Reggae.be

Johnny den Artiest: "In mijn dromen ben ik een geboren performer!"

Hij heeft een vrouw en een zoontje, woont in Mortsel en zit in verschillende soundsystems. Arnoud doet bij weinigen een belletje rinkelen, maar zijn alterego "Johnny den Artiest" is ondertussen een graag geziene gast op reggaepodia. Zelfgebouwde of geleende riddims: Johnny den Artiest maakt er luchtige, grappige en plezante dialectreggae van, ambiance verzekerd! De man achter de artiest, die ontelbare alterego’s heeft, had amper vragen nodig en vertelde mij vlot zijn muzikale levensverhaal.

Hoe kom je aan het alterego "Johnny den Artiest"?

Hoe moet ik daarmee beginnen? Ik heb vroeger - nog maar 7 jaar geleden - een microfoon gekocht en zong een soort dubplates voor alternatieve all-round DJ-vrienden, dat was toen nog op rnb riddims. Ik maakte toen zelf ook al riddims met de computer en was altijd op zoek naar artiesten die iets wilden zingen op mijn nummers. Het bleef maar duren en er kwam niemand. Ik zat er zelf ook niet genoeg achter dus het is deels mijn eigen schuld. Ik besliste om dan maar zelf nummers in te zingen, in het Nederlands. Voordien zong ik ook al in onze eigen taal, dat heb ik altijd plezanter gevonden. Ik moest dan natuurlijk wel een figuurtje hebben die die nummers zong en wou heel graag iets doen met de naam "Johnny". Die naam klonk plezant, ik had het al helemaal in mijn hoofd. Het moest een figuur zijn, iemand die ik zelf helemaal niet ben. Ondertussen zijn we wel al samengegroeid, hij is mijn tweede persoonlijkheid!

In het begin wou ik mezelf presenteren als de broer van Paris Hilton: Johnny Hilton. Ik had al een heel verhaal in mijn hoofd, maar dat is er uiteindelijk niet van gekomen, dat is niet erg. In de reggae heb je altijd voorzetsels voor de naam: King, Ras, Lord,… Hetzelfde geldt voor achtervoegsels. Ik dacht er lang over na: "de meester", "de zanger" (zoals Singer J!) en op een bepaald moment kwam ik bij "Johnny de Zanger", maar dat klonk toch niet helemaal hoe ik het wou. De volgende stap was logischerwijze "Johnny den Artiest". Het is allemaal snel gegaan en ik schreef mijn eerste tune 'Beter Bij Mij', op de riddim van 'Tonight' van Ken Parker.

Voor dat ik met Johnny begon maakte ik ook al dubplates voor verschillende mensen maar dat was onder een ander alterego: Bootie Doctor a.k.a. Mr. Jingles. Ik deed ook al enkele nummers met Svern (Far High, de MC van High Grade Sound, nvdr.), die toen ook Nederlandstalige muziek maakte. Ik vond wat hij deed echt goed. Ik koos er ook bewust voor om in het Nederlands te zingen, ik ben het Engels niet machtig genoeg om goeie lyrics te schrijven, dat zou altijd over hetzelfde gaan. Nederlands praat je altijd, dat zit in je hoofd, zo vind ik het gemakkelijker om teksten te schrijven. Ik wil Svern graag vermelden als aanzetter, als voorbeeld om reggae in mijn eigen taal te brengen, hij is de godfather van de Nederlandstalige Reggae! In die tijd was ook Manifest al bezig met Nederlandstalige lyrics. Ik wou het echter niet zo hevig doen als die twee, ik wou het wat meer "reggae" houden. Papa Lekker en Buda waagden zich ook al aan onze eigen taal.

We hebben bij mij en mijn vriendin thuis, vroeger in ons kleine appartementje in Antwerpen nog met verschillende mensen opgenomen, soms zelfs met meer dan 15 tegelijk! Tot in de vroege uurtjes zaten we dan te roepen in de microfoon en dingen op te nemen, niet iedere week maar het gebeurde wel. Dit was allemaal nog voor ik Johnny den Artiest was.

