Reggae.be

Dour for dubheads (Edition 2010)

De 22^e editie van het alternatieve muziekfestival Dour in het gelijknamige Henegouwse dorpje lokte dit weekend ruim 125000 bezoekers uit verschillende landen en maarliefst meer dan 1000 journalisten uit binnen- en buitenland. Reggae.be vaardigde drie reporters af die elk een dag voor hun rekening namen. Terwijl het voor heel wat reggae fans wachten was op zaterdag en zondag voor live concerten konden de dubheads traditioneel reeds op vrijdag terecht voor een stevige portie dub(step) vibes.

Ondanks dat er dit jaar minder concrete roots en dub sounds geprogrammeerd stonden in vergelijking met andere jaren, kon het publiek in la Petite Maison de la Prairie achtereenvolgens genieten van de Franse groepen Java, La Ruda, Zenzile en High Tone, maar het was vooral uitkijken naar de onuitgegeven soundclash tussen Aba Shanti en Disciples, die de tent bijna letterlijk uit haar voegen lieten treden, terwijl la Squadra Umoja eerder teleurstelde.

Ideaal festivalweer op vrijdag in Dour: lekker warm, maar toch geen drukkende hitte door het aangename briesje en de overwaaiende wolken die op tijd en stond voor de felle zon schoven. Bij valavond priemden de zonnestralen door het bladerdek van de bomen langs het droge en stoffige terrein en dat zorgde voor een feeëriek decor. Rond 15u was la Petite Maison de la Prairie reeds goed gevuld voor Java, een Parijse groep die een mengeling maakt van reggae, rap en traditionele Franse songs, met accordeon en acoustische instrumenten, naast drum en bas. Gedurende de rest van de namiddag stonden nog enkele zuiderburen op het programma en dat kon het publiek in Franstalig België duidelijk smaken, met achtereenvolgens de salska van La Ruda uit Saumur – wat we gemist hebben – en de puur instrumentale dub van Zenzile. Dit verbond uit Angers, met een geniale percussionist die ook goed met de blazers uit de voeten kan, gaf een krachtig optreden met invloeden uit punk, rock en hip hop.

Een poos later was het de beurt aan High Tone, dat helemaal bleef hangen in de sfeer van experimentele dub, verweven met dubstep, drum & bass en zelfs hardcore. Ook hier geen zang, wel verschillende samples met teksten in het Wolofs, Mandjaks, Creools en Engels: ‘Let’s take it from here!’ Net als twee maand geleden in de Chocolaterie in Molenbeek speelde de vijfkoppige formatie uit Lyon hoofdzakelijk tracks van hun nieuwste album ‘Out back’, dat bestaat uit twee delen die de veelzijdigheid van deze groep illustreren, namelijk ‘Dub Axiom’ en ‘No Border’. We herkenden onder meer ‘Spank’, ‘Dirty urban beat’ en ‘Rub-a-dub anthem’, een stevige stepper met vocal van Puppa Jim (MC van Stand High). Met behulp van scratchings, geluidseffecten en visuele projecties, die telkens weer een flinke meerwaarde bieden aan hun live shows, bracht High Tone de aanwezigen in een ware psychedelische trance.

Na ruim een uur maakten ze plaats voor High & Irie Soundsystem uit Louvain-La-Neuve, dat hier de rest van de avond de leegtes tussen de verschillende live acts zou opvullen met een explosieve mix van dub[step], jungle en electronica. Dit zorgde niet meteen voor wat verademing en vormde voor ons het sein om even andere oorden op te zoeken. Na een halfuurtje Fun Lovin’ Criminals, die in 2010 na 5 jaar ‘radiostilte’ hun zevende album uitbrachten, gingen we een kijkje nemen bij AKS live, dat met een enthousiast staaltje elektronisch muziekgeweld The Magic Tent werkelijk deed ontploffen aan de zijde van Selah Sue, die het geheel subtiel overgoot met haar zwoele soulstem. Dit laat niets dan goeds vermoeden voor deze avond in Antwerpen, waar dit project uit Leuven de Dubstep Marquee op Colours ongetwijfeld op zijn grondvesten zal doen daveren! 

