tentje moet dicht. De sounds laten zich niet verjagen en laten ons weten dat ze naar binnen verhuizen, naar de benedenverdieping van het hotel. Onderweg naar daar hoorden we dat er op het middenplein toch nog een artiest bezig was, een hevige, jonge artiest. Junior King was de verassing van de avond, de in Duitsland gevestigde Gambiaan werd door verschillende mensen een kruising tussen Sizzla en Capleton genoemd. De energie spat er heel de tijd af wanneer hij een mix brengt tussen reggae, dancehall en een paar hip hop beats. Wij vonden hem alleszins heel sterk en de topper van de avond, een artiest met veel potentieel.

Na de show van Junior King zijn onze voeten verkleumd en wordt het tijd om naar binnen te verhuizen. Op de benedenverdieping van het hotel is Runn Sound al aan het draaien met een selectie dubplates. De Nederlanders zijn al meer dan 20 jaar bezig en kregen iedereen meteen aan het dansen. De dubplates werden straffer en straffer, de tijd dat ze mochten spelen korter en korter. Normaal gezien moesten binnen andere sounds staan dan in de tent buiten, minder bekende sounds. Ivory, Silverbullet, Jugglin' Discotheque en Runn zouden normaal het tentje moeten opvullen, maar omdat het gesloten was wilden ze binnen overnemen, blijkbaar tot groot ongenoegen van de kleinere sounds. Na een uurtje Runn waren we opgewarmd voor de volgende sound, maar One Love uit Antwerpen nam over, een spijtige keuze van de organisatie. In een mum van tijd was het kamertje zo goed als leeg, hij haalde lang niet het niveau dat we konden verwachten van de vier sounds die buiten moesten draaien. Natuurlijk willen de mannen binnen hun plek niet af staan, maar daar valt toch een mouw aan te passen? Ivory, Silverbullet en Jugglin' zouden niet meer spelen die avond, dat stond vast. Een kwartiertje nadat One Love begon, vertrokken we naar huis. Party's over.

Buiten de domper op de afterparty keerden we wel tevreden terug naar huis, hier komen we nog eens terug. Op Reggae Fever was er voor iedereen wat wils, ska, dub, reggae, dancehall...Je kon het allemaal terug vinden in de loop van de avond. Big Up Raz Sound, Hotel Bij Ford en Silverbullet voor de organisatie!

Foto Dennis Alcapone: http://www.tropicalidad.be/

Published on 30/08/2009 by Natty