Mijn alterego is er eigenlijk gekomen omdat ik niet wou dat iemand wist dat ik die nummers zong, ik wou vooral testen hoe er op gereageerd zou worden. Autotune was net uit, dus ik moest niet perfect zingen want ik kon het achteraf corrigeren. MySpace was er ook net. Ik had al een pagina als Riddim Butcher, mijn alterego waar ik riddims mee maakte, maar de pagina van Johnny werd veel populairder. Bij mijn weten wist niemand (buiten mijn vrienden) bij de eerste tune wie ik was, ik weet niet hoe lang dat geduurd heeft. Ik was toen al MC bij Civalizee en wou niet zo beoordeeld worden, Johnny is een project dat daar los van staat. Het zou dan ook niet zo erg zijn geweest als iedereen het slecht vond. Gelukkig sloeg het meteen aan!

Wat zijn de verschillen tussen Arnoud en Johnny?

Er zijn zeker en vast verschillen. Eerst en vooral zijn er de lyrics, die zijn helemaal niet autobiografisch! Iedereen vroeg dat in het begin aan mij: "Dat gaat toch niet over je vriendin hé?" Ik heb haar daar lang van moeten overtuigen dat het niet over mijn eigen leven ging. De inspiratie komt gewoon ineens; door een liedje dat ik hoor, een zin, een woord… Ik vind mezelf snel terug in die sfeer en dan volgt er een nummer. Eén van mijn tunes, ''t Is Tijd Dat Zomer Wordt’, begon bijvoorbeeld bij die zin. Het was aan het regenen, ik was de was aan het ophangen en het sprong in mijn hoofd. Ik moest direct een nummer schrijven! Ik zou dat ook zelf zeggen, als Arnoud, maar de manier waarop ik iets zeg is toch wel anders. Johnny kan alles zeggen als Johnny den Artiest, ik moet daar geen verantwoording voor afleggen.

Hij heeft ook een veel groter ego dan ik. Hij heeft absoluut geen last van bescheidenheid, buiten het feit dat hij weet dat hij niet kan zingen! Ik zou er ook een seut van jewelste van kunnen maken, maar dat zou ik nooit doen. Hij verschilt dus wel hard van mij, zijn manier van "zijn" is helemaal anders.

Is Johnny een soort uitlaatklep voor Arnoud?

Zo zie ik het niet, maar misschien is het dat onbewust wel. De muziek zit gewoon in mij, dat is iets natuurlijks.  Of de mensen de muziek die ik breng goed vinden of niet vind ik nu minder belangrijk. Vroeger zou ik me dat harder hebben aangetrokken. Ik doe gewoon mijn ding en vergeet de zever die er rond hangt. Ik weet dat mijn performance een bepaald niveau heeft dat ergens bovenzweeft, maar het is niet de top of het beste. De muziek moet nog beter, alles is nu nog low profile. Ik denk ook niet dat mensen het nog tof zouden vinden als ik iedere week zou optreden, Johnny is iets voor 4 of 5 keer per jaar. Laat mij ook geen uur voor de mensen staan want dan wordt het ook saai! Het moet een show zijn, kort en strak. Liever te kort dan te lang, zodat de mensen nadien het gevoel hebben dat het echt plezant was.

Wanneer schreef je je eerste nummers?

Ik moest vroeger van mijn ouders een instrument bespelen en koos voor gitaar. Toen ik 12 werd wou ik het niet meer doen, ik was het beu. Op mijn 15^de kocht ik opnieuw een gitaar en begon ik een rockgroepje met vrienden, ik weet niet of dat goed was maar ik denk het niet. Het was wel heel plezant, wij ramden op gitaren, de drummer drumde er wat tussen en we zongen teksten als "I love you, the sky is blue". We hebben denk ik maar 1 keer opgetreden! Nadien begon ik een groepje met andere gasten, we kenden elkaar niet maar werden samengebracht door een gemeenschappelijke vriend die verschillende muzikanten kende en onze zanger werd. We zouden funk maken zoals de Red Hot Chilli Peppers. We hebben een paar keer opgetreden en dat was echt heel plezant. De mens die ons allemaal had samengebracht was de zanger, maar hij wou meer de emo-tour opgaan en dat wilden wij niet. We hebben hem vriendelijk bedankt voor de diensten en hadden een nieuwe zanger nodig. Ik was de enige die af en toe iets riep in de microfoon dus werd vanzelfsprekend gekozen. Na een tijdje groeiden we uit elkaar en zijn we ermee gestopt, maar het muziek maken bleef in mij zitten.