Tegen elven keerden we terug naar la Petite Maison de la Prairie voor La Squadra Umoja, een éénmalig project van Volt Selector en Ashanti 3000, als hommage aan de dit jaar overleden zanger van Volt Selector, Mr. Fayaman. ‘Umoja’ betekent eenheid in het Swahili en dat was een goed gekozen term voor dit unieke concept waarbij een reeks bekende en minder bekende artiesten één of enkele nummers kwamen brengen op de live ingespeelde riddims. In volgorde verschenen op het podium: MC DYnamic, vooral bekend van Grimelock; Omar Perry, de in België gevestigde zoon van Lee “Scratch” (die allebei later dat weekend met live band op het podium zouden staan); Baloji, de Kongolese Belg die vroeger furore maakte met Starflam; Saule, ons verder onbekend; en Brother Culture, original Rasta MC from Brixton South West 9. Dit exotische collectief met hoofdzakelijk Belgische talenten wou een ode brengen een de dub, het genre waaruit stijlen als drum & bass, jungle en trip-hop gegroeid zijn, maar tegen alle verwachtingen in had het geheel bij momenten een hoog rock-gehalte en hoorden we meer hip hop en ragga beats dan reggae en dub.

Het was wachten tot bijna 3u ’s nachts voor de aangekondigde ‘soundclash’ tussen twee grootheden uit de Engelse roots/dub wereld, Aba Shanti versus Disciples. In tegenstelling tot een dubplate war in de dancehal met muzikale aanvallen en verwijtende scheldpartijen, speelden de twee dub masters om beurt een viertal nummers in een sfeer van peace, unity en respect voor elkaar, elk aan een eigen draaitafel. Door het willen evenaren en overtreffen van elkanders tunes merkte je wel een kwaliteitsverhogende evolutie doorheen het gebeuren, al wordt dit concept niet door iedereen positief onthaald en als een meerwaarde beschouwd.

Beiden begonnen hun set op gepaste wijze met een postuum eerbetoon aan Lincoln “Sugar Booga” Minott, de vorige week veel te vroeg overleden Jamaicaanse rootslegende, iets wat Gentleman de dag nadien nog eens zou herhalen. Toen we arriveerden hoorden we nog net het einde van ‘Can’t stop Jah music’, en ook een mooie uitvoering van ‘Warn the nation’ van wijlen Yabby You door Disciples. Vervolgens opende Aba Shanti met vier opeenvolgende songs van Sugar, waaronder de Studio One klassieker ‘Oh Mr. DC’ en het schitterende ‘Victory’.

Terwijl Russ Disciple vergezeld werd door Jonah Dan, was Emmanuel Joseph aangekondigd als chanter bij Aba Shanti, maar daar heb ik niet veel van gemerkt. Aba nam vrij snel zelf de micro ter hand om de menigte toe te spreken en te rijmen op zijn instrumentale dub versies: ‘All kind of people come in a di dance!’ Een knipoog naar het zeer gevarieerde en uiteenlopende publiek op het eigenzinnige Dour festival, dat in groten getale rondzwerft onder invloed van pepmiddelen, hallucinogenen of andere psychoactiva? Het was alleszins opmerkelijk dat er in vergelijking met een echte soundsystem dance heel wat herkenbare nummers gespeeld werden en weinig exclusief dubplate materiaal, een trend die we in het verleden ook al vaststelden bij onder andere Jah Shaka en Aba Shanti zelf. We kunnen hoogstwaarschijnlijk een iets andere set verwachten van Russ D komende vrijdag op het Irie Vibes Roots Festival in Kortemark.

Dit neemt niet weg dat Disciples en Aba Shanti een sublieme selectie op de met legden van klassieker als ‘Roots in a di dance’, ‘Lion’s Den’ en ‘Jah disciple’, naast enkele nieuwe producties. Ze lieten het publiek dansen tot in de vroege ochtend op krachtige dubs met zware bassen en diepe echo’s, met de stemmen van artiesten als Earl Sixteen, Yami Bolo en Luciano. Zoals steeds werd de strikte curfew van 5 uur gehandhaafd, maar toch kreeg Aba Shanti de gelegenheid om nog een allerlaatste dub op het groen-geel-rode leger los te laten. Ondertussen waren alle andere feesttenten reeds afgesloten en konden we stilaan voldaan gaan slapen. Gelukkig hoefde er geen champion sound verkozen te worden. Het vermoeide maar voldane dub volk kwam hier als grote winnaar naar buiten.

Published on 20/07/2010 by Irie Nation