Ik ben toen in de hiphop terecht gekomen samen met een vriend, dat was rond mijn 18 jaar. Hij ging plaatjes draaien en ik ging rappen. De Nederlandstalige hiphop kwam toen op bij ons, ABN, Sint-Andries MC’s, Hof van Commerce... We deden dat allemaal op een heel pover niveau, ik kan het niet anders omschrijven dan als bezigheidstherapie. Ik kon en kan niet rappen, ik kan het echt niet! Chapeau voor de gast die het kan! Ik merkte achteraf dat ik toen al meer als MC bezig was, tussendoor een paar woordjes of enkele regels zingen. Ik had het ritme van rap helemaal niet door!

Door de hiphop ben ik in de ragga gekomen.

Wat heeft ervoor gezorgd dat je voor ragga/reggae koos?

Reggae is mijn ding geworden toen ik Lady Saw hoorde op een LP van Missy Elliot. Ik vond dat graaf! Ik ben meteen op zoek gegaan naar een platenwinkel waar ze dancehall verkochten, er waren er genoeg maar ik kende er niets van. Ik begon plaatjes te kopen van Lady Saw en Beenie Man, dat was eind jaren ’90, toen begon ik ook naar party’s te gaan. Naar Reggae Geel ging ik niet, ik vond Bob Marley iets voor hippies en vond het flauwe muziek. Ik zat toen nog in de rock en hiphop. We gingen dan bijvoorbeeld naar een feestje van Far West aan Sint-Andries, één keer per maand. Bass Culture, Back 2 Bass, Bong Productions en Greenshen draaiden daar toen ook. Wij gingen enkel voor dancehall en vonden het fantastisch! Wij waren hiphop gewoon, daar staat meestal iedereen redelijk stil, in de ragga was er super veel sfeer en feest. Iedereen had daar fluitjes bij en maakte ambiance! Je kon roepen, springen, dansen, het was ongelooflijk. Als er reggae werd gedraaid dan was het tijd om even te rusten en gingen we zitten, enkel de hippies bleven staan. Ik vond dat er toen een hele grote kloof was tussen reggae en dancehall tegenover nu. Op de party’s nu horen die twee samen, ik zag dat toen persoonlijk als twee aparte stijlen. Ik kende er ook niets van, enkel wat namen. Dubplates vond ik raar en ik wist pas veel later wat het was. We verstonden ook niets van al dat patois. Langzaamaan heeft de reggae het dan toch overgenomen. Ik ben niet meer mee met de nieuwste dancehall, ik heb al lang afgehaakt, ik ken daar niets meer van. Ik vind het graaf als ik iets goed hoor zoals Mavado of Busy, magnifiek, maar de riddims zijn niet mijn ding.

Van de jaren ’90, waarvan velen de dancehall de beste vinden, blijven enkel de hits over. Toen was de dancehall hard, echt ruw. In de kelder van Bierland werden party’s gegeven waarbij je alleen de zware bassen hoorde, daarna volgden het Noorderterras en de Kaaiman waarbij de muzikale omstandigheden al iets beter waren. Ik kende er toen nog steeds niets van in Bierland, wist niet wat soundclashes waren en had nog nooit gehoord van de grote David Rodigan. Langzaamaan is dat gegroeid en ontdekte ik dubplates, clashes en natuurlijk ook oudere reggae. Roots, rocksteady, digital, …er was ineens zoveel om te verkennen! Ik heb nooit echt favoriete artiesten gehad, ik ben altijd een riddimman geweest!

Heb je favorieten tussen je eigen nummers?

Ja, dat wel. Ik ben momenteel mijn nummers allemaal nog eens aan het herbeluisteren, dat is grappig en gebeurt niet veel meer. Ik ben vooral trots op de nummers met mijn eigen riddims. De riddim van ''t Is Tijd Dat Zomer Wordt” is één van mijn favorieten, de tekst eigenlijk ook. Asham Band speelde de riddim voor me in en dat was echt fantastisch. 'Mee Met De Manne' vind ik ook nog altijd heel leuk, die werd ook ingespeeld door Asham. 'Spijt Van In Den Tijd' hoort er ook nog bij. Momenteel ben ik fan van mijn nieuwste tune: "Ze willen allemaal den Johnny zijn". Ik heb hem nog maar twee keer live gedaan en hij staat nog nergens op het internet, dus de mensen moeten het nummer nog leren kennen.

Gaat er veel voorbereiding vooraf aan een optreden?

Toen ik de eerste keer optrad, twee jaar geleden in de Spiegeltent, heb ik me serieus voorbereid met J (DJ High Grade Sound en Johnny den Artiest). We hebben toen echt gerepeteerd in Trix. Ik was enorm zenuwachtig! Voor de keer daarna hebben we nog een paar keer gerepeteerd, maar daarna eigenlijk niet meer. In mijn hoofd wel, ik denk er constant aan en bereid me mentaal goed voor. Ik speel altijd films af in mijn hoofd, in de ene gaat het heel goed, in de andere heel slecht. Als je kan anticiperen op beide scenario’s dan komt het wel goed. Wat ik ga zeggen en mijn grapjes zijn meestal wel spontaan, maar niet allemaal. Soms verbaas ik me erover wat ik eruit flap! Het is Johnny den Artiest die dat zegt, niet Arnoud. Ik repeteer thuis ook geen uren, ik overloop meestal één keer het volledige setje, dan zing ik het gewoon rustig mee. Ik heb mijn toon gevonden, in het begin was ik daar niet zeker van en schreeuwde ik een paar keer mijn stem kapot. Ik heb het gevoel dat mijn optredens muzikaal beter en beter worden en daar wil ik ook aan werken. In mijn dromen ben ik een geboren performer en heb ik de middelgrote massa mee. Johnny den Artiest doet zichzelf al zo voor, hij vindt zichzelf fantastisch.

Wat zijn de toekomstplannen van Johnny den Artiest?

Ik zou heel graag een cd uitbrengen met bestaande rocksteadynummers, in het Nederlands. Ook ska moet meer aan bod komen in de toekomst. Het zou echt tof zijn als ik nog veel kan samenwerken met Asham Band, dat zijn topmuzikanten. Toen ik met hen op het podium stond genoot ik er echt van, we werken goed samen en ik heb volledig vertrouwen in hen. Zowel om riddims in te spelen als voor live optredens wil ik in de toekomst nog veel met hen doen.  

Wat wil je vooral bereiken met je muziek?

Ik weet van mezelf dat ik niet de beste ben, maar ik wil meewerken aan een Nederlandstalige reggaescene. Ik hoop dat de scene nog groter kan worden. Mannen zoals de Rupelsoldaten zijn super goed bezig, zij maken echt goeie Nederlandstalige reggae. Mijn muziek moet en zal nog beter worden. Ik heb altijd nieuwe ideeën om het weer een beetje beter te maken en hoop dat ik verder kan werken als Johnny den Artiest en dat anderen gemotiveerd zullen worden om hetzelfde te doen. Ik maak zeker geen muziek om geld te verdienen, integendeel. Hopelijk wordt de muziek zo goed mogelijk verspreid zodat veel mensen er kennis mee kunnen maken!

Johnny den Artiest is regelmatig te zien op reggaeparty’s in Vlaanderen. Hou zijn MySpace in de gaten voor meer informatie. Je kan hier ook tunes beluisteren!

http://www.myspace.com/johnnydenartiest

www.vi.be/johnnydenartiest

www.facebook.com/johnnydenartiest

Published on 22/07/2010 by Natty